Бгоҳӣ ки срзди хур аз кӯҳи рӯс

بگاهی که سرزد خور از کوه روس

Баромади зи даргоҳи овои кӯс

برآمد ز درگاه آوای کوس

Ду лашкари зи кин саф кашиданд боз

دو لشکر ز کین صف کشیدند باز

Ҷаҳон шуд пар аз нолаи разми соз

جهان شد پر از ناله رزم ساز

Ту гуфтӣ зи баси нола ноӣ кӯс

تو گفتی ز بس ناله نای کوس

Рухи моҳ монанда шуд сндрўс

رخ ماه ماننده شد سندروس

зи бас бар фалаки бонг фарёд шуд

ز بس بر فلک بانگ فریاد شد

Нафири сроФил бар бод шуд

نفیر سرافیل بر باد شد

Ду лашкар бадингуна саф бар кашид

دو لشکر بدینگونه صف بر کشید

Заминро ду ки зоҳн омад падед

زمین را دو که زآهن آمد پدید

Ду ҳиндӯи сипаҳ чун ду дарёии қӣр

دو هندو سپه چون دو دریای قیر

Кашиданд саф аз паии дору гир

کشیدند صف از پی دار و گیر

Биҷунбед аз ҷои кӯҳ аз хурӯш

بجنبید از جای کوه از خروش

Рамеданд зи он дашти тайру вуҳуш

رمیدند ز آن دشت طیر و وحوش

Чунон шуд зи баси нолаи гоўдм

چنان شد ز بس ناله گاودم

Ки гови замини даст ва по кард гум

که گاو زمین دست و پا کرد گم

Фиғони далерону овои кӯс

فغان دلیران و آوای کوس

зи дашт срондиб шуд то бурус

ز دشت سراندیب شد تا بروس

Биҷунбед ҳитол аз қалби гоҳ

بجنبید هیتال از قلب گاه

Чаҳ кӯҳ андар омад миёни сипоҳ

چه کوه اندر آمد میان سپاه

Фарози яке пел бо ёлу дам

فراز یکی پیل با یال و دم

Ки шер аз наҳифаш ҳаме хӯрд Ром

که شیر از نهیبش همی خورد رم

Қадӣ чун яке пораи абри сиёҳ

قدی چون یکی پاره ابر سیاه

Бапушед гардиши рухи меҳри моҳ

بپوشید گردش رخ مهر ماه

Хурушон чу тундар бгоҳ баҳор

خروشان چو تندر بگاه بهار

Ниҳода ба сари тоҷи гавҳари нисор

نهاده به سر تاج گوهر نثار

Ба Аржанг гуфт эй шаҳи бдскол

به ارژنگ گفت ای شه بدسکال

Яке гурзи кинро баровар ба ёл

یکی گُرز کین را بر آور به یال

Агар маликро хостор омадӣ

اگر ملک را خواستار آمدی

Бкини зии ман эй шаҳриёр омадӣ

بکین زی من ای شهریار آمدی

Биё то яке разм шерон кунем

بیا تا یکی رزم شیران کنیم

Набарди ялон далерон кунем

نبرد یلان دلیران کنیم

Бапушед Аржанги ҷавшани зи кин

بپوشید ارژنگ جوشن ز کین

Ниҳод аз бар фил тахт гузин

نهاد از بر فیل تخت گزین

Нишаст аз бар тахти Аржанги шоҳ

نشست از بر تخت ارژنگ شاه

Бурун ронад фил аз миёни сипоҳ

برون راند فیل از میان سپاه

Дар оҳани ниҳони хусрави тоҷи дор

در آهن نهان خسرو تاج دار

Бадасти андараши гурзаи гов сор

به دست اندرش گُرزه گاو سار

Срраҳ ба ҳитол барбаст шоҳ

سرره به هیتال بربست شاه

Назора бар эшон дўрўиаҳи сипоҳ

نظاره بر ایشان دورویه سپاه

Чу омад чунин гуфт ҳитол ро

چو آمد چنین گفت هیتال را

Сипаҳдор бо теғу купол ро

سپهدار با تیغ و کوپال را

Ки эй бдмнши деви вожўнаҳи кор

که ای بدمنش دیو واژونه کار

Туро шарм ноед зи парвардгор

ترا شرم ناید ز پروردگار

Бикуштӣ ҷаҳони дидаи боби маро

بکشتی جهان دیده باب مرا

Бкрдии чунин тираи оби маро

بکردی چنین تیره آب مرا

Намакдони шикастии намаки рехтӣ

نمکدان شکستی نمک ریختی

Чунин Фнтаҳ аз кӣна ангехтӣ

چنین فنته از کینه انگیختی

Турои он ки бади малику ганҷу сипоҳ

ترا آن که بد ملک و گنج و سپاه

Набинад басии каси ҷаҳони сиёҳ

نبیند بسی کس جهان سیاه

Ман аз малики ганҷи падари баҳраи манд

من از ملک گنج پدر بهره مند

Набудам биҷузи бум марз саранд

نبودم بجز بوم مرز سرند

Ҳамеи хостӣ кон бигирӣ зи ман

همی خواستی کان بگیری ز من

Магари баради девати хирадро зи тан

مگر برد دیوت خرد را ز تن

Сарати деви печид бар сӯии оз

سرت دیو پیچید بر سوی آز

Ки кардӣ дар фитнау кӣнаи боз

که کردی در فتنه و کینه باز

Кунунгар сазовори шоҳии манам

کنون گر سزاوار شاهی منم

Танатро кафани коми мо бе кунам

تنت را کفن کام ما بی کنم

Чунин гуфт ( ҳитол ) Аржанг ро

چنین گفت (هیتال) ارژنگ را

Меало зи хӯни ялони чанг ро

میالا ز خون یلان چنگ را

Ба бинии ту он скрии зобулӣ

به بینی تو آن سکری زابلی

Бад-ӣн гӯна кардӣ бкини пари дилӣ

بدین گونه کردی بکین پر دلی

Кунун он диловар ба банд ман аст

کنون آن دلاور به بند من است

Ду дасташ ба хами каманд ман аст

دو دستش به خم کمند من است

Бигуфт ин биниҳод бар зиҳи камон

بگفت این بنهاد بر زه کمان

Барангехт аз ҷои нили дмон

برانگیخت از جای نیل دمان

Ҷаҳони ҷӯии ҳам тези бардошти чарх

جهان جوی هم تیز برداشت چرخ

Буза барниҳод ва барафрошт чарх

بزه برنهاد و برافراشت چرخ

Чу сӯии камони дасти бурданди тир

چو سوی کمان دست بردند تیر

Баромади зҳозаҳ ба кайвону тир

برآمد زهازه به کیوان و تیر

Ҳамеи тир бар ҳам з кин ме заданд

همی تیر بر هم ز کین می زدند

Дамодами гиреҳ бар ҷабин ме заданд

دمادم گره بر جبین می زدند

Чу аз тири таркиш тиҳӣ сохтанд

چو از تیر ترکش تهی ساختند

Бзўбини кин гардан афрохтанд

بزوبین کین گردن افراختند

Даромад ба Аржанги ҳитоли шоҳ

درآمد به ارژنگ هیتال شاه

Хурушон ба кирдори шери сиёҳ

خروشان به کردار شیر سیاه

Яке хишт зад бар сари пел ӯ

یکی خشت زد بر سر پیل او

Дмони пели нар андар омад бирав

دمان پیل نر اندر آمد برو

Дар афтод Аржанг аз пушти пел

در افتاد ارژنگ از پشت پیل

Ҷаҳон тира шуд пеши чашмаш чаҳ нил

جهان تیره شد پیش چشمش چه نیل

зи гардони савори сад аз қалбгоҳ

ز گردان سوار صد از قلبگاه

Расонданди худро ба наздики шоҳ

رساندند خود را به نزدیک شاه

Сари роҳи ҳитоли бастанди зуд

سر راه هیتال بستند زود

Ҷаҳон шуд зи гирди саворони кабӯд

جهان شد ز گرد سواران کبود

Ҷаҳони ҷӯии Аржанг бар зин нишаст

جهان جوی ارژنگ بر زین نشست

Ба шамшери барандаи бурданди даст

به شمشیر برنده بردند دست

Гирифтанд ҳитолро дар замон

گرفتند هیتال را در زمان

Баромади хурӯши ялону сарон

برآمد خروش یلان و سران

Сипоҳи ҷаҳонҷӯии ҳитоли шоҳ

سپاه جهانجوی هیتال شاه

Ба якбори рафтанди зии размгоҳ

به یکبار رفتند زی رزمگاه

Далерони гардон шоҳ саранд

دلیران گردان شاه سرند

Ба якбор аз кин бар эшон заданд

به یکبار از کین بر ایشان زدند

Чунон фитна саргарм шуд дар набард

چنان فتنه سرگرم شد در نبرد

Ки шуд хушки дарёӣ ва бархест гирд

که شد خشک دریای و برخاست گرد

зи баси наъраи филу бонги фарс

ز بس نعره فیل و بانگ فرس

Гиреҳ шуд нафас дар гулӯии ҷарас

گره شد نفس در گلوی جرس

зи баси хӯн дар он арсаи гоҳи масоф

ز بس خون در آن عرصه گاه مصاف

Нишастанд филон ба хӯн то ба ноф

نشستند فیلان به خون تا به ناف

Сипоҳони ҳиндӣ ҳамчун калоғ

سپاهان هندی همچون کلاغ

Ба хӯни ғарқаи гаштанд чун чашми зоғ

به خون غرقه گشتند چون چشم زاغ

зи гардӣ казон рзмгаҳи ?бардамӣад

ز گردی کزان رزمگه بردمید

Фалаки чодари сурх дар сар кашид

فلک چادر سرخ در سر کشید

Чу аз чарх бинмуд хуршед бишуст

چو از چرخ بنمود خورشید بشست

Боржнгёни гашти гетӣ чу рашт

بارژنگیان گشت گیتی چو رشت

Зафар ёфт бар хасми ҳитоли шоҳ

ظفر یافت بر خصم هیتال شاه

Нигуни гашти Аржанги шаҳро кулоҳ

نگون گشت ارژنگ شه را کلاه

Ситезандагони мунфаил аз ситез

ستیزندگان منفعل از ستیز

Гирифтанд дар пеши роҳи гурез

گرفتند در پیش راه گریز

На истоди каси пеши сафҳои пел

نه ایستاد کس پیش صفهای پیل

На бастанди каси роҳи дарёии нил

نه بستند کس راه دریای نیل

зи хартуму дандони филони маст

ز خرطوم و دندان فیلان مست

Ба бастанд лангар даромад шикаст

به بستند لنگر درآمد شکست

зи шерон ки азон гурезон шуданд

ز شیران که ازآن گریزان شدند

Бадви хастаи гоҳи ашк резон шуданд

بدو خسته گاه اشک ریزان شدند

Гурезон ҳаме рафт Аржанги шоҳ

گریزان همی رفت ارژنگ شاه

На ганҷ ва на тахт ва на тоҷу кулоҳ

نه گنج و نه تخت و نه تاج و کلاه

Чунин то биёмад басӯи саранд

چنین تا بیامد بسوی سرند

Дар қалъа карданду дам бар заданд

در قلعه کردند و دم بر زدند

Ду манзили з пас рафт ҳитоли шоҳ

دو منزل ز پس رفت هیتال شاه

зи баси куштау хастаи бади танги роҳ

ز بس کشته و خسته بد تنگ راه

Ҳамаи ганҷу мол сипоҳ саранд

همه گنج و مال سپاه سرند

зи асбу силаҳ ва чаҳ ва чун ва чанд

ز اسب و سلاح و چه و چون و چند

Ҳамаи яксараи зии срондиби барад

همه یکسره زی سراندیب برد

Зболои сари хасм ва дар зери барад

زبالا سر خصم و در زیر برد

Асири онкӣ буд аз сипоҳ саранд

اسیر آنکه بود از سپاه سرند

Ҳазор ва сад ва шаст будӣ ба банд

هزار و صد و شصت بودی به بند

Нахустин ба дзмол омад зи роҳ

نخستین به دزمال آمد ز راه

Фурӯд омад он ҷой ва зад боргоҳ

فرود آمد آن جای و زد بارگاه

Ҳамаи ганҷи дзмол берун кашид

همه گنج دزمال بیرون کشید

Сари марди дзхўори хӯни дркшид

سر مرد دزخوار خون درکشید

Ду ҳафтаи бад онҷоӣ бинишаст шоҳ

دو هفته بد آنجای بنشست شاه

Бидон то ки осӯдаи гашти он сипоҳ

بدان تا که آسوده گشت آن سپاه

Сеюм ҳафтаи ҳангоми бонги хурӯс

سوم هفته هنگام بانگ خروس

зи даргоҳ бар хости овои кӯс

ز درگاه بر خواست آوای کوس

Сипаҳро басӯии срондиби барад

سپه را بسوی سراندیب برد

зи гирди осмонро зи пари шеби барад

ز گرد آسمان را ز پر شیب برد