Франк шуд огаҳи зи ҷавҳари фуруш

فرانک شد آگه ز جوهر فروش

Бифармуд дар дам ба шерон зуаш

بفرمود در دم به شیران زوش

Ки дарвозаҳоро бигиранд танг

که دروازه ها را بگیرند تنگ

Далерони ҳамаи теғи рўӣин ба чанг

دلیران همه تیغ روئین به چنگ

Мари он хоҷаро пеш ман оваред

مر آن خواجه را پیش من آورید

Рӯонаши бад-ӣн анҷуман оваред

روانش بدین انجمن آورید

Бигуфтанд мари Фҳри туҷҷор ро

بگفتند مر فهر تجار را

Мари он хоҷаи макри кирдор ро

مر آن خواجه مکر کردار را

Франки сари бонувони ҷаҳон

فرانک سر بانوان جهان

Туро хондаи зӣ шаҳр баркаш Аннан

تو را خوانده زی شهر برکش عنان

Длороми хуонеи пар аз лаъл кард

دلارام خوانی پر از لعل کرد

Ба макри андари оташи ҳаме наъл кард

به مکر اندر آتش همی نعل کرد

Биёмад бензади Франк чу бод

بیامد بنزد فرانک چو باد

Бикради офарину замин бӯса дод

بکرد آفرین و زمین بوسه داد

Мар он хон гавҳар бар шоҳи барад

مر آن خوان گوهر بر شاه برد

Ту гуфтӣ ситора бар моҳи барад

تو گفتی ستاره بر ماه برد

Бкрдши Франки басии офарин

بکردش فرانک بسی آفرین

Ки нав шаҳ бизӣ хоҷаи покдин

که نو شه بزی خواجه پاکدین

Яке маҷлис орост бар рӯй ӯ

یکی مجلس آراست بر روی او

Франки бзибу брнг ва ба бӯ

فرانک بزیب و برنگ و به بو

Гуҳ рафтан омад чу маро фароз

گه رفتن آمد چو مه را فراز

Франки яке асп бо зину соз

فرانک یکی اسپ با زین و ساز

Бубахшед бо халъати шоҳвор

ببخشید با خلعت شاهوار

Длоромро он маи глъзор

دلارام را آن مه گلعذار

Бирафт аз бар шоҳи рӯз дигар

برفت از بر شاه روز دگر

Ба шуд пеши шоҳи он маи симбр

به شد پیش شاه آن مه سیمبر

Ду хон дигар пари зи гавҳари бабрад

دو خوان دگر پر ز گوهر ببرد

Франк ба ганҷури худ он супурд

فرانک به گنجور خود آن سپرد

Бидон рӯзи ҳам маҷлисӣ соз кард

بدان روز هم مجلسی ساز کرد

Дар ганҷу бахшиши бадв боз кард

در گنج و بخشش بدو باز کرد

Ду асп дигар дод бо зини зар

دو اسپ دگر داد با زین زر

Длоромро он маи сим бар

دلارام را آن مه سیم بر

Мурассаъ бигӯ ҳар яке тоҷ дошт

مرصع بگو هر یکی تاج داشت

Козини пеши он тоҷ меҳроҷ дошт

کازین پیش آن تاج مهراج داشت

Франки зи сари тоҷро барграфт

فرانک ز سر تاج را برگرفت

Нави ойини яке тоҷ бар сар гирифт

نو آئین یکی تاج بر سر گرفت

Чунин гуфт мари Фҳри туҷҷор ро

چنین گفت مر فهر تجار را

Мрони хоҷаи мкркрдор ро

مرآن خواجه مکرکردار را

Ки додам ба ту тоҷи меҳроҷ ро

که دادم به تو تاج مهراج را

Буна бар сари ин мояи вари тоҷ ро

بنه بر سر این مایه ور تاج را

Длороми он тоҷи зари бргФт

دلارام آن تاج زر برگفت

Ба фоли накӯи тоҷ бар сргрФт

به فال نکو تاج بر سرگرفت

Ки бигирифтам аз вай чаҳ ӯ тоҷ ро

که بگرفتم از وی چه او تاج را

Гирифтам ҳамон тоҷи меҳроҷ ро

گرفتم همان تاج مهراج را

Бдонкаҳ ки биниҳод бар сари кулоҳ

بدانکه که بنهاد بر سر کلاه

Намӯдор шуд мӯӣ ӯ дид шоҳ

نمودار شد موی او دید شاه

Бидӯз он сухани ҳеҷ пайдо накард

بدوز آن سخن هیچ پیدا نکرد

Бар номдоронаш расво накард

بر نامدارانش رسوا نکرد

Длором аз ин буд ғофил ки шоҳ

دلارام از این بود غافل که شاه

Бидидаст мӯяши бзири кулоҳ

بدید است مویش بزیر کلاه

Се ҳафтаи бад-ӣни расму ойину фар

سه هفته بدین رسم و آئین و فر

Ҳамин ин гуҳари барад он дод зар

همین این گهر برد آن داد زر

Франк шабӣ гуфт мари Фҳр ро

فرانک شبی گفت مر فهر را

Ки имшаб мапуашон зи мо чеҳр ро

که امشب مپوشان ز ما چهر را

Яке бош имшаб ба наздики ман

یکی باش امشب به نزدیک من

Ки созем бо ҳам яке анҷуман

که سازیم با هم یکی انجمن

Длороми он шаб бар шоҳ монад

دلارام آن شب بر شاه ماند

Ту гуфтӣ ки Зуҳра бар моҳ монад

تو گفتی که زهره بر ماه ماند

Чу аз шаби яке баҳр бигузашт рост

چو از شب یکی بهر بگذشت راست

Франки ҳамонгоҳ аз ҷои бхўост

فرانک همانگاه از جا بخواست

Гирифт он замони дасти он неки хоҳ

گرفت آن زمان دست آن نیک خواه

Бадв гуфт бурдор аз сари кулоҳ

بدو گفت بردار از سر کلاه

Длороми бардошти тоҷ аз сараш

دلارام برداشت تاج از سرش

Фурӯи рехти мӯии сияҳ аз буриш

فرو ریخت موی سیه از برش

Ту гуфтӣ бгл сунбул омад фурӯд

تو گفتی بگل سنبل آمد فرود

Ва ё онкӣ бо оташ омехт дӯд

و یا آنکه با آتش آمیخت دود

Франк бидонаст ки он духтар аст

فرانک بدانست که آن دختر است

На туҷҷори доранда гавҳар аст

نه تجار دارنده گوهر است

Длоромро гуфт баргӯӣ рост

دلارام را گفت برگوی راست

Ки зингўнаҳи тазвиру макр аз куҷост

که زینگونه تزویر و مکر از کجاست

Длороми гуфто ки эй тоҷдор

دلارام گفتا که ای تاجدار

Падар бар падари шоҳ ва ҳам шаҳриёр

پدر بر پدر شاه و هم شهریار

Србонўонӣ ва шоҳ навай

سربانوانی و شاه نوی

Бъзу боқиболи Кайхусравӣ

بعز و باقبال کیخسروی

Манам духтари саъди бозоргон

منم دختر سعد بازارگان

Ки дар шаҳр Кашмӣр дорам макон

که در شهر کشمیر دارم مکان

Падари мояи вар буд ва бо ҷоҳ буд

پدر مایه ور بود و با جاه بود

Ҳамаи шаҳи шносндаҳу шоҳ буд

همه شه شناسنده و شاه بود

Ба ҳитоли шоҳи он ҳаме буд дӯст

به هیتال شاه آن همی بود دوست

Чунон чун ки як мағз буд ва ду пӯст

چنان چون که یک مغز بود و دو پوست

Се соласт эй шоҳи озодагон

سه سال است ای شاه آزادگان

Ки мардаст он пери бозоргон

که مرد است آن پیر بازارگان

Чу он пери бозоргони басти рахт

چو آن پیر بازارگان بست رخت

Шудаш ҷой бар таҳта аз рӯй тахт

شدش جای بر تخته از روی تخت

Бмо бар ситам кард Кашмӣри шоҳ

بما بر ستم کرد کشمیر شاه

Ки бодаши ниҳони тахту тоҷу кулоҳ

که بادش نهان تخت و تاج و کلاه

Бародар ду будам гирифт ӯ ба банд

برادر دو بودم گرفت او به بند

Дароварди он шоҳи ноарҷманд

درآورد آن شاه ناارجمند

зи мо ончӣ буд аз падари хоста

ز ما آنچه بود از پدر خواسته

Гирифт он ситамкораи нокоста

گرفت آن ستمکاره ناکاسته

Бародари бзир шиканҷа бамурд

برادر بزیر شکنجه بمرد

Ҳамаи молу асбоби саъди он бабрад

همه مال و اسباب سعد آن ببرد

Гурезони ман аз пеши Кашмӣри шоҳ

گریزان من از پیش کشمیر شاه

Расидами бадаргоҳи ин боргоҳ

رسیدم بدرگاه این بارگاه

Ба бастам чу туҷҷори шамшери ман

به بستم چو تجار شمشیر من

Гурезандаи гаштами зи Кашмӣри ман

گریزنده گشتم ز کشمیر من

Бар ин раҳи яке мард дидам далер

بر این ره یکی مرد دیدم دلیر

Ки мерафт дар роҳ монанди тир

که می رفت در راه مانند تیر

Мар ӯро ғуломон гирифтанд зуд

مر او را غلامان گرفتند زود

Бахами камандаш ба бастанди зуд

بخم کمندش به بستند زود

Нахустин гумони ?бардамии шаҳриёр

نخستین گمان بردمی شهریار

Барозандаи тахти гўҳрнгор

برازنده تخت گوهرنگار

Ки рухшанда аз фари ту тоҷ шуд

که رخشنده از فر تو تاج شد

Ҳамоно ки худ зинда меҳроҷ шуд

همانا که خود زنده مهراج شد

Ки ҷосуси дуздони саҳро буд

که جاسوس دزدان صحرا بود

Ки зингўнаҳи он дашти пайдо буд

که زینگونه آن دشت پیدا بود

Бузаи чарми бнҳодмш дар ду гӯш

بزه چرم بنهادمش در دو گوش

Ки аз ҳарфи гуфтан чроӣӣ хамӯш

که از حرف گفتن چرائی خموش

Бигӯ то кӣии андарин раҳгузор

بگو تا کئی اندرین رهگذار

Камӣнро куҷо дузд дорад қарор

کمین را کجا دزد دارد قرار

Бигуфто ки ҷосуси дуздон на ам

بگفتا که جاسوس دزدان نه ام

Биҷуз дар раҳи неки мардон на ам

بجز در ره نیک مردان نه ام

Яке мард бечораам дар гузор

یکی مرد بیچاره ام در گذار

Надонам куҷо дузд дорад қарор

ندانم کجا دزد دارد قرار

Ғуломон кашиданд рахташи зи тан

غلامان کشیدند رختش ز تن

Яке номааш буд дар перҳан

یکی نامه اش بود در پیرهن

Бихон номааш эй сари тоҷи хоҳ

بخوان نامه اش ای سر تاج خواه

Ки зебади туро тоҷи меҳроҷи шоҳ

که زیبد تو را تاج مهراج شاه

Бихон то бадоне ки дар нома чист

بخوان تا بدانی که در نامه چیست

Баанд андаруни душман ва дӯст кист

بهند اندرون دشمن و دوست کیست

Бигуфт ин визри каш бурун кард шод

بگفت این وزر کش برون کرد شاد

Мари он номаро дод бо шоҳи род

مر آن نامه را داد با شاه راد

Франк чу бикшод он номаи сар

فرانک چو بگشاد آن نامه سر

Бихонаду Рахши гашт монанди зар

بخواند و رخش گشت مانند زر

Навиштаи чунин буд к-эии шоҳи сувар

نوشته چنین بود کای شاه صور

зи тахту зи малики ту бадхоҳи давр

ز تخت و ز ملک تو بدخواه دور

Ҷаҳони равшан аз рои Фрсўри бод

جهان روشن از رای فرصور باد

Куҷо душманаш ҳаст дар гӯри бод

کجا دشمنش هست در گور باد

Мари ин нома аз пеши Аржанги шоҳ

مر این نامه از پیش ارژنگ شاه

Ба наздики шаҳи сувари бофару коҳ

به نزدیک شه صور بافر و کاه

Ки равшан аз ӯ тахти Кашмӣри бод

که روشن از او تخت کشمیر باد

Сари душманаши зери шамшери бод

سر دشمنش زیر شمشیر باد

Бидонади шаҳаншоҳ бо фару ҷоҳ

بداند شهنشاه با فر و جاه

Ки соем ҳамеи банд дар зери чоҳ

که سایم همی بند در زیر چاه

Биорӣ мангар сипоҳ оварӣ

بیاری من گر سپاه آوری

Бурунам аз ин тираи чоҳ оварӣ

برونم از این تیره چاه آوری

зи банду зи зиндони раҳонеи маро

ز بند و ز زندان رهانی مرا

Дроўрнги шоҳии нишонеи маро

دراورنگ شاهی نشانی مرا

Ҳар он малики хоҳии зи Ҳиндӯстон

هر آن ملک خواهی ز هندوستان

Сипорам маро ӯро ба шоҳи ҷаҳон

سپارم مرا او را به شاه جهان

Ва ё огаҳ аз кор кун зол ро

و یا آگه از کار کن زال را

Ки бардорад аз кӣнаи купол ро

که بردارد از کینه کوپال را

Таҳамтан бияёд абои саракашон

تهمتن بیاید ابا سرکشان

Бад-ӣни кини яке сӯии Ҳиндӯстон

بدین کین یکی سوی هندوستان

Таҳамтан шавад кӣнаро хостор

تهمتن شود کینه را خواستار

Раҳанд зи банди гарони шаҳриёр

رهاند ز بند گران شهریار

Кунун чашми Аржанг бар роҳи тест

کنون چشم ارژنگ بر راه تست

Забони пари зи дашноми бадхоҳи тест

زبان پر ز دشنام بدخواه تست

Франки бад-ӣни ҳила дар чоҳ шуд

فرانک بدین حیله در چاه شد

Рахши тира чун дар занб моҳ шуд

رخش تیره چون در ذنب ماه شد

зи ҷони душмани шоҳ Кашмӣр шуд

ز جان دشمن شاه کشمیر شد

Дилаш низ монанди шамшер шуд

دلش نیز مانند شمشیر شد

Ба Фҳри он замон гуфт он глъзор

به فهر آن زمان گفت آن گلعذار

Шавам пеш ӯ кӣнаро хостор

شوم پیش او کینه را خواستار

Бурун аз срондиби лашкар барам

برون از سراندیب لشکر برم

Тазалзул бидон бум ва бар дар барам

تزلزل بدان بوم و بر در برم

Чу аз кин барам сӯии шамшери даст

چو از کین برم سوی شمشیر دست

Бабрами сари шоҳи Кашмӣри паст

ببرم سر شاه کشمیر پست

Бикӯбам бФилони ҳамаи марзи ӯй

بکوبم بفیلان همه مرز اوی

зи хӯни дашти Кашмӣри созам чу ҷӯй

ز خون دشت کشمیر سازم چو جوی

Ба сӯрат агарчӣ зан афтода ам

به صورت اگرچه زن افتاده ام

Бсирт чаҳ мардон озода ам

بسیرت چه مردان آزاده ام

Буд гарчи оҳӯии наргар далер

بود گرچه آهوی نر گر دلیر

Шавад оҷизи охир бар модаи шер

شود عاجز آخر بر ماده شیر

Длором гуфташ ки эй шаҳриёр

دلارام گفتش که ای شهریار

Мари ин кӣнаро худ машав хостор

مر این کینه را خود مشو خواستار

Ту шоҳии нигаҳдори тамкини худ

تو شاهی نگهدار تمکین خود

Ки тамкини зи шоҳон гетӣ сазад

که تمکین ز شاهان گیتی سزد

Чу бошӣ ту дар тахту лашкар ба ҷанг

چو باشی تو در تخت و لشکر به جنگ

Срном ноед ба чанголи нанг

سرنام ناید به چنگال ننگ

Мабодо шикастят ояд падед

مبادا شکستیت آید پدید

Наёбӣ дар бастаро худ калид

نیابی در بسته را خود کلید

Ту бар ҷой бош ва равон кун сипоҳ

تو بر جای باش و روان کن سپاه

Сипаҳи рости теғу шаҳонро кулоҳ

سپه راست تیغ و شهان را کلاه

Франк чу бишунид гуфташ писанд

فرانک چو بشنید گفتش پسند

Чунин то бар омад з ки хури баланд

چنین تا بر آمد ز که خور بلند

Сипаҳро дирам доду дръу сутур

سپه را درم داد و درع و ستور

Фиристод зии шоҳи Кашмӣри сувар

فرستاد زی شاه کشمیر صور

Сипаҳдор бар он сипаҳи боҷгир

سپهدار بر آن سپه باجگیر

Бишуд сӯии Кашмӣр монанди шер

بشد سوی کشمیر مانند شیر

зи лашкари бадаргоҳи шаҳ кас намонад

ز لشکر بدرگاه شه کس نماند

Ки зии шаҳри Кашмӣр лашкар наронад

که زی شهر کشمیر لشکر نراند

Ҳаме шоҳ монад ва дигар ардаи шер

همی شاه ماند و دگر ارده شیر

Ки будӣ нигаҳбон он нараҳ шер

که بودی نگهبان آن نره شیر

Баҳри гуҳ ки рафтӣ бар шаҳриёр

بهر گه که رفتی بر شهریار

Бигуфтӣ ки эй номвари ғами мадор

بگفتی که ای نامور غم مدار

Аз он банд кардам туро ман раҳо

از آن بند کردم تو را من رها

Брстӣ чаҳ аз шер аз дами аждаҳо

برستی چه از شیر از دم اژدها

Азин тира чаҳ низат орми бурун

ازین تیره چه نیزت آرم برون

Валикин маро нест фурсат кунун

ولیکن مرا نیست فرصت کنون

Валикин ба шартӣ ки кардӣ нахуст

ولیکن به شرطی که کردی نخست

Бидорӣ ҳамон аҳди худро дуруст

بداری همان عهد خود را درست

Ба бахше ба ман духти тўпол ро

به بخشی به من دخت توپال را

Барорӣ чаҳ аз кӣнаи купол ро

برآری چه از کینه کوپال را

Сипаҳбад бигуфто ки паймони яке сет

سپهبد بگفتا که پیمان یکی ست

Чунон чун ки яздони кайҳони яке сет

چنان چون که یزدان کیهان یکی ست