Чу хур сар зад аз чатри фирӯзаи ранг
چو خور سر زد از چتر فیروزهرنگ
Сипаҳбади камари кӣнаро басти танг
سپهبد کمر کینه را بست تنگ
Бифармуд то асб ӯ зин кунанд
بفرمود تا اسب او زین کنند
Ялонро ба нахҷӣр ойин кунанд
یلان را به نخجیر آیین کنند
Нишаст аз бар асб бо моҳрӯӣ
نشست از بر اسب با ماهروی
Бурун шуд зи қалъаи сабки ҷангҷӯӣ
برون شد ز قلعه سبک جنگجوی
Ҷаҳонҷӯии беҳзод ҳам барнишаст
جهانجوی بهزاد هم برنشست
Бурун омад аз қалъа чун фили маст
برون آمد از قلعه چون فیل مست
Чаҳ широФкни он рой нахҷӣр дид
چه شیرافکن آن رای نخجیر دید
Табаи карданашро на тадбир дид
تبه کردنش را نه تدبیر دید
Ҳамон низ омад бурун аз ҳисор
همان نیز آمد برون از حصار
Абои бози шоҳин барои шикор
ابا باز شاهین برای شکار
Савори сад аз диз ба зер омаданд
سوار صد از دز به زیر آمدند
Ба нахҷӣр кардан далер омаданд
به نخجیر کردن دلیر آمدند
Чу омад ба наздикии шаҳриёр
چو آمد به نزدیکی شهریار
Ситамкораи широФкни комкор
ستمکاره شیرافکن کامکار
Сипаҳбад чу дидаш барошуфт тунд
سپهبد چو دیدش برآشفت تند
Каз он тундяш раъд гардид кунад
کز آن تندیش رعد گردید کند
Хурушон бадв гуфт ки эй бе хирад
خروشان بدو گفت کهای بیخرد
Чаҳ бад дидӣ аз ман ки кардӣ ту бад ?
چه بد دیدی از من که کردی تو بد؟
зи марди хирадманд кӣ ин сазост ?
ز مرد خردمند کی این سزاست؟
Ки рухи брбпичии ту аз роҳи рост ?
که رخ بربپیچی تو از راه راست؟
Ман озод кардам саратро зи банд
من آزاد کردم سرت را ز بند
Бадӣ варна акнӯн ба хами каманд
بُدی ورنه اکنون به خم کمند
Бигуфт ин ва аз паии барангехти асп
بگفت این و از پی برانگیخت اسپ
Каш аз зини برارد чу озари гшсб
کش از زین برآرد چو آذر گشسب
Дигарбораи орадаши сар дар каманд
دگرباره آردش سر در کمند
Чунонаст кирдори чархи баланд
چنان است کردار چرخ بلند
Бидонаст широФкни номдор
بدانست شیرافکن نامدار
Ки бо вай нтобад ба ҳангоми кор
که با وی نتابد به هنگام کار
Аннанро бипечед марди далер
عنان را بپیچید مرد دلیر
Чу рӯбаҳ гурезон шуд аз нараҳ шер
چو روبه گریزان شد از نره شیر
Сипаҳи дори бардошти печони каманд
سپهدار برداشت پیچان کمند
Чу бод аз пасаш ронад саркаши саманд
چو باد از پسش راند سرکش سمند
Хурӯшед к-эии мард бо номи нанг
خروشید کای مرد با نام ننگ
Гурезон чарое зи шерони ҷанг ?
گریزان چرایی ز شیران جنگ؟
Турогар бадии ному нангу нажод
ترا گر بُدی نام و ننگ و نژاد
Нагаштӣ ба муздурии деви шод
نگشتی به مزدوریِ دیو شاد
Турои деву аждаҳ аз роҳи барад
ترا دیو و اژده از راه برد
Ҳрон чаҳ ки кундӣ бидон чоҳи барад
هرآن چَه که کندی بدان چاه برد
Надонистӣ эй аблаҳ бе хирад
ندانستی ای ابله بیخرد
Ки бадро мукофот бад ме расад
که بد را مکافات بد میرسد
Ба танги андараш чун даромад фиканд
به تنگ اندرش چون درآمد فکند
Хам хом омад буриши зери банд
خم خام آمد برش زیر بند
зи пушт ткоўр кашидаш ба зер
ز پشت تکاور کشیدش بهزیر
Фурӯд омаду басти дасташ чу шер
فرود آمد و بست دستش چو شیر
Супурдаш ба беҳзоди ковро бидор
سپردش به بهزاد کاو را بدار
Ва гарна ту доне ба дораш барор
و گرنه تو دانی به دارش برآر
Бадв гуфт беҳзоди к-эии Комрон
بدو گفت بهزاد کای کامران
Бигӯям шигифтии яке достон
بگویم شگفتی یکی داستان
Бидорамгар ӯро кунун зери банд
بدارم گر او را کنون زیر بند
Аз ӯ бар ман ояд дамодами газанд
از او بر من آید دمادم گزند
Ман ва ин диловари з як модарем
من و این دلاور ز یک مادریم
Бад-ӣни қалъа бо ҳам кунун ёварем
بدین قلعه با هم کنون یاوریم
Падармон ду бошад Аё номдор
پدرمان دو باشد ایا نامدار
Шигифтӣ басӣ ҳаст дар рӯзгор
شگفتی بسی هست در روزگار
з ъам ман эй гирди фархундаи зӯр
ز عم من ای گرد فرخنده زور
Яке духтарии мондаи беҳтари зи ҳур
یکی دختری مانده بهتر ز حور
Кунун ошиқи ин кас бидон духтар аст
کنون عاشق این کس بدان دختر است
Бад-ӣни кини ман дар дилаш андар аст
بدین کین من در دلش اندر است
Бадв дар наёрад сари он моҳрӯӣ
بدو در نیارد سر آن ماهروی
Ки меҳрам ба дил дорад он никхўӣ
که مهرم به دل دارد آن نیکخوی
Агар ёбад аз ман раҳои марди кин
اگر یابد از من رها مرد کین
Маро мекашад эй савор гузин
مرا میکشد ای سوار گزین
Яке онкӣ кардамат огоҳ низ
یکی آنکه کردمت آگاه نیز
зи макру зи дастони бадхоҳ низ
ز مکر و ز دستان بدخواه نیز
Дувуми онкии ин духтро дид шаст
دوم آنکه این دخت را دید شست
Сарашро бибояд з тан кард паст
سرش را بباید ز تن کرد پست
Чу душман ба даст оядат каши мадор
چو دشمن به دست آیدت کش مدار
Вагарнаи пушаймонии оради бабор
وگرنه پشیمانی آرد ببار
Бигуфт ину бардошти ханҷари зи кин
بگفت این و برداشت خنجر ز کین
На шарм аз бародар на аз роҳи дайн
نه شرم از برادر نه از راه دین
Бузади теғ аз тани сарашро бурид
بزد تیغ از تن سرش را برید
Тани номдораш ба хӯн дар кашид
تن نامدارش به خون در کشید
зи баҳри зан ӯро чунон кишти зор
ز بهر زن او را چنان کشت زار
Ки гуми боди номи зан аз рӯзгор
که گم باد نام زن از روزگار
Ки ногуҳи хурӯшии баромади зи дашт
که ناگه خروشی برآمد ز دشت
Савории сад аз дашти дидори гашт
سواری صد از دشت دیدار گشت
Ҳамаи хастау ранҷау захми дор
همه خسته و رنجه و زخم دار
Хурушону ҷӯшон чу абри баҳор
خروشان و جوشان چو ابر بهار