Дгрпўри кшўоди Гӯдарз ро

دگر پور کشواد گودرز را

Мари он пери боройу боарз ро

مر آن پیر بارای و باارز را

Барон то саронишони бабрами зи тан

برآن تا سرانشان ببرم ز تن

Ба хӯни писари андарин анҷуман

به خون پسر اندرین انجمن

Ялонро чунон баста бар дори хор

یلان را چنان بسته بر دار خوار

Бифармуд он тарки шӯридаи кор

بفرمود آن ترک شوریده کار

Ки аз тани саронишони бибаранди паст

که از تن سرانشان ببرند پست

Козин пер дидаст турони шикаст

کازین پیر دیده است توران شکست

Бадв гуфт биўрд ки эй шаҳриёр

بدو گفت بیورد که ای شهریار

Сар бегунаҳро мёўр бидор

سر بی گنه را میاور به دار

зи фирӯзу раҳоами номади гуноҳ

ز فیروز و رهام نامد گناه

Ту ин кӣна аз пӯри Гӯдарзи хоҳ

تو این کینه از پور گودرز خواه

Чаҳ ӯ баради хусрав ба Эрони замин

چه او برد خسرو به ایران زمین

Бирав бар ба шоҳӣ бигард офарин

برو بر به شاهی بکرد آفرین

Шунидӣ ба кӯҳи ҳамован чаҳ кард

شنیدی به کوه هماون چه کرد

Бидон рӯзи пайкору дашти набард

بدان روز پیکار و دشت نبرد

Дигар онкӣ куштааст перон ба ҷанг

دگر آنکه کشته است پیران به جنگ

Сарви сина кон зуаст дар зери санг

سر ویسه کان زوست در زیر سنگ

Бикун пери Гӯдарзи ялро бидор

بکن پیر گودرز یل را به دار

Чаҳ раҳоаму фирӯзи ялро бидор

چه رهام و فیروز یل را بدار

Агар буд хоҳад туро буқу кӯс

اگر بود خواهد تو را بوق و کوس

Ба бандади камари гирди фирӯзи Тӯс

ببندد کمر گرد فیروز طوس

Ба пеши ҷаҳонҷӯии арҷоспи шоҳ

به پیش جهانجوی ارجاسپ شاه

Чаҳ раҳоами дигари сарони сипоҳ

چه رهام دیگر سران سپاه

Чаҳ бишунид арҷоспи гуфтори ӯй

چه بشنید ارجاسپ گفتار اوی

Писандид афрӯхт аз кӣна рӯй

پسندید افروخت از کینه روی

Ҷаҳонҷӯии раҳоамро дар замон

جهانجوی رهام را در زمان

Абои гирди фирӯзи равшани равон

ابا گرد فیروز روشن روان

Фиристод зии ҳсни рўӣин чаҳ бод

فرستاد زی حصن روئین چه باد

Бидон ҳсни шани банд бар пои ниҳод

بدان حصن‌شان بند بر پا نهاد

Ялонро чаҳ бурданд аз пеши шоҳ

یلان را چه بردند از پیش شاه

Яке дор зад тарки пеши сипоҳ

یکی دار زد ترک پیش سپاه

Бифармуд Гӯдарзро бастаи хор

بفرمود گودرز را بسته خوار

Ситезандаи дижхим орад бидор

ستیزنده دژخیم آرد به دار

Равони баради дижхими Гӯдарз ро

روان برد دژخیم گودرز را

Мрони номвари пери боарз ро

مرآن نامور پیر باارز را

Бидораш даровард дар дами далер

بدارش درآورد در دم دلیر

Бкрднд аз кӣнаи борони тир

بکردند از کینه باران تیر

Фалак баркашидаш басии рӯзгор

فلک برکشیدش بسی روزگار

Саранҷом кардаш замони хӯшаи дор

سرانجام کردش زمان خوشه دار

Чунинаст кирдори ин гўжпшт

چنین است کردار این گوژپشت

Ки ҳар гавҳарии орад аз кон ба мушт

که هر گوهری آرد از کان به مشت

Ду рӯзаш бофароз дорад бадаст

دو روزش به افراز دارد به دست

Сим рӯзаш андозад аз дасти паст

سیم روزش اندازد از دست پست

Арӯси ҷаҳон гарчи бо зевар аст

عروس جهان گرچه با زیور است

Ба байни кови бъқди басӣ шавҳар аст

ببین کاو به عقد بسی شوهر است

Хиради пешаи кас хостораш машав

خرد پیشه کس خواستارش مشو

Ки ҳар рӯзааш шавҳарӣ ҳаст нав

که هر روزه‌اش شوهری هست نو

Чаҳ нав бинад аз куҳнаи баради умед

چه نو بیند از کهنه بُرّد امید

Хунаки онк аз ӯ доман худ кашид

خنک آنک از او دامن خود کشید

Чаҳ шуд куштаи Гӯдарзи кшўодгон

چه شد کشته گودرز کشوادگان

Мари он пери сари шери озодагон

مر آن پیر سر شیر آزادگان

Хурӯш омаду нола ноӣу занг

خروش آمد و ناله نای و زنگ

Бирафт аз рухи меҳри гардандаи ранг

برفت از رخ مهر گردنده رنگ

Фиристод дастони фаррухи кулоҳ

فرستاد دستان فرخ کلاه

Ки аз чист он нолаи пеши сипоҳ

که از چیست آن ناله پیش سپاه

Фиристодаеро фиристод зуд

فرستاده‌ای را فرستاد زود

Ки тозон пажӯҳиш кунад ҳамчаҳ дӯд

که تازان پژوهش کند همچه دود

Савор андар омад ба пеши сипоҳ

سوار اندر آمد به پیش سپاه

Бидонаст то чист омад зи роҳ

بدانست تا چیست آمد ز راه

Бигуфт ин бадастон ки Гӯдарзи пер

بگفت این به دستان که گودرز پیر

Бишуд куштае золи фаррухи сарир

بشد کشته ای زال فرخ سریر

Баромад кунун коми туронён

برآمد کنون کام تورانیان

Ки шуд куштаи Гӯдарзи кшўодгон

که شد کشته گودرز کشوادگان

Чаҳ бишунид дастони соми савор

چه بشنید دستان سام سوار

Баборед аз дидаи хӯн бар канор

ببارید از دیده خون بر کنار

Барангехт чун шер аз пеши саф

برانگیخت چون شیر از پیش صف

Гарони гурзаи соми нирм ба каф

گران گُرزه سام نیرم به کف

Дмони пеш саф омад он пели маст

دمان پیش صف آمد آن پیل مست

зи таркон басӣ кард бо хоки паст

ز ترکان بسی کرد با خاک پست

Ситамдидаи Гӯдарзро дар рабӯд

ستمدیده گودرز را در ربود

Аз афроз дору бигардед зуд

از افراز دار و بگردید زود

Ба лшкргаҳ оварад он кушта ро

به لشکرگه آورد آن کشته را

Мари он куштаи хӯни броғштаҳ ро

مر آن کشته خون برآغشته را

Баромади зи гардони Эрони хурӯш

برآمد ز گردان ایران خروش

Чаҳ дарё ки аз бод ояд Биҷӯш

چه دریا که از باد آید به جوش

Ба хаймаи дароварди золаши зи роҳ

به خیمه درآورد زالش ز راه

Биёмад ҳамон гоҳи лҳроспи шоҳ

بیامد همان گاه لهراسپ شاه

Сари номдораш ба зонуи ниҳод

سر نامدارش به زانو نهاد

Брхи чашмаи хӯни з рух баргушод

به رخ چشمه خون ز رخ برگشاد

Сарони сипаҳи ҷумлаи афғони кашон

سران سپه جمله افغان کشان

Ҳамаи ашки резони ҳамаи мўкнон

همه اشک ریزان همه مو کنان

зи тани ҷомаи афканди яли ардаи шер

ز تن جامه افکند یل اردشیر

Баборед ашк ва бинолед дайр

ببارید اشک و بنالید دیر

Бзорӣ ҳаме гуфт ял бо ниё

به زاری همی گفت یل با نیا

Ки зору сипаҳдор ва кунад оўро

که زار و سپهدار و کُند آورا

Маро гарчи бежан набӯдӣ писар

مرا گرچه بیژن نبودی پسر

Нёро бидидам биҷои падар

نیا را بدیدم به جای پدر

Кунун битўоми зиндагонӣ чаҳ суд

کنون بی توام زندگانی چه سود

Ки брхоки тираи сипеҳрати бсўд

که بر خاک تیره سپهرت بسود

Куҷои Гев то бандад аз кини миён

کجا گیو تا بندد از کین میان

Кушояди дўбозу бгрзи гарон

گشاید دو بازو به گُرز گران

Биҷӯед аз ин бе бенон кини ту

بجوید از این بی بُنان کین تو

Сари хасмати орад ба болини ту

سر خصمت آرد به بالین تو

Куҷои бежани Геви лшкршкн

کجا بیژن گیو لشکرشکن

Ки кин ту ҷӯяд дар ин анҷуман

که کین تو جوید در این انجمن

Ба яздон ки то кин наҷӯям туро

به یزدان که تا کین نجویم ترا

На биндозам аз тани зираи аидро

نبندازم از تن زره ایدرا

Або ӯ ҷаҳони ҷӯии фархундаи зол

ابا او جهانجوی فرخنده زال

зи ғам нола кард ва худу Перуи бол

ز غم ناله کرد و خود و پر و بال

Басар даст биниҳод ва лухтӣ гирист

به سر دست بنهاد و لختی گریست

Саранҷоми гетии биҷуз гиря чист

سرانجام گیتی بجز گریه چیست

Ҳаме гуфт зор эй сипаҳдори шер

همی گفت زار ای سپهدار شیر

Дареғ аз бару боли Гӯдарзи пер

دریغ از بر و بال گودرز پیر

Надидам дигар бораи рухсори ту

ندیدم دگرباره رخسار تو

Дареғ аз туу коркрдори ту

دریغ از تو و کار کردار تو

Дареғ аз нишаст ва бару афсарат

دریغ از نشست و بر و افسرت

Ки пари тири кини байнам акнӯн ?бирт

که پر تیر کین بینم اکنون برت

Тани нозукати каши зи гул буд хор

تن نازکت کش ز گل بود خار

Кунун байнам аз хори пайкони Фкор

کنون بینم از خار پیکان فکار

Ба наздики хусрав равонат расед

به نزدیک خسرو روانت رسید

Саранҷоми зини раҳ зиёнат расед

سرانجام زین ره زیانت رسید

Ту рафтӣ ва мо низ оӣими бас

تو رفتی و ما نیز آئیم بس

Ту пешӣ дар ин роҳи мо худ зи пас

تو پیشی در این راه ما خود ز پس

Равони ту хуррам чаҳ хуршеди бод

روان تو خرم چه خورشید باد

Ба менавии ҷони ту ҷовиди бод

به مینوی جان تو جاوید باد

Вази он пас куҷои хаста бад дӯхтанд

وز آن پس کجا خسته بد دوختند

Буриши авду анбар ҳаме сӯхтанд

برش عود و عنبر همی سوختند

Ба шасташи кафани дуз аз оби гулоб

بشستش کفن دوز از آب گلاب

Ба тан бар ҳамеи рехт аз дидаи об

به تن بر همی ریخت از دیده آب

Мари он риши кофури гаван шона кард

مر آن ریش کافور گون شانه کرد

Ба тобути ҷои он ял аз хона кард

به تابوت جا آن یل از خانه کرد

Яке дахма кардаш равони золи зар

یکی دخمه کردش روان زال زر

зи хайма ба дахма шуд он номвар

ز خیمه به دخمه شد آن نامور

Саранҷоми гетӣ чаҳ инасту бас

سرانجام گیتی چه این است و بس

Азин ҷои зер заминаст вбс

ازین جای زیر زمین است و بس

Ба бад то туоне макун рои ҳеҷ

به بد تا توانی مکن رای هیچ

Ба некони гароӣ ва ба некони басӣҷ

به نیکان گرای و به نیکان بسیج

На некии дарави шармсорӣ буд

نه نیکی درو شرمساری بود

Ки некии дарави растгорӣ буд

که نیکی درو رستگاری بود