Яке нома фармуд андари замон
یکی نامه فرمود اندر زمان
Ба наздики ҷумҳӯри равшани равон
به نزدیک جمهور روشن روان
Сухан дар срномаҳ оғоз кард
سخن در سرنامه آغاز کرد
зи ганҷи маъонӣ дараш боз кард
ز گنج معانی درش باز کرد
Басем андари онсим анбар фишонд
بسیم اندر آنسیم عنبر فشاند
Бқрби андари он сикка бар зари нишонд
بقرب اندر آن سکه بر زر نشاند
Чунин гуфт кин номаи номдор
چنین گفت کاین نامه نامدار
зи мо назд ҷумҳӯри ханҷари гузор
ز ما نزد جمهور خنجر گزار
Бидон эй шаҳаншоҳ бо рой дод
بدان ای شهنشاه با رای داد
Ки аз гоҳи ҷамшед то киқбод
که از گاه جمشید تا کیقباد
Ниёкони ман ҷумла шоҳон баданд
نیاکان من جمله شاهان بدند
Бузургону фаррух кулоҳон баданд
بزرگان و فرخ کلاهان بدند
Далерон ки буданд дар рӯзгор
دلیران که بودند در روزگار
Чаҳ дар ҳинду санад ва саранду гшор
چه در هند و سند و سرند و گشار
Кас аз рои фармон эшон наёфт
کس از رای فرمان ایشان نیافت
На аз бандагӣ кардан мо битофт
نه از بندگی کردن ما بتافت
Ман аз насл меҳроҷ дорам нажод
من از نسل مهراج دارم نژاد
Чаҳ меҳроҷи шоҳии зи модари бзод
چه مهراج شاهی ز مادر بزاد
Кунун кор бар ман ба танг омад аст
کنون کار بر من به تنگ آمد است
Яке номдорам ба ҷанг омад аст
یکی نامدارم به جنگ آمد است
Буд пӯри Бурзуии яли шаҳриёр
بود پور برزوی یل شهریار
Далераст грдоФкни коми кор
دلیر است گردافکن کام کار
Надорад касе тоби бозуӣ ӯ
ندارد کسی تاب بازوی او
Набинам касе ҳам тарозуӣ ӯ
نبینم کسی هم ترازوی او
Кунун гашта домоди аржнгшоаҳ
کنون گشته داماد ارژنگشاه
Вазин бардаи Аржанг бар маи кулоҳ
وزین برده ارژنگ بر مه کلاه
Сипоҳаши ҳамаи гирд ва ном оваранд
سپاهش همه گرد و نام آورند
Далерону гардон марз саранд
دلیران و گردان مرز سرند
Ки ҷуз ӯ бҳнгомаҳи корзор
که جز او بهنگامه کارزار
Нтобад гуҳи разм бо шаҳриёр
نتابد گه رزم با شهریار
Чу нома бихонӣ сӯии мо хиром
چو نامه بخوانی سوی ما خرام
Абои номвари шоҳ бо ройу ком
ابا نامور شاه با رای و کام
Биовар сипаҳади арззФом ро
بیاور سپهد ارززفام را
Далери сарафрози худ ком ро
دلیر سرافراز خود کام را
Бад-ӣни разм агар ёрӣ ман кунӣ
بدین رزم اگر یاری من کنی
Марин лашкар бешимур башиканӣ
مرین لشکر بی شمر بشکنی
Баҳр разм коед туро низ пеш
بهر رزم کاید تو را نیز پیش
Биёями абомрди озодаи кеш
بیایم ابامرد آزاده کیش
Чаҳ оӣии сад ва шаст пел гузин
چه آئی صد و شصت پیل گزین
Бубахшам туро дар гуҳи разму кин
ببخشم ترا در گه رزم و کین
Баҳри фил бар Тахтӣ аз зари ноб
بهر فیل بر تختی از زر ناب
Дарахшндатар аз мау офтоб
درخشنده تر از مه و آفتاب
Чаҳ нома ба меҳр андар оварад шоҳ
چه نامه به مهر اندر آورد شاه
Яке марди ҷуст аз сарони сипоҳ
یکی مرد جست از سران سپاه
Бадв гуфт ҳитоли к-эии номвар
بدو گفت هیتال کای نامور
Мароин номаи зин дар ба мағриби бабр
مراین نامه زین در به مغرب ببر
Бирав тозён то ба мағриби замин
برو تازیان تا به مغرب زمین
Ба наздик ҷмҳўршоаҳ гузин
به نزدیک جمهورشاه گزین
Бабўсед рӯй замини марди гирд
ببوسید روی زمین مرد گرد
Равон шуд сӯии мағрибу номаи барад
روان شد سوی مغرب و نامه برد
Чаҳ омад бнздики ҷумҳӯри шоҳ
چه آمد بنزدیک جمهور شاه
Бадв дод он нома дар пешгоҳ
بدو داد آن نامه در پیشگاه
Чаҳ бархонад ҷумҳӯри он номаи шод
چه برخواند جمهور آن نامه شاد
Сипаҳ соз кард ва биёмад чаҳ бод
سپه ساز کرد و بیامد چه باد
Ду раҳи садҳазори гирди ҷангии савор
دو ره صدهزار گرد جنگی سوار
Ҳамаи номи дорони хнҷргзор
همه نام داران خنجرگزار
Басӯии срондиби бардошти роҳ
بسوی سراندیب برداشت راه
Ҳаме ронад манзил ба манзили сипоҳ
همی راند منزل به منزل سپاه