Ҷаҳони дидаи деҳқон чунин кард ёд
جهان دیده دهقان چنین کرد یاد
Ки Аржанги рӯзии гуҳи бомдод
که ارژنگ روزی گه بامداد
Чунин гуфт бо номвари шаҳриёр
چنین گفت با نامور شهریار
Маро ҳаст имрӯзи рои шикор
مرا هست امروز رای شکار
Сипаҳдори гуфто ки фармон кунам
سپهدار گفتا که فرمان کنم
Сари шер дар хам чавгон кунам
سر شیر در خم چوگان کنم
Ки дерӣаст дорам ҳавои шикор
که دیریست دارم هوای شکار
Ки ҷони гашти фарсӯда аз корзор
که جان گشت فرسوده از کارزار
Ба ҳомӯн кашиданд пас юзу боз
به هامون کشیدند پس یوز و باز
Ҳажирони широФкни сарфароз
هژیران شیرافکن سرفراز
Ба нахчир кардан далер омаданд
به نخچیر کردن دلیر آمدند
Бадунболи гӯрон чу шер омаданд
بدنبال گوران چو شیر آمدند
Чу шуд гарми бозори нахчиргоҳ
چو شد گرم بازار نخچیرگاه
Баромади ғўи табли заррин ба моҳ
برآمد غو طبل زرین به ماه
Яке гӯр омад бар шаҳриёр
یکی گور آمد بر شهریار
зи сар то ба дами пайкараши бад нигор
ز سر تا به دم پیکرش بُد نگار
Сарафрози бардошти паймони каманд
سرافراز برداشت پیمان کمند
Бидон то сари гӯри орад ба банд
بدان تا سر گور آرد به بند
Ба пеши андарун гӯр мерафт тунд
به پیش اندرون گور میرفت تند
Сипаҳбади з рафтан нмигшт кунад
سپهبد ز رفتن نمیگشت کند
Ҳаме ронад асб ва ба дасташи каманд
همی راند اسب و به دستش کمند
Барангехт аз ҷои саркаши саманд
برانگیخت از جای سرکش سمند
зи лашкар ҷудо монад нахчиргоҳ
ز لشکر جدا ماند نخچیرگاه
Чунин то бишуд рӯй гетии сиёҳ
چنین تا بشد روی گیتی سیاه
Чу шуд домани афшони шаби тираи ёз
چو شد دامن افشان شب تیره یاز
Шуд он гӯри гум аз яли сарфароз
شد آن گور گم از یل سرفراز
Шаби тирау дашти бироаҳ буд
شب تیره و دشت بیراه بود
Сипаҳбади зи душман на огоҳ буд
سپهبد ز دشمن نه آگاه بود
Дар он дашт май гашти он номдор
در آن دشت می گشت آن نامدار
Сараши бргзштаҳи зи чархи чаҳор
سرش برگذشته ز چرخ چهار
Яке диз бар афрози он кӯҳ дид
یکی دز بر افراز آن کوه دید
Ки бар маи сар кангараш мерасед
که بر مه سر کنگرش میرسید
Расида дар он қалъа бе бадал
رسیده در آن قلعه بی بدل
Сари посбон то ба пои Зуҳал
سر پاسبان تا به پای زحل
Чу бардошти тарки хутани сари зи ҷой
چو برداشت ترک ختن سر ز جای
Шаб тира биниҳод сари зери пой
شب تیره بنهاد سر زیر پای
Яке хона торик омад падед
یکی خانه تاریک آمد پدید
Ҷаҳонҷӯй чун дахма рег дид
جهانجوی چون دخمه ریگ دید
Ткоўр бидон хона рег ронад
تکاور بدان خانه ریگ راند
Худои ҷаҳонро ба ёрӣ бихонад
خدای جهان را به یاری بخواند
Яке кӯҳ дид он яли номдор
یکی کوه دید آن یل نامدار
Сараши бргзштаҳи зи чархи чаҳор
سرش برگذشته ز چرخ چهار
Бар афрози он гар паридӣ уқоб
بر افراز آن گر پریدی عقاب
Шудӣ аз туфи хури ҳамон дами кабоб
شدی از تف خور همان دم کباب
Агар мурғи андешаи сад соли пар
اگر مرغ اندیشه صد سال پر
Занад новирди сӯии бомаши гузар
زند ناورد سوی بامش گذر
Ба домон ки бади яке марғзор
به دامان کُه بد یکی مرغزار
Бидид он сарафроз бо гиру дор
بدید آن سرافراز با گیر و دار
Алаф дид ҷои хур ва хоб дид
علف دید جای خور و خواب دید
Аннан ткоўр бидон сӯ кашид
عنان تکاور بدان سو کشید
Фрўдомд аз асби бардошти зин
فرودآمد از اسب برداشت زین
Биёмад сари чашма гирд гузин
بیامد سر چشمه گرد گزین
Шиками гурусна буду лаби ночарон
شکم گرسنه بود و لب ناچران
Ҷаҳонҷӯйро баради хоби гарон
جهانجوی را برد خواب گران
Замонӣ бидон чашмаи сари бғнўид
زمانی بدان چشمه سر بغنوید
Чу бедор шуд гирд фархунда дид
چو بیدار شد گرد فرخنده دید
Яке марди пери истодаи буриш
یکی مرد پیر ایستاده برش
БкФ бар яке хон саросари хӯриш
بکف بر یکی خوان سراسر خورش
Биоварад пеши сипаҳбади ниҳод
بیاورد پیش سپهبد نهاد
Бадв гуфт к-эии гирди фаррухи нажод
بدو گفت کای گرد فرخ نژاد
Бад-ӣни қалъаи мأўоӣ ҷой манаст
بدین قلعه مأوای جای منست
Чунин расму ойин ва рой манаст
چنین رسم و آئین و رای منست
Ки ҳаркас ки ояд бад-ӣни кӯҳсор
که هرکس که آید بدین کوهسار
Ба меҳмонии ормаши сӯии ҳисор
به مهمانی آرمش سوی حصار
Се рӯзаш ба ин ҷой меҳмон кунам
سه روزش به این جای مهمان کنم
Вазони пас рӯонаши сӯй хон кунам
وزان پس روانش سوی خان کنم
Буд номи ман гирди перони пер
بود نام من گرد پیران پیر
Ҷаҳони дидаи гирди равшани замир
جهان دیده گرد روشن ضمیر
Басӣ гила дорам бад-ӣни кӯҳсор
بسی گلّه دارم بدین کوهسار
з ҳар чорпо коед андари шумор
ز هر چارپا کاید اندر شمار
Кунун моҳзри ин хӯриш нӯш кун
کنون ماحضر این خورش نوش کن
Ҳамаи ранҷ ваанда фаромӯш кун
همه رنج و انده فراموش کن
Сипаҳбад бадв гуфт фармони ту рост
سپهبد بدو گفت فرمان تو راست
Хӯриши пешовар ки ҷонами бкост
خورش پیش آور که جانم بکاست
Ниҳоди он хӯриши пеш , он пери гирд
نهاد آن خورش پیش، آن پیر گرد
Сипаҳдори чандон ки боист , хӯрд
سپهدار چندان که بایست، خورد
з хӯрдан чу пардохт он пели маст
ز خوردن چو پرداخت آن پیل مست
Ба болой диж рафт аз роҳи паст
به بالای دژ رفت از راه پست