Таниш буд ларзони дилаш буд суст
تنش بود لرزان دلش بود سست
Хурушону ҷӯшони бикрдори кӯс
خروشان و جوشان به کردار کوس
Сипаҳбад чаҳ дидаш фурӯ монад сахт
سپهبد چه دیدش فرو ماند سخت
Казин мард гуё ки баргаштаи бахт
کزین مرد گویا که برگشته بخت
Чаҳ омад бар шаҳриёри он савор
چه آمد بر شهریار آن سوار
Фурӯд омад аз бораи роҳи вор
فرود آمد از بارهٔ راهوار
Ба сарчашма омад рухии пари зи хуй
به سرچشمه آمد رخی پر ز خوی
Чаҳ мардӣ ки сармаст бошад з май
چه مردی که سرمست باشد ز می
Чаҳ рӯй сипаҳдор фархунда дид
چه روی سپهدار فرخنده دید
Замин бӯса дод офарин густаред
زمین بوسه داد آفرین گسترید
Сипаҳбад бадв гуфт ҳол ту чист
سپهبد بدو گفت حال تو چیست
Чаҳ мардӣу дардати зи крдоркист
چه مردی و دردت ز کردار کیست
Чунин дод посух ки эй номҷўӣ
چنین داد پاسخ که ای نامجوی
Кунун нест ҳангоми ин гуфтугӯӣ
کنون نیست هنگام این گفتگوی
Кунун брншини ин саманди маро
کنون برنشین این سمند مرا
Нигаҳи дори паймони каманди маро
نگه دار پیمان کمند مرا
Биё ва бибин то саранҷом чист
بیا و ببین تا سرانجام چیست
Фитодаи зи србхўдм аз даст кист
فتاده ز سر خودم از دست کیست
Чунин дод посухи бадви шаҳриёр
چنین داد پاسخ بدو شهریار
Бмн то нгўӣӣ накардам савор
به من تا نگوئی نگردم سوار
Ҷавон гуфт эй гирди некӯи сайр
جوان گفت ای گرد نیکو سیر
Марои номи беҳзоди ҳиндии шимур
مرا نام بهزاد هندی شمر
Яке қалъа дорам бад-ӣни кӯҳсор
یکی قلعه دارم بدین کوهسار
зи гардони ҷангӣ дар ӯ сад ҳазор
ز گردان جنگی در او صد هزار
Бародар яке ҳаст меҳтари зи ман
برادر یکی هست مهتر ز من
Ҷаҳонҷӯии широФкни сафи шикан
جهانجوی شیرافکن صف شکن
Ҷаҳонҷӯйро ном широФкн аст
جهانجوی را نام شیرافکن است
Сарафроз дар ҷанг широўжн аст
سرافراز در جنگ شیراوژن است
Бад-ӣни дашти баҳри шикори омадем
بدین دشت بهر شکار آمدیم
Бдоми бало дар гузори омадем
به دام بلا در گذار آمدیم
Бидон санглохӣ ки бинии зи давр
بدان سنگلاخی که بینی ز دور
Чаҳ наздик гаштем бархест шӯр
چه نزدیک گشتیم برخاست شور
Яке наъра омад аз он кӯҳсор
یکی نعره آمد از آن کوهسار
Чаҳ тундар ки ғаррад бгоҳ баҳор
چه تندر که غرد به گاه بهار
Саворӣ падед омад аз санглох
سواری پدید آمد از سنگلاخ
Миёни тангу сари гирду синаи фарох
میان تنگ و سر گرد و سینه فراخ
Яке танги ҳалқаи зира дар буриш
یکی تنگ حلقه زره در برش
Брхи бурқаъ ва худ зар бар сараш
به رخ برقع و خود زر بر سرش
Ту гўӣӣ ки шераст дар пушти бўр
تو گوئی که شیر است در پشت بور
Ки дидаст даштии пар аз нараҳ гӯр
که دیده است دشتی پر از نره گور
Барошуфт моро чаҳ дид он савор
برآشفت ما را چه دید آن سوار
Ки эй номвари гирди хнҷргзор
که ای نامور گرد خنجرگزار
Хирад нест мо ношуморо басар
خرد نیست مانا شما را به سر
Ки кардед зии сидгоҳми гузар
که کردید زی صیدگاهم گذر
Ндонед кин сайдгоҳ манаст
ندانید کاین صیدگاه منست
Бад-ӣни сидгаҳ ҷойгоҳ манаст
بدین صیدگه جایگاه منست
Ба нахҷӣргоҳи илонтон чаҳ кор
به نخجیرگاه یلانتان چه کار
Ки чун шери оӣиди баҳри шикор
که چون شیر آئید بهر شکار
Магар онкӣ нишнидӣ ин достон
مگر آنکه نشنیدی این داستان
Ки мегуфт бо бачаи шери жён
که میگفت با بچه شیر ژیان
Ки зии сайдгоҳи ҳужаброни мтоз
که زی صیدگاه هژبران متاز
Ба неруии бозуии мардии мноз
به نیروی بازوی مردی مناز
Бҷоӣӣ ки шерон шикор афкананд
به جائی که شیران شکار افکنند
Бидонҷо ялон кӣ шикор афкананд
بدانجا یلان کی شکار افکنند
Бигуфт ин ва барканд аз ҷои асб
بگفت این و برکند از جای اسب
Хурушону ҷӯшон чаҳ арзгшсб
خروشان و جوشان چه آذرگشسب
Бмо бар яке ҳамла кард он савор
به ما بر یکی حمله کرد آن سوار
Бишуд рости ҳангомаи гиру дор
بشد راست هنگامه گیر و دار
Бародарам широФкн омад Биҷӯш
برادرم شیرافکن آمد به جوش
Баровард гурзгаронро бадуш
برآورد گرز گران را به دوش
Маро шуд аз он тундяш даст кунад
مرا شد از آن تندیش دست کند
Бирав бар яке ҳамла оварад тунд
برو بر یکی حمله آورد تند
Савор андар омад чаҳ шери жён
سوار اندر آمد چه شیر ژیان
Бузад даст бигирифт ӯро миён
بزد دست بگرفت او را میان
Дарахтӣ ки бади андарин кӯҳсор
درختی که بد اندرین کوهسار
Диловар бибасташ бидон устувор
دلاور ببستش بدان استوار
Чаҳ бурдор басташи диловари ду даст
چه بر دار بستش دلاور دو دست
Сбкбор бар кӯҳа зин нишаст
سبکبار بر کوههٔ زین نشست
Бмни брикӣ ҳамла оварад сахт
به من بریکی حمله آورد سخت
Блрзидм аз бим ӯ чун дарахт
بلرزیدم از بیم او چون درخت
Гурезон шудам ман ба пеши далер
گریزان شدم من به پیش دلیر
Чаҳ гўрикаҳ бигурезад аз нараҳ шер
چه گوری که بگریزد از نره شیر
Фитод аз серуми худу кеш аз миён
فتاد از سرم خود و کیش از میان
Гусаста камар рафт ранг аз рухон
گسسته کمر رفت رنگ از رخان
Бародар кунун дар каманд вай аст
برادر کنون در کمند وی است
Бар он дашт дар зери банд вай аст
بر آن دشت در زیر بند وی است
Кунун гртў ӯро рҳоӣии зи банд
کنون گر تو او را رهانی ز بند
Серумро расонӣ ба чархи баланд
سرم را رسانی به چرخ بلند
Ки то бади зи ту фараи паҳлавон
که تابد ز تو فرّهٔ پهلوان
Ҷаҳонҷуи фаромарзи пушти гӯон
جهانجو فرامرز پشت گوان
Фаромарзро Монӣ эй номвар
فرامرز را مانی ای نامور
Гумонами азони тухмаи дории гуҳар
گمانم از آن تخمه داری گهر
зи ҳангоми Кайхусрави тоҷдор
ز هنگام کیخسرو تاجدار
Фаромарзро дидаам чандбор
فرامرز را دیدهام چندبار
Чунин дод посухи бадви шаҳриёр
چنین داد پاسخ بدو شهریار
Ки эй гирди беҳзоди хнҷргзор
که ای گرد بهزاد خنجرگزار
Фаромарзрогар бимонам равост
فرامرز را گر بمانم رواست
Нашуд каҷи гумоне ки барадии ту рост
نشد کج گمانی که بردی تو راست
Маро ҳаст гавҳари зи Суҳроби гирд
مرا هست گوهر ز سهراب گرد
Ки гӯии далерии зи гардони бабрад
که گوی دلیری ز گردان ببرد
Ҷаҳонҷӯии Бурзуии боб ман аст
جهانجوی برزوی باب من است
Ва зини тухма дар ҷӯии об ман аст
و زین تخمه در جوی آب من است
Ман ӯро ҳам акнӯн Раҳонам зи банд
من او را هم اکنون رهانم ز بند
Ба неруии бозуии чархи баланд
به نیروی بازوی چرخ بلند
зи гардон беҳзод кард се чор
ز گردان بهزاد گرد سه چار
Расиданд аз роҳ бо гиру дор
رسیدند از راه با گیر و دار
Сипаҳбад нишаст аз бар асби зуд
سپهبد نشست از بر اسب زود
Барангехти он бора монанди дӯд
برانگیخت آن باره مانند دود
Бидон санглох омад аз гирди роҳ
بدان سنگلاخ آمد از گرد راه
Знъли сутураши рухи маи сиёҳ
ز نعل ستورش رخ مه سیاه
Чаҳ омад яке номвар дид сахт
چه آمد یکی نامور دید سخت
Яке нараҳ гӯрӣ зада бар дарахт
یکی نره گوری زده بر درخت
Ҳамеи пухти гӯр ва ҳаме хӯрд шер
همی پخت گور و همی خورد شیر
Набад огаҳ аз шери шамшери гир
نبد آگه از شیر شمشیر گیر
Чаҳ омад ба наздики ҷангии ҳужабр
چه آمد به نزدیک جنگی هژبر
Яке брхрўшид монанди бабр
یکی برخروشید مانند ببر
Чу он наъра бишунид бурҷаст тафт
چو آن نعره بشنید برجست تفت
Нишаст аз бар асб ва найза гирифт
نشست از بر اسب و نیزه گرفت
Далер андар омад сӯии корзор
دلیر اندر آمد سوی کارزار
Хурӯшед к-эии номдори савор
خروشید کای نامدار سوار
Чаҳ номӣ бигӯу нажодат з кист
چه نامی بگو و نژادت ز کیست
Бад-ӣни дашт ва ин разми ком ту чист
بدین دشت و این رزم کام تو چیست
Ҳам акнӯн чаҳ широФкнти дасти бахт
هم اکنون چه شیرافکنت دست بخت
Ба бандам дӯдасту занами брдрхт
به بندم دو دست و زنم بر درخت
Бар оташ чу нахҷӣр бирён кунам
بر آتش چو نخجیر بریان کنم
Дили модарати бртў гирён кунам
دل مادرت بر تو گریان کنم
Бадв паҳлавон гуфт к-эии ҷангҷӯӣ
بدو پهلوان گفت کای جنگجوی
зи мардони нзибди чунин гуфтугӯӣ
ز مردان نزیبد چنین گفتگوی
На ман аз ту даргоҳи кини камтарам
نه من از تو در گاه کین کمترم
На ту кӯҳи Албурзи ман сарсарам
نه تو کوه البرز من صرصرم
Нахустин бигӯ ном эй номи дор
نخستین بگو نام ای نامدار
Чаро бастае рӯй дар корзор
چرا بسته ای روی در کارزار
Нзибд ки мардон бабанданд рӯй
نزیبد که مردان ببندند روی
Ба майдон дар оянд сари кӣнаи ҷӯй
به میدان در آیند سر کینه جوی
Чунин дод посухи савораш ки бас
چنین داد پاسخ سوارش که بس
Набошад баробари бънқои магас
نباشد برابر به عنقا مگس
Падари ном ман кард шопӯри гирд
پدر نام من کرد شاپور گرد
Басӣ кардаам дар ҷаҳони дастбурд
بسی کردهام در جهان دستبرد
Ҳамеша марои рой нахҷӣр ҳаст
همیشه مرا رای نخجیر هست
Каманду камони гурз ва шамшер ҳаст
کمند و کمان گرز و شمشیر هست
Ҳамаи сола дар дашти шери афканам
همه ساله در دشت شیر افکنم
Ба теғу каманд ва ба тири афканам
به تیغ و کمند و به تیر افکنم
Бигӯ бо ман акнӯн туро ном чист
بگو با من اکنون تو را نام چیست
Ки модар бҷонт бихоҳад гирист
که مادر به جانت بخواهد گریست
Сипаҳбад чунин гуфт бо он савор
سپهبد چنین گفت با آن سوار
Марои номи номӣ буд шаҳриёр
مرا نام نامی بود شهریار
зи насли ҷаҳонҷӯии Бурзуи манам
ز نسل جهانجوی برزو منم
Ба тир ва ба шамшери бозуи манам
به تیر و به شمشیر بازو منم
зи Суҳробу Бурзу нажод манаст
ز سهراب و برزو نژاد منست
Фалаки зери асб чу бод манаст
فلک زیر اسب چو باد منست
Брзмӣ ки ман дасти ёзм ба теғ
به رزمی که من دست یازم به تیغ
Биҷуз хӯн наборад зи борандаи меғ
بجز خون نبارد ز بارنده میغ
Брзми далерон чу рой оварам
به رزم دلیران چو رای آورم
Сари сарварон зерипоӣ оварам
سر سروران زیر پای آورم
Чу ном диловар раседаш бигӯаш
چو نام دلاور رسیدش به گوش
Даромад чу дарёии ҷӯшони хурӯш
درآمد چو دریای جوشان خروش
Бузади дасти бардошти печони синон
بزد دست برداشت پیچان سنان
Даромад бикрдори шери жён
درآمد به کردار شیر ژیان
Сарнайзаи брномўр рост кард
سر نیزه بر نامور راست کرد
Ба як ҳамлаи зи асбаши ҷудо хост кард
به یک حمله ز اسبش جدا خواست کرد
Сипаҳбад ба печиди зафзор асб
سپهبد بپیچید ز افزار اسب
Бузади теғ дар дам чу орзгшсб
بزد تیغ در دم چو آذرگشسب
Ба ду ним кардаш синони баланд
به دو نیم کردش سنان بلند
Бузади дасту бардошти печони каманд
بزد دست و برداشت پیچان کمند
Барафканад ва омад сараши зери дом
برافکند و آمد سرش زیر دام
Сипаҳбад бипечед ва бар пас лагом
سپهبد بپیچید بر پس لگام
зи болои ҳамеи хости кордаши зер
ز بالا همی خواست کآرَدْش زیر
Ҷавони наъра Эй зад бикрдори шер
جوان نعرهای زد به کردار شیر
Бузад теғ бибаред банди варо
بزد تیغ ببرید بند و را
Ҷудо кард аз худ каманди варо
جدا کرد از خود کمند ورا
Ба танг андараш рафт монанди шер
به تنگ اندرش رفت مانند شیر
Баровард шамшери шери далер
برآورد شمشیر شیر دلیر
Ду гирди диловари бшмшири тез
دو گرد دلاور به شمشیر تیز
Намуданд дар дашти кини растхез
نمودند در دشت کین رستخیز
зи гирди саворони фалак тира шуд
ز گرد سواران فلک تیره شد
Барояшони ду чашми малик хира шуд
برایشان دو چشم ملک خیره شد
Замин шуд сияҳ осмон шуд кабӯд
زمین شد سیه آسمان شد کبود
Сипаҳбад надонист кони ял ки буд
سپهبد ندانست کان یل که بود
Саранҷоми комад бар номвар
سرانجام کامد بر نامور
Бузади теғи афкандаш аз асби сар
بزد تیغ افکندش از اسب سر
Сипаҳбад ба тундӣу тезӣ чу шер
سپهبد به تندی و تیزی چو شیر
Фурӯи ҷусти азпшти он бўри зер
فرو جست ازپشت آن بور زیر
Ҷавон низ омад бзир аз саманд
جوان نیز آمد به زیر از سمند
Чу ширӣ ки дар хашм омад зи банд
چو شیری که در خشم آمد ز بند
Миён ҷаҳонҷӯй бигирифт танг
میان جهانجوی بگرفت تنگ
Ҷаҳонҷӯии ҳам тез борид чанг
جهانجوی هم تیز بارید چنگ
Миёни ҷавонро бабр даргирифт
میان جوان را به بر درگرفت
Ҷавон монад азони зӯри бозуи шигифт
جوان ماند ازآن زور بازو شگفت
Бикуштӣ гирифтани дроўихтнд
به کشتی گرفتن درآویختند
зи паии гирд бар чарх ма рехтанд
ز پی گرد بر چرخ مه ریختند
Сипаҳбад саранҷом ёзид даст
سپهبد سرانجام یازید دست
Гирифташ камарбанд чун фили маст
گرفتش کمربند چون فیل مست
Баровардаш аз ҷой ва зад бар замин
برآوردش از جای و زد بر زمین
Бузади дасту бардошти ханҷари зи кин
بزد دست و برداشت خنجر ز کین
Ҳамеи хост каз тани бабради сараш
همی خواست کز تن ببرد سرش
Бхўн ғарқа созад бару пайкараш
به خون غرقه سازد بر و پیکرش
Броҳихт чун ханҷари обдор
برآهیخت چون خنجر آبدار
Ҷавони наъра Эй зад чу абри баҳор
جوان نعرهای زد چو ابر بهار
Ки тундӣ макун эй ҷавони далер
که تندی مکن ای جوان دلیر
Чаҳгар тунд бошад бо нахҷӣри шер
چه گر تند باشد با نخجیر شیر
Шикории казин гӯна дар қайди тест
شکاری کزین گونه در قید تست
Дилаш муддатӣ шуд ки дар сайди тест
دلش مدتی شد که در صید تست
Бад-ӣни дашту нахҷӣр ҷӯён бидам
بدین دشت و نخجیر جویان بدم
зи баҳри ту ҳар сӯ ҳаросон бидам
ز بهر تو هر سو هراسان بدم
Франки манам духти ҳитоли шоҳ
فرانک منم دخت هیتال شاه
Ки барад аз рухами ршги тобандаи моҳ
که برد از رخم رشگ تابنده ماه
Шунидам басии аздлирити ман
شنیدم بسی از دلیریت من
Барисам фасонаи баҳри анҷуман
به رسم فسانه به هر انجمن
Дилами орзӯии висол ту кард
دلم آرزوی وصال تو کرد
Қадамро фидои хаёл ту кард
قدم را فدای خیال تو کرد
зи лашкар чу монадӣ ҷудо эй савор
ز لشکر چو ماندی جدا ای سوار
Бдонгаҳ ки рафтӣ басӯии шикор
بدانگه که رفتی به سوی شکار
Дилами хост то ормат дар каманд
دلم خواست تا آرمت در کمند
Нишинам броФрози саркаши саманд
نشینم برافراز سرکش سمند
Кунун муддатӣ шуд ки дар кӯҳу ғор
کنون مدتی شد که در کوه و غار
Гризонм эй номвари шаҳриёр
گریزانم ای نامور شهریار
зи сари мғФр ҳндўӣӣ кард давр
ز سر مغفر هندوئی کرد دور
Намоён шуд аз абри рухшандаи ҳўр
نمایان شد از ابر رخشنده هور
Сипаҳбад рухӣ дид каз офтоб
سپهبد رخی دید کز آفتاب
Гарави барда аз хӯбӣу оби тоб
گرو برده از خوبی و آب تاب
На духтар ки будӣ чу ҳуру парӣ
نه دختر که بودی چو حور و پری
Камӣни бандааш Зуҳрау муштарӣ
کمین بندهاش زهره و مشتری
Ду чўкони зулфаш шудаи гӯии боз
دو چوکان زلفش شده گوی باز
Ба майдони гул дар нишебу фароз
به میدان گل در نشیب و فراز
Ду зулфаш ба гули сунбули мшкбўӣ
دو زلفش به گل سنبل مشکبوی
Лабаши ғунчаи дандон чу шабнам биравӣ
لبش غنچه دندان چو شبنم به روی
Ду ҷодӯии масташи фарибанда буд
دو جادوی مستش فریبنده بود
Ба пеши Рахши моҳи шарманда буд
به پیش رخش ماه شرمنده بود
Чаҳ гӯям ман аз хӯбӣ рӯй ӯ
چه گویم من از خوبی روی او
Ки ма буд ҳиндӯии ҳиндӯӣ ӯ
که مه بود هندوی هندوی او
Нигории парии чеҳрау сарви қад
نگاری پریچهره و سرو قد
Брхи ҳамчуи лаъл ва ба лаб чун басад
به رخ همچو لعل و به لب چون بسد
Ҷаҳонҷӯйро дил баров гарм шуд
جهانجوی را دل براو گرم شد
Пазирндаи шарм озарм шуд
پذیرنده شرم آزرم شد
Бияфканад ханҷари зи кафи комёб
بیفکند خنجر ز کف کامیاب
Тзрўӣ бурун шуд зи чанги уқоб
تذروی برون شد ز چنگ عقاب
Франк чунин гуфт к-эии номвар
فرانک چنین گفت کای نامور
Дарахти мурод ман омад бабр
درخت مراد من آمد به بر
Длирикаҳ акнӯн ба банд ман аст
دلیری که اکنون به بند من است
Сараши зери хами каманд ман аст
سرش زیر خم کمند من است
Кунун муддатӣ шуд ки аз боби ман
کنون مدتی شد که از باب من
Гурезон шудаст ӯ бад-ӣни анҷуман
گریزان شدهست او بدین انجمن
Гирифтаст як қалъа дар кӯҳсор
گرفتهست یک قلعه در کوهسار
Бдздӣ гирифтаст дар ки қарор
به دزدی گرفتهست در کُه قرار
Кунунаш чунин бастаи наздики шоҳ
کنونش چنین بسته نزدیک شاه
Фиристам чаҳ кӯ нест бо ман сипоҳ
فرستم چه کو نیست با من سپاه
Бидон то бидонади шаҳи номдор
بدان تا بداند شه نامدار
Ки аз духт ӯ шуд ҳунари ошкор
که از دخت او شد هنر آشکار
Кунун хез то сӯй айвон рӯем
کنون خیز تا سوی ایوان رویم
Бшодии або ҳамдигар бғнўим
به شادی ابا همدگر بغنویم
Ки дунёи сипанҷии сети ноэътибор
که دنیا سپنجیست نااعتبار
Ғанимат буд дидан рӯй ёр
غنیمت بود دیدن روی یار
Чунин дод посухи бадви шаҳриёр
چنین داد پاسخ بدو شهریار
Ки эй аз рахти меҳру маи шармсор
که ای از رخت مهر و مه شرمسار
На хуб омад аз мардуми бохирад
نه خوب آمد از مردم باخرد
Ки бадро мукофот бо бад сазад
که بد را مکافات با بد سزد
Хирадманд онаст каз рои кеш
خردمند آنست کز رای کیش
Ба ҷои бадии некии орад ба пеш
به جای بدی نیکی آرد به پیش
Хирадро дар ин кор дар кори банд
خرد را در این کار در کار بند
Буруновар ин мардро аз каманд
برون آور این مرد را از کمند
Буд онкии ҷоӣӣ бакор оядат
بود آنکه جائی به کار آیدت
Дарахтӣ ки корӣ бабор оядат
درختی که کاری به بار آیدت
зи некӣ ҳар онкас ки рой оварад
ز نیکی هر آنکس که رای آورد
Саросари бадии зер пой оварад
سراسر بدی زیر پای آورد
Франк чунин дод посухи бадавӣ
فرانک چنین داد پاسخ بدوی
Ки эй шери ошуфтаи тундхуӣ
که ای شیر آشفته تندخوی
Ҳар он чизи гўӣии бҷон он кунам
هر آن چیز گوئی به جان آن کنم
БФрмони ту ҷон крўкон кунам
به فرمان تو جان گروگان کنم
Валикини ҳамеи тарсам эй номдор
ولیکن همی ترسم ای نامدار
Ки бади байнами охири саранҷоми кор
که بد بینم آخر سرانجام کار
Бирафт ва бурун оваредаш зи банд
برفت و برون آوریدش ز بند
Чу шери афкан он дид барсохт банд
چو شیر افکن آن دید برساخت بند
Кигар дар сарой ман оянд шод
که گر در سرای من آیند شاد
Нагирам азин разму андӯҳи ёд
نگیرم ازین رزم و اندوه یاد
Шавад равшан аз рӯятони хони ман
شود روشن از رویتان خان من
Ду рӯзии ббошиди меҳмони ман
دو روزی بباشید مهمان من
Ҳамеи хост то ҳар давонро ба банд
همی خواست تا هر دوان را به بند
Дар оради бофусуну найрангу банд
در آرد به افسون و نیرنگ و بند
Вази он пас барад ҳар дуро назд шоҳ
وز آن پس برد هر دو را نزد شاه
Бидон то бубахшад шаҳ ӯро гуноҳ
بدان تا ببخشد شه او را گناه
Ҷаҳонҷӯии гуфтои нахустин бадавӣ
جهانجوی گفتا نخستین بدوی
Биё дар ҳиўнӣ чу сарсари бпўӣ
بیا در هیونی چو صرصر بپوی
Ки ганҷӣ ки дар ҳсни анбар буд
که گنجی که در حصن عنبر بود
Чаҳ аз симу лаъл ва чаҳ аз зар буд
چه از سیم و لعل و چه از زر بود
Азин қалъа яксар буруни оварем
ازین قلعه یکسر برون آوریم
Вази он пас ба пушти ҳиўни оварем
وز آن پس به پشت هیون آوریم
Ба беҳзоди широФкн овоз дод
به بهزاد شیرافکن آواز داد
Ки зии қалъаи дртоз монанди бод
که زی قلعه درتاز مانند باد
Ҳиўни ончӣ дар даст дорӣ биор
هیون آنچه در دست داری بیار
Диловар бирафт ва биёрост кор
دلاور برفت و بیاراست کار
Ҳиўнони кФк афкан оварад чанд
هیونان کفک افکن آورد چند
Ҳамаи дашти паҳлуу болои баланд
همه دشت پهلو و بالا بلند
Бирафтанд гардон бо гиру дор
برفتند گردان با گیر و دار
Бидон қалъа бо номвари шаҳриёр
بدان قلعه با نامور شهریار
зи дарбанди диж чун даромад далер
ز دربند دژ چون درآمد دلیر
Яке аждаҳо дид монанди қӣр
یکی اژدها دید مانند قیر
Сипаҳдор донист кони аждаҳо
سپهدار دانست کان اژدها
Набошад биҷузи ҷодўӣӣ бе баҳо
نباشد بجز جادوئی بی بها
Забонро баном худо баргушод
زبان را به نام خدا برگشاد
Худои ҷаҳонро ҳаме кард ёд
خدای جهان را همی کرد یاد
Сипаҳбад дар ганҷ багушӯд зуд
سپهبد در گنج بگشود زود
Буруни барад аз он қалъа ҳар чиз буд
برون برد از آن قلعه هر چیز بود
зи симу зару лаълу ёқӯти зард
ز سیم و زر و لعل و یاقوت زرد
зи биҷодаҳу анбари лоҷувард
ز بیجاده و عنبر لاجورد
Ҳамаи сӯй ҳомӯн кашид аз фароз
همه سوی هامون کشید از فراز
Або кард беҳзоди гардани фароз
ابا کرد بهزاد گردن فراز
Намонданд дар қалъаи ҷузи сангу хишт
نماندند در قلعه جز سنگ و خشت
Тиҳӣ кард зони қалъаи чизе ба ҳашт
تهی کرد زآن قلعه چیزی به هشت
Вази он ҷойгаҳ бо Франк чу бод
وز آن جایگه با فرانک چو باد
Сӯии хони беҳзоди рафтанди шод
سوی خان بهزاد رفتند شاد