Длоромро монад андар саранд

دلارام را ماند اندر سراند

Бар духти Аржанги шоҳи баланд

بر دخت ارژنگ شاه بلند

Вази он пас бобирав дар андохти чин

وز آن پس بابرو در انداخت چین

Сипаҳи сӯии чини барад гирд гузин

سپه سوی چین برد گرد گزین

Абои кӯсу пелону санҷ ва дароӣ

ابا کوس و پیلان و سنج و درای

Баромад хурӯшидани кара ноӣ

برآمد خروشیدن کره نای

Кунун бишинав аз золи гетии гушой

کنون بشنو از زال گیتی گشای

Ҳам аз разми гардони разми озмоӣ

هم از رزم گردان رزم آزمای

Бидон гуҳ ки сафи басти лҳроспи шоҳ

بدان گه که صف بست لهراسپ شاه

Абои грддстони гетии паноҳ

ابا گرددستان گیتی پناه

Вази он рӯй арҷоспи ҳам саф кашид

وز آن روی ارجاسپ هم صف کشید

Шуд аз гирди гардони ҷаҳони нопадид

شد از گرد گردان جهان ناپدید

Савории зи гардони барангехти бўр

سواری ز گردان برانگیخت بور

Ҳаме кард дар дашти новирди шӯр

همی کرد در دشت ناورد شور

Барангехт аз ҷои парҳезгор

برانگیخت از جای پرهیزگار

Задаш бар камари ханҷари обдор

زدش بر کمر خنجر آبدار

Ки чун кӯҳ омад зи болои бзир

که چون کوه آمد ز بالا بزیر

Сарви синау пушти тарки далер

سرو سینه و پشت ترک دلیر

Бурун ронад тарк дигар аз сипоҳ

برون راند ترک دگر از سپاه

Чаҳ шер андар омад ба овардгоҳ

چه شیر اندر آمد به آوردگاه

Броўихт бо поси парҳезгор

برآویخت با پاس پرهیزگار

Фазои ҷаҳони тираи гашт аз ғубор

فضای جهان تیره گشت از غبار

Даромад бадви посу теғаш ба мушт

درآمد بدو پاس و تیغش به مشت

Бузади барсари тарку вайро бикушт

بزد برسر ترک و وی را بکشت

Савор дигар низ омад чу бод

سوار دگر نیز آمد چو باد

Бадв гуфт к-эии скзии бднжод

بدو گفت کای سکزی بدنژاد

Баронӣ ки мардии зи мардони кор

برآنی که مردی ز مردان کار

Набошад ки бо ту кунад корзор

نباشد که با تو کند کارزار

Кунунат сар аз бар бзир оварам

کنونت سر از بر بزیر آورم

Бар шоҳи арҷосп чир оварам

بر شاه ارجاسپ چیر آورم

Бадв посух оварад фарзонаи мард

بدو پاسخ آورد فرزانه مرد

Нахоҳад ба шаби гӯр дар хонаи мард

نخواهد به شب گور در خانه مرد

Ҳамоно замонат гиребон гирифт

همانا زمانت گریبان گرفت

Аҷали чанги оҳихтт ҷон гирифт

اجل چنگ آهیختت جان گرفت

Бигуфт ин ва омад буриши номдор

بگفت این و آمد برش نامدار

Броўихт бо тарки хнҷргзор

برآویخت با ترک خنجرگزار

Чаҳ шуд ҳамлаи панҷ аз дар дору гир

چه شد حمله پنج از در دار و گیر

Миёни ду гирди сарафрози шер

میان دو گرد سرافراز شیر

Баровард чун ба ӯ шамшери пос

برآورد چون به او شمشیر پاس

Худовандро кард аз ҷони сипос

خداوند را کرد از جان سپاس

Чунон бркмри гоҳ ӯ теғ ронад

چنان برکمر گاه او تیغ راند

Ки якбораи таркиш бар бора монад

که یکباره ترکش بر باره ماند

Дигарбора аз бора афтод паст

دگرباره از باره افتاد پست

Сипеҳри барин бӯса додаш бадаст

سپهر برین بوسه دادش بدست

Нигаҳ чун зи пеши саф арҷосп кард

نگه چون ز پیش صف ارجاسپ کرد

Ки мардаши яке бад ду шуд дар набард

که مردش یکی بد دو شد در نبرد

Ҷаҳони пеши чашмаши ҳама тира шуд

جهان پیش چشمش همه تیره شد

Лабаши пари зи боду сараш хира шуд

لبش پر ز باد و سرش خیره شد

Писар буд ӯро ду гирд . . .

پسر بود او را دو گرد . . .

Яке каҳараму дайгарӣ бар таҳам

یکی کهرم و دیگری بر تهم

Равон бар таҳам омад аз кӣнаи гоҳ

روان بر تهم آمد از کینه گاه

Бидон номвари гашти нодрдхўоаҳ

بدان نامور گشت نادردخواه

Чаҳ омад бадви тира борон гирифт

چه آمد بدو تیره باران گرفت

Чапу рости разм сурон гирифт

چپ و راست رزم سوران گرفت

Чаҳ дид он чунон поси парҳезгор

چه دید آن چنان پاس پرهیزگار

Бузади даст бар гурзаи гоўсор

بزد دست بر گُرزه گاوسار

Чунон кӯфти он барсари бртҳм

چنان کوفت آن برسر برتهم

Ки гум шуд сараш дар даруни шикам

که گم شد سرش در درون شکم

Дарозӣ ӯ кард паҳноӣ ӯ

درازی او کرد پهنای او

Сараши гашти зеру зибри пой ӯ

سرش گشت زیر و زبر پای او

Чу арҷосп он дид бардошти теғ

چو ارجاسپ آن دید برداشت تیغ

Ки зӣ ҷанг омад хурушон чу меғ

که زی جنگ آمد خروشان چو میغ

Ки бархест аз дашти гирди сипоҳ

که برخاست از دشت گرد سپاه

Ҷаҳони ҷӯй Гуштосп омад зи роҳ

جهان جوی گشتاسپ آمد ز راه

Чаҳ омад бабўсед пои падар

چه آمد ببوسید پای پدر

Падар низ бӯсед рӯй писар

پدر نیز بوسید روی پسر

Ҳама бӯса доданд бар дасти шоҳ

همه بوسه دادند بر دست شاه

Бар омад ғўи кӯси размӣ ба моҳ

بر آمد غو کوس رزمی به ماه

Чаҳ арҷосп он дид ошуфта шуд

چه ارجاسپ آن دید آشفته شد

Бадал гуфт бахтами магар хуфта шуд

بدل گفت بختم مگر خفته شد

Писари куштаи гашту бародар ба ҷанг

پسر کشته گشت و برادر به جنگ

Серум омад аз разми Эрон ба танг

سرم آمد از رزم ایران به تنگ

зи авлоди рустам ба ман мотам аст

ز اولاد رستم به من ماتم است

Ба таркони бало тухма наявм аст

به ترکان بلا تخمه نیوم است

Бузади кӯсу баргашт аз овардгоҳ

بزد کوس و برگشت از آوردگاه

Нашуд поси яли пеши лҳроспи шоҳ

نشد پاس یل پیش لهراسپ شاه

Шаҳаш дод аз он халъати зарнигор

شهش داد از آن خلعت زرنگار

Ҳамон борау зини гавҳар нигор

همان باره و زین گوهر نگار

Ҳамаи шаби ҳамеи нолаи кӯс буд

همه شب همی ناله کوس بود

Лаби саракашони пари зи афсӯс буд

لب سرکشان پر ز افسوس بود

Чу бар кӯҳи рояти броФрохти ҳўр

چو بر کوه رایت برافراخت هور

Ду лашкар ниҳоданд зин бар сутур

دو لشکر نهادند زین بر ستور

Камари кӣнаро боз карданд танг

کمر کینه را باز کردند تنگ

Саф оростанд аз паии кину ҷанг

صف آراستند از پی کین و جنگ

зи пеш сипаҳ омад арҷоспи шоҳ

ز پیش سپه آمد ارجاسپ شاه

Нигаҳ кард брсФи лҳроспи шоҳ

نگه کرد برصف لهراسپ شاه

Бифармуд фирӯзро оваранд

بفرمود فیروز را آورند

Абои гирди раҳоам дар зери банд

ابا گرد رهام در زیر بند