Чу кард аждаҳои шаби қӣри фом
چو کرد اژدهای شب قیر فام
Ниҳони муҳраи меҳр дар зери ҷом
نهان مهره مهر در زیر جام
Ду лашкар дигар бора шуд бози ҷой
دو لشکر دگر باره شد باز جای
Нишастанд бар тахти овоӣ ноӣ
نشستند بر تخت آوای نای
Тилоияи бурун аз ду лашкар шуданд
طلایه برون از دو لشکر شدند
Абои гурзу шамшер ва ханҷар шуданд
ابا گرز و شمشیر و خنجر شدند
Ғўнои барад аз сари марди ҳуш
غونای برد از سر مرد هوش
Бадаред банки табираи ду гӯш
بدرید بانک تبیره دو گوش
Бифармуд дар лаҳзаи Аржанги шоҳ
بفرمود در لحظه ارژنگ شاه
Ки нснос омад ба наздики гоҳ
که نسناس آمد به نزدیک گاه
Аз он нӯши дору ки дар ганҷ дошт
از آن نوش دارو که در گنج داشت
зи баҳри чунин рӯз ва ин ранҷ дошт
ز بهر چنین روز و این رنج داشت
Бидодаш ҷаҳонҷӯй то шуд дуруст
بدادش جهانجوی تا شد درست
Чунон шуд тан ӯ ки буд аз нахуст
چنان شد تن او که بود از نخست
Ба ҳитол мардумӣ фиристод зуд
به هیتال مردمی فرستاد زود
Ки эй шоҳ бо рои бокибр ва худ
که ای شاه با رای باکبر و خود
Яке гуфт бояд ки шодон шавем
یکی گفت باید که شادان شویم
Наёрем оҳанги кини бғнўим
نیاریم آهنگ کین بغنویم
Бидон то бар осӯда гардад сипоҳ
بدان تا بر آسوده گردد سپاه
Сари ҳафтаи оӣим дар размгоҳ
سر هفته آئیم در رزمگاه
Пазируфти ҳитол чун ӯ шунид
پذیرفت هیتال چون او شنید
зи ҷангу зи шӯриш фурӯд орамид
ز جنگ و ز شورش فرود آرمید
Вази он пас талаб кард донои дабир
وز آن پس طلب کرد دانا دبیر
Бадв гуфт к-эии марди донои пер
بدو گفت کای مرد دانای پیر
Ба акраҳи яке нома бифирист зуд
به اکره یکی نامه بفرست زود
Бар шоҳи акраҳ ба монанди дӯд
بر شاه اکره به مانند دود
Ки гар ҳаст морои ҷаҳони ҷӯии ёр
که گر هست مارا جهان جوی یار
Сипоҳӣ фиристад бад-ӣни корзор
سپاهی فرستد بدین کارزار
Абои гирди шнгоўаҳи тези чанг
ابا گرد شنگاوه تیز چنگ
Казу ларза дорад ба дарёи наҳанг
کزو لرزه دارد به دریا نهنگ
Казин гӯнаи кории марои аўФтод
کزین گونه کاری مرا اوفتاد
Надорад касе разм ингуна ёд
ندارد کسی رزم اینگونه یاد
Бадишон маро нест дар кӣнаи тов
بدیشان مرا نیست در کینه تاو
Ки эшон уқобанд ва ман чун Чехияов
که ایشان عقابند و من چون چکاو
Биҷузи гирди шнгоўаҳи номвар
بجز گرد شنگاوه نامور
Набандад дарин кини абои шаҳи камар
نبندد درین کین ابا شه کمر
Чу он нома бишунид лашкар кашид
چو آن نامه بشنید لشکر کشید
Фиристод бо сози кин чун сзид
فرستاد با ساز کین چون سزید
Сипаҳбад чу шнгоўаҳи шергир
سپهبد چو شنگاوه شیرگیر
Абои сӣ ҳазор аз ялони далер
ابا سی هزار از یلان دلیر
зи пелони ҷангӣ дигар як ҳазор
ز پیلان جنگی دگر یک هزار
Биоварад шнгоўаҳи номдор
بیاورد شنگاوه نامدار
Шунидам ки шнгоўаҳи тези чанг
شنیدم که شنگاوه تیز چنگ
Бадии ҳурааш даракаи кӣнаи санг
بدی حره اش درکه کینه سنگ
Яке ҷома будаш зи чарми паланг
یکی جامه بودش ز چرم پلنگ
Ҳам аз чарми куркони бадии сози чанг
هم از چرم کرکان بدی ساز چنگ
Ба гоҳе ки ӯ сӯй майдон шудӣ
به گاهی که او سوی میدان شدی
Паии разми шерон ва гардон шудӣ
پی رزم شیران و گردان شدی
Як табара дар пеши зини пари зи санг
یک تبره در پیش زین پر ز سنگ
Ҳаме дошт дар баҳри майдони ҷанг
همی داشت در بهر میدان جنگ
Варо чун ҳужабри жёни ҷанг буд
ورا چون هژبر ژیان جنگ بود
Ҳамаи ҳарбааш гоҳи кини санг буд
همه حربه اش گاه کین سنگ بود
Зираи пеши чангаш чу карбос буд
زره پیش چنگش چو کرباس بود
Ту чангаш магӯ кони алмос буд
تو چنگش مگو کان الماس بود
Бидидӣ дар он чанг аз хораи роҳ
بدیدی در آن چنگ از خاره راه
Дар охир на чанг ва на санги сиёҳ
در آخر نه چنگ و نه سنگ سیاه
Чу омад ба наздики ҳитоли шод
چو آمد به نزدیک هیتال شاد
Ббрдши намозу замин бӯса дод
ببردش نماز و زمین بوسه داد
Бадви гирди ҳитоли шоҳи офарин
بدو گرد هیتال شاه آفرین
Яке маҷлис орост дар дами казин
یکی مجلس آراست در دم کزین
Ба май хӯрдан андар нишастанд шод
به می خوردن اندر نشستند شاد
Ба карданд аз разми Аржанги ёд
به کردند از رزم ارژنگ یاد
Ки акнӯн аз Аржанги ғам кӣ буд
که اکنون از ارژنگ غم کی بود
Ки сураш дигар ҷумлаи мотам буд
که سورش دگر جمله ماتم بود
Яке ҳафтаи зини гӯнаи паймӯди нӯш
یکی هفته زین گونه پیمود نوش
Коз хӯрдан менашуд кас хамӯш
کاز خوردن می نشد کس خموش
Садои дафу чанг май буду бас
صدای دف و چنگ می بود و بس
Ба маҷлиси даруни ҷӯш май буду бас
به مجلس درون جوش می بود و بس
СрҳФтаҳ бархест овоӣ ноӣ
سرهفته برخاست آوای نای
Дигарбора ҷанбед лашкари зи ҷой
دگرباره جنبید لشکر ز جای