Ки ногоҳ абрии баромади сиёҳ
که ناگاه ابری برآمد سیاه
Фаромарзро барад аз овардгоҳ
فرامرز را برد از آوردگاه
Яке наъраи брхўост аз тираи абр
یکی نعره برخواست از تیره ابر
Чунон чунки аз бешаи ғуррандаи бабр
چنان چونکه از بیشه غرنده ببر
Чунон чунки бархезад аз хоки дӯд
چنان چونکه برخیزد از خاک دود
Мрони абри тира ҳаво кард зуд
مرآن ابر تیره هوا کرد زود
Ҳаво кард аздидаҳ шуд нопадид
هوا کرد ازدیده شد ناپدید
Хурӯш аз ду лашкар бгрдўн расед
خروش از دو لشکر بگردون رسید
Чаҳ золи он чунон дид борид об
چه زال آن چنان دید بارید آب
Барони найза чун абр шуд офтоб
برآن نیزه چون ابر شد آفتاب
Бадал гуфт аз Эрон бигардед бахт
بدل گفت از ایران بگردید بخت
Куҷо дод хусрав ба лҳроспи тахт
کجا داد خسرو به لهراسپ تخت
Ки азгоҳ навзари шаҳи номдор
که ازگاه نوذر شه نامدار
Чунин то бҳнгоми ин шаҳриёр
چنین تا بهنگام این شهریار
Шикастии чунин каси з Эрон надид
شکستی چنین کس ز ایران ندید
Хурӯш аз ду лашкар бгрдўн расед
خروش از دو لشکر بگردون رسید
Кунун то дигар худ чаҳ ояд падед
کنون تا دگر خود چه آید پدید
Набарди далерону шерон ки дид
نبرد دلیران و شیران که دید
Чаҳ арҷосп дид он ситезандаи абр
چه ارجاسپ دید آن ستیزنده ابر
Гурезон чаҳ рӯбаҳ шуд аз пеши бабр
گریزان چه روبه شد از پیش ببر
Бидон рӯзи оҳанг майдон нашуд
بدان روز آهنگ میدان نشد
Набарди далерон ва шерон нашуд
نبرد دلیران و شیران نشد
Чаҳ рӯз дигар шуд ҷаҳони ътрбор
چه روز دگر شد جهان عطربار
Ду лашкар рух оварад зии корзор
دو لشکر رخ آورد زی کارزار
Ба пеши сипаҳи пел ва дар қалби шоҳ
به پیش سپه پیل و در قلب شاه
Пиёда рух оварад пеши сипоҳ
پیاده رخ آورد پیش سپاه
Ҳамеи хости дастон ки ояд ба ҷанг
همی خواست دستان که آید به جنگ
Ки хуршеди минӯи яли тези чанг
که خورشید مینو یل تیز چنگ
Бузади аспу рухи сӯй шаҳ оваред
بزد اسپ و رخ سوی شه آورید
Пиёда шуд он пилтан чун сзид
پیاده شد آن پیلتن چون سزید
Замин бӯса зад пеши лҳроспи шоҳ
زمین بوسه زد پیش لهراسپ شاه
зи шаҳи хости оҳанги овардгоҳ
ز شه خواست آهنگ آوردگاه
Бадв гуфт лҳросп бурдор гом
بدو گفت لهراسپ بردار گام
Ки мардии далерӣу боройу ном
که مردی دلیری و بارای و نام
Барангехти он мураккаби дашти пўӣ
برانگیخت آن مرکب دشت پوی
Ки ҷустӣ ба майдони гуҳи кин чу гӯй
که جستی به میدان گه کین چو گوی
БрФтн чу бод ва ба тезӣ чу тҳнш
برفتن چو باد و به تیزی چو تحنش
Ба гармӣ чу барқ ва ба суръат чу Рахш
به گرمی چو برق و به سرعت چو رخش
Чунон буд он мураккаби андари шитоб
چنان بود آن مرکب اندر شتاب
Кигар аз пас ӯ бадии офтоб
که گر از پس او بدی آفتاب
зи сояи гузаштии ҳам андари замон
ز سایه گذشتی هم اندر زمان
Чу бод аз сари зулфи ънбрФшон
چو باد از سر زلف عنبرفشان
Саропоӣ майдон бигардед мард
سراپای میدان بگردید مرد
Чаҳ арҷосп дидаш ба дашти набард
چه ارجاسپ دیدش به دشت نبرد
Саворӣ ба майдони фарсатони зуд
سواری به میدان فرستان زود
Абои камтару гурзу шамшер ва худ
ابا کمتر و گرز و شمشیر و خود
Чу омад камон кард бар зиҳи савор
چو آمد کمان کرد بر زه سوار
Баромад хурӯшидани гиру дор
برآمد خروشیدن گیر و دار
з ҳар ду тарафи тира борон шуданд
ز هر دو طرف تیره باران شدند
Чу шерон хнҷргзорон шуданд
چو شیران خنجرگزاران شدند
Саранҷоми хуршед чун боди зуд
سرانجام خورشید چون باد زود
Задаш тир бар тарки пӯлоди зуд
زدش تیر بر ترک پولاد زود
Сару тарк бо ҳам баҳами брбдўхт
سر و ترک با هم بهم بربدوخت
Бзхми андари оташи з пайкон бсухт
بزخم اندر آتش ز پیکان بسوخت
Далерӣ дигар пеш ӯ ронад асп
دلیری دگر پیش او راند اسپ
Хурӯшед монанди озргшсп
خروشید مانند آذرگشسپ
Бузади тиру брдўхтш дар замон
بزد تیر و بردوختش در زمان
Сипар дар зира дар таниши паҳлавон
سپر در زره در تنش پهلوان
Чунин то фиканд аз далерони дўҳшт
چنین تا فکند از دلیران دوهشت
Ба пайкону тири андари он паҳни дашт
به پیکان و تیر اندر آن پهن دشت