Кунун эй сарояндаи достон
کنون ای سراینده داستان
зи гуфтори деҳқони равшани равон
ز گفتار دهقان روشن روان
Мари ин рзмгаҳ эдар акнӯн бидор
مر این رزمگه ایدر اکنون بدار
Сухани густар аз номвари шаҳриёр
سخن گستر از نامور شهریار
Ки кардаш Франк ба банди андарун
که کردش فرانک به بند اندرون
Бигӯям кунун то ки шуд кор чун
بگویم کنون تا که شد کار چون
Ҷаҳони ҷӯии ҳашт моҳ дар банд монад
جهان جوی هشت ماه در بند ماند
Ки дар дидаи ҷузи ашк хунин наронад
که در دیده جز اشک خونین نراند
Бар ин ҳашт ма буд ошӯбу ҷанг
بر این هشت مه بود آشوب و جنگ
зи лашкари бадии дашти новирди танг
ز لشکر بدی دشت ناورد تنگ
Гуҳӣ дар сари андибу гуҳ дар саранд
گهی در سر اندیب و گه در سرند
зи банди ҷаҳон ҷӯй магушоад банд
ز بند جهان جوی مگشاد بند
Длором гуфто бигардон хеш
دلارام گفتا بگردان خویش
Ки он зани бмо макр оварад пеш
که آن زن بما مکر آورد پیش
Кунун ман ҳам аз макр корӣ кунам
کنون من هم از مکر کاری کنم
Ки андари ҷаҳон ёдгорӣ кунам
که اندر جهان یادگاری کنم
Ба макру тазвираши орми бадаст
به مکر و تزویرش آرم بدست
Ки ҷузи макри вайро набояд шикаст
که جز مکر وی را نباید شکست
Ба ойини бозорго ( но ) Ни либос
به آئین بازارگا(نا)ن لباس
Бапушед ва шуд бо ҳазорон сипос
بپوشید و شد با هزاران سپاس
Чиҳил уштур аз лаъл ва дар бор кард
چهل اشتر از لعل و در بار کرد
Ҳамеи номи худ қаҳр туҷҷор кард
همی نام خود قهر تجار کرد
зи мардони ду сад гирд бо хеши барад
ز مردان دو صد گرد با خویش برد
Шутурҳо ба занҷони зангии супурд
شترها به زنجان زنگی سپرد
Ба сӯии срондиби бардошти роҳ
به سوی سراندیب برداشت راه
Аз ингуна он моҳ шуд кӣнаи хоҳ
از اینگونه آن ماه شد کینه خواه
Шабӣ буд дар хаймаи он моҳи шод
شبی بود در خیمه آن ماه شاد
Ки мизроби дев андар омад чу бод
که مضراب دیو اندر آمد چو باد
Ки шояд рибоед маи зод ро
که شاید رباید مه زاد را
Ба банд оварад сарви озод ро
به بند آورد سرو آزاد را
Шуд огоҳ аз он деви он симбр
شد آگاه از آن دیو آن سیمبر
Бузади даст ва ханҷар кашид аз камар
بزد دست و خنجر کشید از کمر
Чу омад ба наздик ӯ нараҳ дев
چو آمد به نزدیک او نره دیو
Бузади теғи бонӯӣ бо ройу ню
بزد تیغ بانوی با رای و نیو
Биндохту бгзошт ӯро бетон
بینداخت و بگذاشت او را بتن
зи пеш парӣ шуд ниҳони аҳриман
ز پیش پری شد نهان اهرمن
Саҳаргаҳ аз онҷоӣ барбаст бор
سحرگه از آنجای بربست بار
Шутур кард занҷони зангии қатор
شتر کرد زنجان زنگی قطار
Чунин то ки манзил срондиб шуд
چنین تا که منزل سراندیب شد
Ҷаҳонии пар аз зинат ва зеб шуд
جهانی پر از زینت و زیب شد
Ба дашт срондиб омад фурӯд
به دشت سراندیب آمد فرود
Бузади хаймаи хеш наздик равад
بزد خیمه خویش نزدیک رود
Сад аз номдорони шамшери зан
صد از نامداران شمشیر زن
Ки дар разм буданд чун аҳриман
که در رزم بودند چون اهرمن
Супурди он диловари бзнкӣ зуаш
سپرد آن دلاور بزنکی زوش
Ки биншин камӣнро ва бигушоӣ гӯш
که بنشین کمین را و بگشای گوش
Чу овози шипўр ман бишинавӣ
چو آواز شیپور من بشنوی
Набояд ки бар ҷойгаҳи бғнўӣ
نباید که بر جایگه بغنوی
Биё бо далерони ханҷари гузор
بیا با دلیران خنجر گذار
Ба наздики ман даргаи корзор
به نزدیک من درگه کارزار
Ба шуд гирди занҷон ва шуд дар камӣн
به شد گرد زنجان و شد در کمین
Чунон чунки бар гӯри шери ърин
چنان چونکه بر گور شیر عرین
Хабар шуд срондиби ёнро ки боз
خبر شد سراندیب یانرا که باز
Биёмад яке хоҷаи сарфароз
بیامد یکی خواجه سرفراز
Варои бор яксар ҷавоҳир буд
ورا بار یکسر جواهر بود
Ҷавоҳир шиносасту моҳир буд
جواهر شناس است و ماهر بود