Чу диданд рӯй сипаҳдори шер
چو دیدند روی سپهدار شیر
Фиканданд танро зи боло ба зер
فکندند تن را ز بالا به زیر
Ҳамаи пеш ӯ дар хурӯш омаданд
همه پیش او در خروش آمدند
Чу дарёии ҷӯшон ба ҷӯш омаданд
چو دریای جوشان به جوش آمدند
Ки эй гирд ! моро ба фарёди рас
که ای گُرد! ما را به فریاد رس
Ки ҳастем яксар дар оташ чу хас
که هستیم یکسر در آتش چو خس
Сипаҳдор аз эшон бипурсед роз
سپهدار از ایشان بپرسید راز
Бигуфтанд к-эии гирди гардани фароз
بگفتند کای گرد گردنفراز
Далерон Аржанг шоҳем мо
دلیران ارژنگ شاهیم ما
Ки зории з бадхоҳ дорем мо
که زاری ز بدخواه داریم ما
Ҷаҳонҷӯии Аржанги шоҳи бузург
جهانجوی ارژنگشاه بزرگ
Чу ғури масти монда ба чанголи гург
چو غر مست مانده به چنگال گرگ
Ба кӯҳи андаруни монда безод ва хӯрд
به کوه اندرون مانده بیزاد و خورد
Баровардаи бадхоҳ аз он шоҳи гирд
برآورده بدخواه از آن شاه گرد
Ялони ҷаҳонҷӯй шоҳ саранд
یلان جهانجوی شاه سرند
Ба кӯҳи срондиб бихўр баданд
به کوه سراندیب بیخور بدند
Хӯриши ҷуз гё нест дар кӯҳсор
خورش جز گیا نیست در کوهسار
Ҷаҳонҷӯии мондаи сет дар кӯҳи хор
جهانجوی ماندهست در کوه خوار
Якеро бифармуд то дар замон
یکی را بفرمود تا در زمان
Равад пеши Аржанги шоҳи ҷаҳон
رود پیش ارژنگ شاه جهان
Бигӯед ки шоҳо ба дили ғами мадор
بگوید که شاها به دل غم مدار
Ки омад ҷаҳонҷӯии яли шаҳриёр
که آمد جهانجوی یل شهریار
Далерӣ ки бади тундтар зи он гуруҳ
دلیریکه بُد تندتر ز آن گروه
Бурун ронад ва шуд тозён сӯии кӯҳ
برون راند و شد تازیان سوی کوه
Ки шаҳро аз он кор огаҳ кунад
که شه را از آن کار آگه کند
Ялонро дил аз ранҷ кӯтаҳ кунад
یلان را دل از رنج کوته کند
Сипаҳбади азин рӯй барсохт кор
سپهبد ازین روی برساخت کار
Ба беҳзод биспурад ганҷу ҳисор
به بهزاد بسپرد گنج و حصار
Вази он пас чунин гуфт бо моҳрӯӣ
وز آن پس چنین گفت با ماهروی
Ки эй барда рӯй ту аз моҳи гӯй
که ای برده روی تو از ماه گوی
Ту бо гирди беҳзод эдар бимон
تو با گرد بهزاد ایدر بمان
Бидон то ман оем зии озодагон
بدان تا من آیم زی آزادگان
Франк бадв гуфт эй номдор
فرانک بدو گفت ای نامدار
Ба ком ту гардад ҷаҳони пойдор
به کام تو گردد جهان پایدار
Маро бӯдан эдар на дар хур буд
مرا بودن ایدر نه در خور بود
Рӯми зии срондиби беҳтар буд
روم زی سراندیب بهتر بود
Бидон то бубинами саранҷоми кор
بدان تا ببینم سرانجام کار
Бубахшед агар ёрем кирдигор
ببخشید اگر یاریم کردگار
Ки дигари бубинами рухи паҳлавон
که دیگر ببینم رخ پهلوان
Ки пешаст бисёр ранҷи гарон
که پیش است بسیار رنج گران
Бигуфт ин ва шуд зии срондиби шод
بگفت این و شد زی سراندیب شاد
Вазин рӯи сипаҳдори фаррухи нажод
وزین رو سپهدار فرخ نژاد
Абои номдорони сӯй кӯҳ шуд
ابا نامداران سوی کوه شد
Шаби тираи рӯи сӯй анбӯҳ шуд
شب تیره رو سوی انبوه شد
Вазин рӯй омад савор аз гуруҳ
وزین روی آمد سوار از گروه
Бишуд пеши Аржанг дар брзи кӯҳ
بشد پیش ارژنگ در برز کوه
Ки шоҳо махӯр ғам ки омад ба роҳ
که شاها مخور غم که آمد به راه
Ҷаҳонҷӯии домоди фархундаи гоҳ
جهانجوی داماد فرخنده گاه
Шаҳ ӯро бубахшед сар то ба пой
شه او را ببخشید سر تا به پای
Ҳрони чизи пӯшидаи бади ҷобаҷоӣ
هرآن چیز پوشیده بد جابجای
Ки бар гӯ куҷо дидӣ он шер ро
که بر گو کجا دیدی آن شیر را
Худованди куполу шамшер ро
خداوند کوپال و شمشیر را
Саросар ба шаҳ гуфт он чиз дид
سراسر به شه گفت آن چیز دید
Чу бишунид шаҳ шодмонӣ гузид
چو بشنید شه شادمانی گزید
Бифармуд то кӯси бнўохтнд
بفرمود تا کوس بنواختند
Паии разму кин гардан афрохтанд
پی رزم و کین گردن افراختند
Баромади хурӯш аз миёни гуруҳ
برآمد خروش از میان گروه
Биҷунбед гӯйии срондиби кӯҳ
بجنبید گویی سراندیب کوه
Дам ноӣ шодӣ бадаред гӯш
دم نایِ شادی بدرید گوش
Чу дарё шуд он кӯҳ , омад ба ҷӯш
چو دریا شد آن کوه، آمد به جوش
зи лашкари далерони гаравҳо гуруҳ
ز لشکر دلیران گروها گروه
з шодӣ давиданд бар брзи кӯҳ
ز شادی دویدند بر برز کوه
Чу аз тираи шаби посии андари гузашт
چو از تیره شب پاسی اندر گذشت
Ял ню омад хурушон ба дашт
یل نیو آمد خروشان به دشت
Гудозон ва тозону ханҷар ба даст
گدازان و تازان و خنجر به دست
Чу абри хурушон ва чун фили маст
چو ابر خروشان و چون فیل مست