Сроиндаҳи деҳқони чунин ёд кард
سرآینده دهقان چنین یاد کرد
Чу ин аз раҳ дод бунёд кард
چو این از ره داد بنیاد کرد
Ки ъоси он ҷФопишаҳи нобакор
که عاس آن جفاپیشه نابکار
Дили оканда аз кӣнаи шаҳриёр
دل آکنده از کینه شهریار
Надод ӯ бмни духти ҳитол ро
نداد او بمن دخت هیتال را
Супурдам ба ӯ ман дизи мол ро
سپردم به او من دز مال را
Кунун шуд сипаҳбади варои хўстор
کنون شد سپهبد ورا خوستار
Бмн кӣ гузоради варои шаҳриёр
بمن کی گزارد ورا شهریار
Ҳамон ба ки ӯро ба банд оварам
همان به که او را به بند آورم
Бчораҳ ба хам каманд оварам
بچاره به خم کمند آورم
Бабрам барам пеши ҳитоли шоҳ
ببرم برم پیش هیتال شاه
Ба ҳадяи шаби тира аз ин сипоҳ
به هدیه شب تیره از این سپاه
Чу ӯро барам пеши шаҳи бастаи даст
چو او را برم پیش شه بسته دست
Бубахшад марои шоҳи кӯс ва . . .
ببخشد مرا شاه کوس و . . .
Бигуфт ину зии хайма шер рафт
بگفت این و زی خیمه شیر رفت
Наҳуфтаи бади он хайма чун тир рафт
نهفته بد آن خیمه چون تیر رفت
Ҷаҳонҷӯйро хуфта дар хоб дид
جهانجوی را خفته در خواب دید
Бар тахт ӯ кӯза об дид
بر تخت او کوزه آب دید
Бидон кӯза бар доруии ҳуш бар
بدان کوزه بر داروی هوش بر
Фурӯи рехти он римни чора гар
فرو ریخت آن ریمن چاره گر
Замонӣ ба иксўӣ ором кард
زمانی به یکسوی آرام کرد
Чунин аз паии шери нар дом кард
چنین از پی شیر نر دام کرد
Замонӣ чаҳ шуд гирди бедори гашт
زمانی چه شد گرد بیدار گشت
зи баси хуфта дар хоби бедори гашт
ز بس خفته در خواب بیدار گشت
Сари зулф дилдораш омад биёад
سر زلف دلدارش آمد بیاد
Бипечед бар худ чу сунбули зи бод
بپیچید بر خود چو سنبل ز باد
Бадии ташнаи бардошт чун сари зи хоб
بدی تشنه برداشت چون سر ز خواب
Бузади дасти бардошти он зарфи об
بزد دست برداشت آن ظرف آب
Чу хӯрд об аз он кӯзаи биҳуши гашт
چو خورد آب از آن کوزه بیهوش گشت
БиФтод бар ҷои битўши гашт
بیفتاد بر جای بیتوش گشت
Фурӯи ҷусти ъос аз кмингаҳ чу шер
فرو جست عاس از کمینگه چو شیر
Фурӯи басти дасти кӯи шергир
فرو بست دست کو شیرگیر
Бадуш афканед ббрдш чу бод
بدوش افکنید ببردش چو باد
Шаби тираи наздики ҳитоли шод
شب تیره نزدیک هیتال شاد
Бдрбон шаҳ гуфт шаҳро бигӯӣ
بدربان شه گفت شه را بگوی
Ки омад ҳамон оби рафтаи биҷавӣ
که آمد همان آب رفته بجوی
Ҷаҳонҷӯй ъос омад он шер зуаш
جهانجوی عاس آمد آن شیر زوش
Яке ҳадя дорад пай шаҳ бадуш
یکی هدیه دارد پی شه بدوش
Сияҳ пӯш рафт ва ба шаҳ ин бигуфт
سیه پوش رفت و به شه این بگفت
зи шодӣ чу бишунид чун гули шкФт
ز شادی چو بشنید چون گل شکفت
Талаб кард мари ъосро дар замон
طلب کرد مر عاس را در زمان
Бишуд то бар тахти он бадгумон
بشد تا بر تخت آن بدگمان
Заминро бабўсед грдоФрин
زمین را ببوسید گردآفرین
Ниҳоди он сарафрозро бар замин
نهاد آن سرافراز را بر زمین
Ҳам андари замони бандҳои гарон
هم اندر زمان بندهای گران
Ниҳоданд бар поиши оҳангарон
نهادند بر پایش آهنگران
Кашиданд монанди шераш ба банд
کشیدند مانند شیرش به بند
Набад огаҳ аз банди он арҷманд
نبد آگه از بند آن ارجمند
Яке достон зад ба бачаи уқоб
یکی داستان زد به بچه عقاب
Ки эмини з душман машав гоҳи хоб
که ایمن ز دشمن مشو گاه خواب
Чаҳ омад бҳўши он яли арҷманд
چه آمد بهوش آن یل ارجمند
Сарпоӣ худ дид дар зери банд
سرپای خود دید در زیر بند
Бадв гуфт ҳитоли к-эии зобулӣ
بدو گفت هیتال کای زابلی
Далерии широФкни кобулӣ
دلیری شیرافکن کابلی
Ҳам акнӯнат бурдор кин оварам
هم اکنونت بردار کین آورم
Туро зи осмон бар замин оварам
تو را ز آسمان بر زمین آورم
Ҳама кишварам шуд зи дасти ту паст
همه کشورم شد ز دست تو پست
Сари номи ман дасти чангами шикаст
سر نام من دست چنگم شکست
Сипаҳбад бадв гуфт к-эии бдкнш
سپهبد بدو گفت کای بدکنش
зи куштан ба ман бар мазан сарзаниш
ز کشتن به من بر مزن سرزنش
Азин сарзаниш кӣ марои ғам буд
ازین سرزنش کی مرا غم بود
Марои кӣнаи ҷўӣӣ чаҳ рустам буд
مرا کینه جوئی چه رستم بود
Таҳамтани бад-ӣн хӯн шавад хостор
تهمتن بدین خون شود خواستار
Чаҳ ин башнавад аз ялони савор
چه این بشنود از یلان سوار
Бъоси он замон гуфт ҳитоли шоҳ
بعاس آن زمان گفت هیتال شاه
Ба назд ялону сарони сипоҳ
به نزد یلان و سران سپاه
Аз эдар бабр баркаш ӯро бидор
از ایدر ببر برکش او را بدار
Ки ӯро сар омад ҳамеи рӯзгор
که او را سر آمد همی روزگار
Вазири писандида бо шоҳ гуфт
وزیر پسندیده با شاه گفت
Ки шоҳо хирад кун бтдбири ҷуфт
که شاها خرد کن بتدبیر جفت
Макаши мардро то саранҷоми кор
مکش مرد را تا سرانجام کار
Пушаймонии оради бад-ӣни корзор
پشیمانی آرد بدین کارزار
Касеро ки бошад ниёи пӯри зол
کسی را که باشد نیا پور زال
Кашии мар раво нест некӯи скол
کشی مر روا نیست نیکو سکال
Таҳамтани бад-ӣни кин чаҳ бандади камар
تهمتن بدین کین چه بندد کمر
Ҷаҳон созад аз кӣнаи зеру зибр
جهان سازد از کینه زیر و زبر
Дигар он ки ҷумҳӯри заррини кулоҳ
دگر آن که جمهور زرین کلاه
Ба бандаст дар дасти Аржанги шоҳ
به بند است در دست ارژنگ شاه
Мар ӯро нигаҳдор акнӯн ба банд
مر او را نگهدار اکنون به بند
Ки банд ояд аз шаҳриёрони писанд
که بند آید از شهریاران پسند
Турои душмани Аржанг шоҳаст бас
ترا دشمن ارژنگ شاه است بس
Казин сони бад-ӣн кӣна гоҳаст бас
کزین سان بدین کینه گاهست بس
Мар ӯро чаҳ аз кин дар ореи зи пой
مر او را چه از کین در آری ز پای
Азони пас чунон кун ки зебади зи рой
ازآن پس چنان کن که زیبد ز رای
Чаҳ бишунид шоҳи ин писанд омадаш
چه بشنید شاه این پسند آمدش
Ки зингўнаҳ душман бабанд омадаш
که زینگونه دشمن ببند آمدش