Чаҳ шуд зи ошёни фалаки бози меҳр

چه شد ز آشیان فلک باز مهر

Ғроб шаб афрӯхт пар бар сипеҳр

غراب شب افروخت پر بر سپهر

Ду лашкар бикуштанд аз разми гоҳ

دو لشکر بکشتند از رزم گاه

Нишаст аз бар тахти арҷоспи шоҳ

نشست از بر تخت ارجاسپ شاه

Бишуд пеши арҳнг ва бӯсед пой

بشد پیش ارهنگ و بوسید پای

Бидон гуфт солори турони худоӣ

بدان گفت سالار توران خدای

Ки шод омадӣ эй сари анҷуман

که شاد آمدی ای سر انجمن

Вагарнаи ҷаҳони тира будӣ ба ман

وگرنه جهان تیره بودی به من

Асирон ки оварда буд он далер

اسیران که آورده بود آن دلیر

зи малики сафоҳони зи бурноу пер

ز ملک صفاهان ز برنا و پیر

Ба наздик арҷосп оварадашон

به نزدیک ارجاسپ آوردشان

Бишуд шод аз он тарки тираи равон

بشد شاد از آن ترک تیره روان

Бифармуд то саракашонро баранд

بفرمود تا سرکشان را برند

Брўӣини дижу зер банд оваранд

بروئین دژ و زیر بند آورند

Шаби тираи бурданди шани хастаи зор

شب تیره بردند شان خسته زار

Асирон чу хуршеду парҳезгор

اسیران چو خورشید و پرهیزگار

Дигар ардаи шери он сронҷмн

دگر ارده شیر آن سرانجمن

Ҷаҳони ҷӯйу мрдоФкну теғи зан

جهان جوی و مردافکن و تیغ زن

Чу рӯз дигар шуд ҷаҳони ътрбор

چو روز دگر شد جهان عطربار

Сипоҳи ду кишвар дигар шуд савор

سپاه دو کشور دگر شد سوار

Дигар бора бархест овоӣ ноӣ

دگر باره برخاست آوای نای

зи лашкари замини гашти ларзони зи ҷой

ز لشکر زمین گشت لرزان ز جای

Чу шуд бастаи сафҳои овардгоҳ

چو شد بسته صفهای آوردگاه

Ба пеш сипоҳ омад арҷоспи шоҳ

به پیش سپاه آمد ارجاسپ شاه

Ба арҳнг фармуд солори тарк

به ارهنگ فرمود سالار ترک

Ки имрӯз размӣаст моро бузург

که امروز رزمیست ما را بزرگ

Асирон ки оварадӣ аз Исфаҳон

اسیران که آوردی از اصفهان

Ба пеши сипоҳовар ӯро равон ?

به پیش سپاه آور او را روان؟

Саронишон ба шамшери кин давр кун

سرانشان به شمشیر کین دور کن

Дадонро аз он куштаҳо сур кун

ددان را از آن کشته ها سور کن

Ки имрӯзи дигар буд ҷанги мо

که امروز دیگر بود جنگ ما

Набарди далерону оҳанги мо

نبرد دلیران و آهنگ ما

зи гардони Эрон дигар кас намонад

ز گردان ایران دگر کس نماند

Магари золи зари кӯи бад-ӣн кин таранд

مگر زال زر کو بدین کین تراند

Бигирам чаҳ дар разми он пер ро

بگیرم چه در رزم آن پیر را

Мари он пери боройу тадбир ро

مر آن پیر بارای و تدبیر را

зи лҳросп дигар наёяд ҳунар

ز لهراسپ دیگر نیاید هنر

зи мо буд хоҳад ҷаҳони сар ба сар

ز ما بود خواهد جهان سر به سر

Ҳамаи тухмаи сом дар дасти мост

همه تخمه سام در دست ماست

Бмои кишти Эрони саранҷоми рост

بما کشت ایران سرانجام راست

Фаромарзро низ брбўди абр

فرامرز را نیز بربود ابر

Ҳамоно ки монад бакори ҳужабр

همانا که ماند بکار هژبر

Бидонам ки он пораи абр аз чаҳ ҳост

بدانم که آن پاره ابر از چه هاست

Гумонам ки он абри ҳам бахти мост

گمانم که آن ابر هم بخت ماست

Азин тухми ҷузи рустами золи кас

ازین تخم جز رستم زال کس

Намонда ки ронад бад-ӣни кини фарс

نمانده که راند بدین کین فرس

Кунун сол чораст кони номдор

کنون سال چار است کان نامدار

Ба шуд сӯии ховари паии корзор

به شد سوی خاور پی کارزار

Гумонам ки ояд чу ин башнавад

گمانم که آید چو این بشنود

Ба ховари Таҳамтан дигар нағунуд

به خاور تهمتن دگر نغنود

Чу бар кард ронад бар ин кӣнаи Рахш

چو بر کرد راند بر این کینه رخش

Сар мо кунад зери куполи пахш

سر ما کند زیر کوپال پخش

Маро ҳаст аз рустами золи бим

مرا هست از رستم زال بیم

Азоиронён ӯст моро ғанӣам

ازایرانیان اوست ما را غنیم

Бадв гуфт арҳнги к-эии номдор

بدو گفت ارهنگ کای نامدار

зи рустами дили хеши ранҷаи мадор

ز رستم دل خویش رنجه مدار

зи яздон маро ҳаст ин орзӯӣ

ز یزدان مرا هست این آرزوی

Ки байнами яке рӯй он ҷангҷӯӣ

که بینم یکی روی آن جنگجوی

Або ӯ яке разм соз оварам

ابا او یکی رزم ساز آورم

Аз ӯ кини пӯлод боз оварам

از او کین پولاد باز آورم

Кунун малики Эрон саросар турост

کنون ملک ایران سراسر تراست

Ҳамон таҳтаи оҷу аФсртрост

همان تخته عاج و افسرتراست

Гар ин башнавад гӯши афросйоб

گر این بشنود گوش افراسیاب

Ки зингўнаҳ шуд тухми нирми хароб

که زینگونه شد تخم نیرم خراب

зи шодии таниш боз ёбад равон

ز شادی تنش باز یابد روان

Бгитӣ шитоб оядаш дар замон

بگیتی شتاب آیدش در زمان

Ба размӣ ки аз зол дидам шикаст

به رزمی که از زال دیدم شکست

Куҷои бози гирами азин разми даст

کجا باز گیرم ازین رزم دست

Чу фардо барояд баланди офтоб

چو فردا برآید بلند آفتاب

Брзм андар оем з рӯй шитоб

برزم اندر آیم ز روی شتاب

Бад-ӣни кшни лашкар шикаст оварам

بدین کشن لشکر شکست آورم

Саргурди дастон бадаст оварам

سرگرد دستان بدست آورم

Бдони рӯз ва он шаб нашуд рои ҷанг

بدآن روز و آن شب نشد رای جنگ

Дигар рӯзи бастанди брбораҳи танг

دگر روز بستند برباره تنگ

Кашиданд саф аз ду равияи сипоҳ

کشیدند صف از دو رویه سپاه

Баромади ғўнои ҳиндӣ ба моҳ

برآمد غونای هندی به ماه

Ба фармуд арҳнг то саракашон

به فرمود ارهنگ تا سرکشان

Ба брдндони ҳиндёнро кашон

به بردندآن هندیان را کشان

Ба пеши саф ва сар буриданд зор

به پیش صف و سر بریدند زار

Зану марду кӯдаки давраи шаш ҳазор

زن و مرد و کودک دوره شش هزار

зи боди аФраҳи эзадии ҳеҷ ёд

ز باد افره ایزدی هیچ یاد

Накард он ситамкораи бади жод

نکرد آن ستمکاره بد ژاد

Бибаред чандини сар бе гуноҳ

ببرید چندین سر بی گناه

бадингуна печиди деваши зи роҳ

بدینگونه پیچید دیوش ز راه

Вази он пас биёмад камар карда танг

وز آن پس بیامد کمر کرده تنگ

Чу кӯҳи он ситамкораи гурзӣ ба чанг

چو کوه آن ستمکاره گرزی به چنگ

Бдшном башмурд лҳросп ро

بدشنام بشمرد لهراسپ را

Ситоиш ҳаме кард арҷосп ро

ستایش همی کرد ارجاسپ را

Чунин гуфт эй шоҳи Эрони замин

چنین گفت ای شاه ایران زمین

Ҳам оварад бифирист марди грин

هم آورد بفرست مرد گرین

Баборед лҳросп аз дидаи об

ببارید لهراسپ از دیده آب

Ки шуд тира бар ман рухи офтоб

که شد تیره بر من رخ آفتاب

Чгўим бар довари меҳру моҳ

چگویم بر داور مهر و ماه

зи хӯни чунин мардум бе гуноҳ

ز خون چنین مردم بی گناه

Бапушед дастони силеҳи набард

بپوشید دستان سلیح نبرد

Бадв гуфт эй шоҳи озодаи мард

بدو گفت ای شاه آزاده مرد

Ман акнӯн сараши пеш шоҳ оварам

من اکنون سرش پیش شاه آورم

Ҷаҳон бар ситамгар сиёҳ оварам

جهان بر ستمگر سیاه آورم

Бадв гуфт лҳроспи к-эии номдор

بدو گفت لهراسپ کای نامدار

Марои дил ба ту ҳаст дар корзор

مرا دل به تو هست در کارزار

Набошӣ чаҳ ту дил надорам ба ҷой

نباشی چه تو دل ندارم به جای

Нигаҳи дор эй золи фархундаи рой

نگه دار ای زال فرخنده رای

Биёмад бар золи бонўгшсп

بیامد بر زال بانوگشسپ

Ки ман рафт хоҳам чаҳ озргшсп

که من رفت خواهم چه آذرگشسپ

Ту перӣ ва бисёр дидаи набард

تو پیری و بسیار دیده نبرد

Макун дили зи новирди худ пари зи дард

مکن دل ز ناورد خود پر ز درد

Ки ман оварам пеши лҳроспи шоҳ

که من آورم پیش لهراسپ شاه

Сари ин бдохтр ба пеши сипоҳ

سر این بداختر به پیش سپاه

Бадв гуфт эй духтари шергир

بدو گفت ای دختر شیرگیر

Нигаҳбони ту довари моҳу тир

نگهبان تو داور ماه و تیر

Ба байнами ҳнрҳоти имрӯзи ман

به بینم هنرهات امروز من

Барангехти духти гӯи пилтан

برانگیخت دخت گو پیلتن

Яке брхрўшиди зи он сӯи далер

یکی برخروشید ز آن سو دلیر

Ту гуфтӣ магар рустам омад чу шер

تو گفتی مگر رستم آمد چو شیر

Ба наздик арҳнг омад савор

به نزدیک ارهنگ آمد سوار

Буза бар камон дошт яли устувор

بزه بر کمان داشت یل استوار