Длороми рӯзӣ бар шоҳ шуд

دلارام روزی بر شاه شد

Чунин то ба наздикӣ гоҳ шуд

چنین تا به نزدیکی گاه شد

Бабўсед мари пояи тахти шоҳ

ببوسید مر پایه تخت شاه

Бшаҳ гуфт к-эй аз ту равшани кулоҳ

بشه گفت کای از تو روشن کلاه

Сазад гар кунӣ шоди ҷони маро

سزد گر کنی شاد جان مرا

Барафрӯзӣ аз хеши ҷони маро

برافروزی از خویش جان مرا

Бмҳмонӣ ман кунӣ ранҷаи пой

بمهمانی من کنی رنجه پای

Серум соя бинад зи пар ҳамЭй

سرم سایه بیند ز پر همای

Бмҳмонӣ ӯ Франки шитофт

بمهمانی او فرانک شتافت

Паии гӯри худ тез ва бо так шитофт

پی گور خود تیز و با تک شتافت

Ҳар он тухм ки афканди охири дуруд

هر آن تخم که افکند آخر درود

Ба пеш омадаш бад чаҳ худ карда буд

به پیش آمدش بد چه خود کرده بود

Бад-ӣни куҳнаи вайронаи тухмии макор

بدین کهنه ویرانه تخمی مکار

Ки оради саранҷоми афсӯси бор

که آرد سرانجام افسوس بار

Чаҳ дар манзили Фҳр туҷҷор шуд

چه در منزل فهر تجار شد

Або ӯ ду сад шер кирдор шуд

ابا او دو صد شیر کردار شد

Пар аз лаъли хуоне длором кард

پر از لعل خوانی دلارام کرد

Бидон донаи мурғии чунин ром кард

بدان دانه مرغی چنین رام کرد

Бзири сами асп ӯ рехти лаъл

بزیر سم اسپ او ریخت لعل

зи лаъл равон ёфт мсмори наъл

ز لعل روان یافت مسمار نعل

Замини ҳамчуи гардун бар анҷуми бадӣ

زمین همچو گردون بر انجم بدی

зи баси лаъл дар зери паии гуми бадӣ

ز بس لعل در زیر پی گم بدی

Ки омад ба наздики харгоҳи шоҳ

که آمد به نزدیک خرگاه شاه

Фурӯд омад азбораҳи тунди роҳ

فرود آمد ازباره تند راه

На огаҳи бад аз гардиши осмон

نه آگه بد از گردش آسمان

Ки орад чаҳ аз пардаи беруни равон

که آرد چه از پرده بیرون روان

Бар авранг бинишаст ва шодӣ гузид

بر اورنگ بنشست و شادی گزید

Чу ҷинати яке базми хуррами падед

چو جنت یکی بزم خرم پدید

Хӯриши пеши шаҳ барад хӯрданд шоҳ

خورش پیش شه برد خوردند شاه

Вази он пас ҳамеи бод то бомдод

وز آن پس همی باد تا بامداد