Бади он зарди пӯши он сияҳ пӯш гуфт

بد آن زرد پوش آن سیه پوش گفت

Ки мардии з мардон намонад наҳуфт

که مردی ز مردان نماند نهفت

Ҳам акнӯн туро србзир оварам

هم اکنون تو را سربزیر آورم

Чу оҳанги шерон чаҳ шер оварам

چو آهنگ شیران چه شیر آورم

Нахустин бмни гӯии ном ту чист

نخستین بمن گوی نام تو چیست

зи ёрии ҳитоли ком ту чист

ز یاری هیتال کام تو چیست

Бадв гуфт он зарди пӯши савор

بدو گفت آن زرد پوش سوار

Ки эй ҳиндии хираи нобакор

که ای هندی خیره نابکار

Марои ном гурзаст ва теғасту тир

مرا نام گرز است و تیغ است و تیر

Ҷуз ин нест номи ялони далер

جز این نیست نام یلان دلیر

Ту бар гӯй бо ман кному нажод

تو بر گوی با من کنام و نژاد

Ки акнӯн чунонӣ ки момт назод

که اکنون چنانی که مامت نزاد

На ман аз ту даргоҳи кини камтарам

نه من از تو درگاه کین کمترم

Нигаҳ кун гуҳи кини зи ту беҳтарам

نگه کن گه کین ز تو بهترم

На ту шери ғурон ва ман рӯбаҳам

نه تو شیر غران و من روبهم

Ки бими азтў дар ҷони гуҳи кини нуҳум

که بیم ازتو در جان گه کین نهم

Турои даст ва по ҳаст чашм ва ду гӯш

ترا دست و پا هست چشم و دو گوش

Маро низ он ҳаст ҳангоми ҷӯш

مرا نیز آن هست هنگام جوش

Бадасти тугар теғ барон буд

بدست تو گر تیغ بران بود

Маро дар камони тирпрон буд

مرا در کمان تیرپران بود

Гуҳи кини туро гар синонасту бас

گه کین ترا گر سنانست و بس

Марои тиру гурз гаронасту бас

مرا تیر و گرز گران است و بس

Турогар бкФ ҳаст хишти баланд

تو را گر بکف هست خشت بلند

Ба бозу маро ҳаст паймони каманд

به بازو مرا هست پیمان کمند

Турогар зира ҳаст вари кибри ёр

تو را گر زره هست ور کبر یار

Маро ҳаст пайкони ҷавшани гузор

مرا هست پیکان جوشن گزار

Турогар сар панҷа паҳлавӣаст

تو را گر سر پنجه پهلویست

Маро низ бозу ва гардан қавӣаст

مرا نیز بازو و گردن قویست

Магар онкӣ нишнидӣ ин достон

مگر آنکه نشنیدی این داستان

Ки зад шоҳи ҷамшеди равшани равон

که زد شاه جمشید روشن روان

Зирагаргар аз санг созад зира

زره گر گر از سنگ سازد زره

зи пайкон гараш ҳаст бар дили гиреҳ

ز پیکان گرش هست بر دل گره

Сияҳи пӯши гуфто ки эй зарди пӯш

سیه پوش گفتا که ای زرد پوش

Ҳам акнӯн кафани бртн аз гирди пӯш

هم اکنون کفن برتن از گرد پوش

зи гардони нзибд ки лоф оварад

ز گردان نزیبد که لاف آورد

Чу бономдорон масоф оварад

چو بانامداران مصاف آورد

Чу бозами сӯии найзаи ҷанги ҷанг

چو بازم سوی نیزه جنگ جنگ

Фурӯи афканди найзаи ҷанги чанг

فرو افکند نیزه جنگ چنگ

Бигуфт ин бардошти печони синон

بگفت این برداشت پیچان سنان

Бадв андар омад чу шери жён

بدو اندر آمد چو شیر ژیان

Ду яли найза бар найза андохтанд

دو یل نیزه بر نیزه انداختند

Яке разм мардонагӣ сохтанд

یکی رزم مردانگی ساختند

Ҳар он банди он баст ин ме гушӯд

هر آن بند آن بست این می گشود

Ҳронч он гушӯд ин дигар менамӯд

هرآنچ آن گشود این دگر مینمود

Зира аз тани он ду ҷангии савор

زره از تن آن دو جنگی سوار

зи боди синони рехт чун барги хор

ز باد سنان ریخت چون برگ خوار

Замини зотш найза афрӯхтанд

زمین زآتش نیزه افروختند

Ба найзаи зира бар бадан дӯхтанд

به نیزه زره بر بدن دوختند

Ду шери жён ҳар давони хашмнок

دو شیر ژیان هر دوان خشمناک

Бадалашон на тарсу басарашон на бок

بدلشان نه ترس و بسرشان نه باک

Фиканданд найзаи рабуданди гурз

فکندند نیزه ربودند گرز

Намуданд он ҳар ду он болу брз

نمودند آن هر دو آن بال و برز

Ба ҳам ҳар ду яли гурз кин ме заданд

به هم هر دو یل گرز کین می زدند

Ба ҳрдми гиреҳ бар ҷабин ме заданд

به هردم گره بر جبین می زدند

Сияҳ пӯш биниҳод рӯ дар гурез

سیه پوش بنهاد رو در گریز

Ба шуд зарди пӯш аз пасаш тунду тез

به شد زرد پوش از پسش تند و تیز

Баромад аз он ҳар ду лашкари хурӯш

برآمد از آن هر دو لشکر خروش

Замин омад аз банк шерон Биҷӯш

زمین آمد از بانک شیران بجوش

Чуон зарди пӯш андар омад ба танг

چوان زرد پوش اندر آمد به تنگ

Сияҳ пӯш биниҳод аз кӣнаи чанг

سیه پوش بنهاد از کینه چنگ

Бияфканад дар гарданаши хами хом

بیفکند در گردنش خم خام

Сари зарди пӯш андар омад ба дом

سر زرد پوش اندر آمد به دام

Ба тундии бузади теғу бардошти теғ

به تندی بزد تیغ و برداشت تیغ

Буғурред монандаи тираи меғ

بغرید ماننده تیره میغ

Камандаш бибаред ёзид чанг

کمندش ببرید یازید چنگ

Сабк дар рабӯдаши зи зини хаданг

سبک در ربودش ز زین خدنگ

Кашидаш бар таркиши он номвар

کشیدش بر ترکش آن نامور

Взон ҳар ду лашкар ба баради он бадар

وزآن هر دو لشکر به برد آن بدر

Надонист каси кони ду гирд аз куҷост

ندانست کس کان دو گرد از کجاست

Ки зини гӯнаи размии зи гардони нхост

که زین گونه رزمی ز گردان نخاست

Бишуд шоҳи Аржангро тираи чашм

بشد شاه ارژنگ را تیره چشم

Барошуфт бо худ баромади бахшам

برآشفت با خود برآمد بخشم

Ки гуё зи ман бахт баргашта аст

که گویا ز من بخت برگشته است

Ҳаме гуфт ва мекунад аз кӣнаи даст

همی گفت و میکند از کینه دست

Басии шоди азин шоҳ ҳитол шуд

بسی شاد ازین شاه هیتال شد

Ба чархи баландаши сар ва ёл шуд

به چرخ بلندش سر و یال شد