Ту имшаб ба май шод бо ман нишин
تو امشب به می شاد با من نشین
Ки фардои маниши бастаи орми барин
که فردا منش بسته آرم برین
Ба пеши ман ӯро набошад диранг
به پیش من او را نباشد درنگ
Чаҳ ман дасти бозам ба шамшери чанг
چه من دست بازم به شمشیر چنگ
Сипаҳбад бадв гуфт к-эии нозанин
سپهبد بدو گفت کای نازنین
Зан арчнд бошад далер гузин
زن ارچند باشد دلیر گزین
зи зани кор мардон наёяд падед
ز زن کار مردان نیاید پدید
Дар чораи розн буд худ калид
در چاره رازن بود خود کلید
Дмони пери ҷодӯи ситамгар буд
دمان پیر جادو ستمگر بود
Маконаши дарин кӯҳи анбар буд
مکانش درین کوه عنبر بود
Дамаш боз дорад зрФтори об
دمش باز دارد زرفتار آب
Ба бандади зи афсуни дами офтоб
به بندد ز افسون دم آفتاب
Кушандаи ҷуз аз ман варо нест мард
کشنده جز از من ورا نیست مرد
Ман ӯро срорм ба кини зери гирд
من او را سرآرم به کین زیر گرد
Бигуфт ин бардошти он ҷоми зар
بگفت این برداشت آن جام زر
Ба мараҷона дод он яли номвар
به مرجانه داد آن یل نامور
Бигуфто бануш ин май ва шод бош
بگفتا بنوش این می و شاد باش
зи мараҷонау ранҷиш озод бош
ز مرجانه و رنجش آزاد باش
Надонист он ял ки мараҷона аст
ندانست آن یل که مرجانه است
Казин гӯнаи андари пай чора аст
کزین گونه اندر پی چاره است
з мараҷона бигирифт он ҷом май
ز مرجانه بگرفت آن جام می
Бихӯрад он биёади сипаҳдор кӣ
بخورد آن بیاد سپهدار کی
Сипаҳбади брўбр яке бингаред
سپهبد بروبر یکی بنگرید
зи дидор ӯ шодмонӣ гузид
ز دیدار او شادمانی گزید
Бигуфто ба яздони сипос эй нигор
بگفتا به یزدان سپاس ای نگار
Ки дорам чунин маи рухи глъзор
که دارم چنین مه رخ گلعذار
Чу яли ёди яздон доранда кард
چو یل یاد یزدان دارنده کرد
Дигаргуна шуд чеҳри ҷодӯи зи дард
دگرگونه شد چهر جادو ز درد
Барафрӯхт он ҷодӯии нобакор
برافروخت آن جادوی نابکار
Чаҳ бишунид зу номи парвардгор
چه بشنید زو نام پروردگار
Сипаҳдор донист ҷодӯаст ӯ
سپهدار دانست جادوست او
Франк на он духт глрўаст ӯ
فرانک نه آن دخت گلرو است او
Бибозед чанг гирифташ миён
ببازید چنگ گرفتش میان
Хурӯшед монанди шери жён
خروشید مانند شیر ژیان
Миёни ситамгар чаҳ бигирифт зуд
میان ستمگر چه بگرفت زود
Бишуд ранги ҷодӯ ба кирдори дӯд
بشد رنگ جادو به کردار دود
Бадв гуфт эй ҷодӯии нобакор
بدو گفت ای جادوی نابکار
Ту бинмо ба ман рӯй худ ошкор
تو بنما به من روی خود آشکار
Чу некӯ фитодӣ ту дар доми ман
چو نیکو فتادی تو در دام من
Баромад кунун аз ту худ коми ман
برآمد کنون از تو خود کام من
Ба басташи баноми худованди даст
به بستش بنام خداوند دست
Ки он бандро кас наёрад бадаст
که آن بند را کس نیارد بدست
Чаҳ дасташ бибаст он яли номдор
چه دستش ببست آن یل نامدار
Баноми худованди парвардгор
بنام خداوند پروردگار
Яке пери ъФрит дар банд дид
یکی پیر عفریت در بند دید
Казин гӯнаи ъФрит гетӣ надид
کزین گونه عفریت گیتی ندید
Казу зишти хуи римни тунди хуй
کزو زشت خو ریمن تند خوی
Казу то ба фарсанг мерафт буи
کزو تا به فرسنگ میرفت بوی
Бузади дасти бардошти теғи он далер
بزد دست برداشت تیغ آن دلیر
Яке брхрўшид монанди шер
یکی برخروشید مانند شیر
Задаш бар замини брдўи нима чу абр
زدش بر زمین بردو نیمه چو ابر
Нигун андар омад лъини стбр
نگون اندر آمد لعین سطبر
Далерон чаҳ зин огаҳӣ ёфтанд
دلیران چه زین آگهی یافتند
Сӯии хайма гирд бишитофтанд
سوی خیمه گرد بشتافتند
Боржнги шаҳ огаҳӣ шуд азин
بارژنگ شه آگهی شد ازین
Биёмад бар паҳлавон гузин
بیامد بر پهلوان گزین
Бидид онкии ҷодӯии афтодаи хор
بدید آنکه جادوی افتاده خوار
зи ҷон офарин хонд бурноами дор
ز جان آفرین خواند برنام دار
зи шодии табира фурӯ кӯфтанд
ز شادی تبیره فرو کوفتند
Марони лашкари имшаби брошўФтнд
مران لشکر امشب برآشوفتند
зи шодии ҳамаи шаби табираи занон
ز شادی همه شب تبیره زنان
Чунин то баромади хур аз ховарон
چنین تا برآمد خور از خاوران
Хабар шуд пас онгаҳ ба ҳитоли шоҳ
خبر شد پس آنگه به هیتال شاه
Ки шуд куштаи он ҷодӯӣ бо гуноҳ
که شد کشته آن جادوی با گناه
Фурӯ монад бар ҷой чун хар ба гул
فرو ماند بر جای چون خر به گل
Сарафканда дар пеш гашта хаҷал
سرافکنده در پیش گشته خجل
Надонам казин пас чаҳ дармон кунам
ندانم کزین پس چه درمان کنم
Ки ин зобулиро ҳаросон кунам
که این زابلی را هراسان کنم
Ки аз дасти ин зобулии кори ман
که از دست این زابلی کار من
Саросар табоҳаст кирдори ман
سراسر تباهست کردار من
Яке номаи зии шоҳ Аржанг гуфт
یکی نامه زی شاه ارژنگ گفت
Нависанд бо ройу тадбири ҷуфт
نویسند با رای و تدبیر جفت
Дабир омад ва зад қалам бар ҳарир
دبیر آمد و زد قلم بر حریر
Яке нома бинвишт донои дабир
یکی نامه بنوشت دانا دبیر
Хирадманд чун даст бар нома кард
خردمند چون دست بر نامه کرد
Нахустин зи яздони сар нома кард
نخستین ز یزدان سر نامه کرد
Ки ин нома аз назд ҳитоли шоҳ
که این نامه از نزد هیتال شاه
Бар шоҳи Аржанги гетии паноҳ
بر شاه ارژنگ گیتی پناه
Ки эй шоҳи равшандили ҷонФзоӣ
که ای شاه روشندل جانفزای
Ҷаҳонҷӯии донои кшўргшоӣ
جهانجوی دانای کشورگشای
Чаҳ дидӣ ки бо ман баробар на Эй
چه دیدی که با من برابر نه ای
Баробар ба ин кшни лашкар на Эй
برابر به این کشن لشکر نه ای
Шудӣ аз срондиб сӯй саранд
شدی از سراندیب سوی سرند
Гирифтӣ бузургӣу гаштии баланд
گرفتی بزرگی و گشتی بلند
Аз Эрон яке шавам омехтӣ
از ایران یکی شوم آمیختی
Дигар фитна аз сари барангехтӣ
دگر فتنه از سر برانگیختی
Азин разм ҷустан туро суд нест
ازین رزم جستن تو را سود نیست
Вазин оташати ҷузи дам ва дӯд нест
وزین آتشت جز دم و دود نیست
Ту доне ки ҳаст ин замини он ман
تو دانی که هست این زمین آن من
Расида ба ман аз некони ман
رسیده به من از نیکان من
Бирав тарки ин разм ва пайкор кун
برو ترک این رزم و پیکار کن
Ба чашми андакии шарм дидор кун
به چشم اندکی شرم دیدار کن
Машав зомини хӯн ҳар бе гуноҳ
مشو ضامن خون هر بی گناه
Казин пас буриданд дар кӣнаи гоҳ
کزین پس بریدند در کینه گاه
Бурузии саромад бшодӣ нишин
بروزی سرآمد بشادی نشین
Бдодори яздони ҷони офарин
بدادار یزدان جان آفرین
Ки дигар наронам сипаҳ зӣ саранд
که دیگر نرانم سپه زی سرند
зи гардон ҳар онкас ки бо ман шуданд
ز گردان هر آنکس که با من شدند
Фиристам бнздики ту шодмон
فرستم بنزدیک تو شادمان
Бидон то ббошнди пешати равон
بدان تا بباشند پیشت روان
Ту низ аз сарони сипаҳи мард чанд
تو نیز از سران سپه مرد چند
Равон кун бнздики ман арҷманд
روان کن بنزدیک من ارجمند
Франк фиристам бар тоҷўр
فرانک فرستم بر تاجور
Ту фарзанд бошӣ ва ман чун падар
تو فرزند باشی و من چون پدر
Чунон чунки доне набар ин бабанд
چنان چونکه دانی نبر این ببند
Марони зобулиро бигир ва бабанд
مران زابلی را بگیر و ببند
Сарашро з тан кун ба шамшери давр
سرش را ز تن کن به شمشیر دور
Супориши ҳамонҷои пайкари бгўр
سپارش همانجای پیکر بگور
Ки мо ҳар думон хеш якдигарем
که ما هر دومان خویش یکدیگریم
Ба бегонаи кишвар чаро биспурем
به بیگانه کشور چرا بسپریم
На бар онкии роят на барӣн буд
نه بر آنکه رایت نه براین بود
Дили окандау сари пар аз кин буд
دل آکنده و سر پر از کین بود
Миёни кӣнаро кун равони устувор
میان کینه را کن روان استوار
Бар орой бо ман яке корзор
بر آرای با من یکی کارزار
Марогар ту аз кӣнаи зер оварӣ
مرا گر تو از کینه زیر آوری
Шавад кӯтаҳи ин фитнау доварӣ
شود کوته این فتنه و داوری
Туро бошад ин кишвару буми ман
تو را باشد این کشور و بوم من
Ту бошӣ азин пас шаҳи анҷуман
تو باشی ازین پس شه انجمن
Вагар ман туро сар бзир оварам
وگر من تو را سر بزیر آورم
Бҳндўстони зин сипас доварам
بهندوستان زین سپس داورم
Мробошди ин кишвару малики ҳинд
مراباشد این کشور و ملک هند
зи марзи срондиби томрзи санад
ز مرز سراندیب تامرز سند
Вагар ман шавам кушта дар разми гоҳ
و گر من شوم کشته در رزم گاه
Туро зобулии боди пушту паноҳ
تو را زابلی باد پشت و پناه
Ҳаминаст моро салому паём
همین است ما را سلام و پیام
Бензади ту эй шоҳи фархундаи ком
بنزد تو ای شاه فرخنده کام
Чу ин нома бинвишт пеши сипоҳ
چو این نامه بنوشت پیش سپاه
Ниҳоди азбрши меҳри ҳитоли шоҳ
نهاد ازبرش مهر هیتال شاه