Чу сафи ду лашкари чунин рости гашт
چو صف دو لشکر چنین راست گشت
Баромади яке гирд аз рӯй дашт
برآمد یکی گرد از روی دشت
Сипоҳии саросар дар оҳани ниҳон
سپاهی سراسر در آهن نهان
Ҳамаи шери мардони ҷанги оварон
همه شیر مردان جنگآوران
Дар оҳани ниҳони ҷумла ҳамчун шарор
در آهن نهان جمله همچون شرار
Саросар ҳама кард ханҷари гузор
سراسر همه کرد خنجر گزار
Расиданди бастанди сафи як тараф
رسیدند بستند صف یک طرف
Ҳамаи гурзу шамшеру ханҷари бкФ
همه گرز و شمشیر و خنجر به کف
Баробари се лашкари бкини хурӯш
برابر سه لشکر به کین خروش
Се дрёӣӣ аз қӣр гуфтӣ Биҷӯш
سه دریایی از قیر گفتی بجوش
Сарояндаи достони куҳан
سراینده داستان کهن
зи ровӣ бадингуна гуяд сухан
ز راوی بدینگونه گوید سخن
Ки рўзикаҳ карданд ялро баланд
که روزیکه کردند یل را بلند
Бидон қалъау шаҳри ҳсни баланд
بدان قلعه و شهر حصن بلند
Нигаҳбони он қалъаи бади боҷи гир
نگهبان آن قلعه بد باجگیر
Абопўри фархундаи яли Ардашер
اباپور فرخنده یل اردشیر
Шабӣ бо писари боҷи гири савор
شبی با پسر باج گیر سوار
Саросари ҳамаи гирди хнҷргзор
سراسر همه گرد خنجرگزار
Як имшаб дар ин қалъа ҳушёр бош
یک امشب در این قلعه هشیار باش
з хӯрдан бипарҳезу бидорбош
ز خوردن بپرهیز و بیدار باش
Бад-ӣн то кунам чашм аз хоби гарм
بدین تا کنم چشم از خواب گرم
Макун хоб ва бедор мебош нарм
مکن خواب و بیدار میباش نرم
Бигуфт ва бихобед дар хобгоҳ
بگفت و بخوابید در خوابگاه
Бишуд посбони Ардашери сиёҳ
بشد پاسبان اردشیر سیاه
Чу нимӣ гузашт аз шаби деви чеҳр
چو نیمی گذشت از شب دیو چهر
Ба зиндони шаб дар гирифтори меҳр
به زندان شب در گرفتار مهر
Хурӯс саҳар хон фурӯи ҳашта бол
خروس سحرخوان فرو هشته بال
Табираи зани афканда аз кафи дўол
تبیرهزن افکنده از کف دوال
Дами субҳи бишкаста дар ноӣ шаб
دم صبح بشکسته در نای شب
На овои занг ва на бонги салб
نه آوای زنگ و نه بانگ سلب
Бишуд пеши яли Ардашери савор
بشد پیش یل اردشیر سوار
Бадв гуфт к-эии номвари шаҳриёр
بدو گفت کای نامور شهریار
Турогар бурун оварам ман зи банд
ترا گر برون آورم من ز بند
Раҳонам изоин ҳалқаҳои каманд
رهانم ازاین حلقههای کمند
Чаҳ чиз аз бузургии маро май диҳӣ
چه چیز از بزرگی مرا میدهی؟
Ки бошам аз ин пас туро ман раҳе
که باشم از این پس تو را من رهی؟
Бадв гуфт он чиз умед ҳаст
بدو گفت آن چیز امید هست
Нуҳуми ман саросари бадастати дуруст
نهم من سراسر به دستت درست
Бдхти ҷаҳонҷӯй тўпол гуфт
به دخت جهانجوی توپال گفت
Гирифторам эй гирд бо ёл рафт ( сифт )
گرفتارم ای گرد با یال رفت (سفت)
Сипаҳдори гуфтои к-эии номдор
سپهدار گفتا کهای نامدار
Буруноваригар марои зини ҳисор
برون آوری گر مرا زین حصار
Чу бурдорам азкинаҳи купол ро
چو بردارم از کینه کوپال را
Сипорам бтўи духти тўпол ро
سپارم بهتو دخت توپال را
Туро дар срондиб хусрав кунам
تو را در سراندیب خسرو کنم
Ҷаҳонро дар ороиш нав кунам
جهان را در آرایش نو کنم
Бишуд шод ва аз банди гардиши бадар
بشد شاد و از بند کردش بهدر
На огоҳ аз ин лашкар на падар
نه آگاه از این لشکر نه پدر
Бидодаш яке асбҳомон гузор
بدادش یکی اسب هامانگذار
Шаби тираи гардиши бурун аз ҳисор
شب تیره گردش برون از حصار
зи лашкари каси огаҳи азин ял набад
ز لشکر کس آگه ازین یل نبد
Бирафт ва бихобед бар ҷои худ
برفت و بخوابید بر جای خود
Чу рӯз дигар саркашед офтоб
چو روز دگر سرکشید آفتاب
Сари боҷи гир андар омад зи хоб
سر باج گیر اندر آمد ز خواب
Надид он замони паҳлавонро ба банд
ندید آن زمان پهلوان را به بند
Ҳамон банд диду сутуни баланд
همان بند دید و ستون بلند
Яке бо писари зин дуруштӣ намӯд
یکی با پسر زین درشتی نمود
Яке чӯб зад бар сараши ҳамчуи дӯд
یکی چوب زد بر سرش همچو دود
Макун гуфтамат хоб гуфт эй писар
مکن گفتمت خواب گفت ای پسر
Пар аз боди боди орзӯяти падар
پر از باد باد آرزویت پدر
Чу пӯзиш барам пеши дижхими шоҳ
چو پوزش برم پیش دژخیم شاه
Чу пурсад чаҳ посухи даҳуми пеши шоҳ
چو پرسد چه پاسخ دهم پیش شاه؟
Вазин дар чу шуд номвари шаҳриёр
وزین در چو شد نامور شهریار
Ҳаме ронад мураккаб чу боди баҳор
همی راند مرکب چو باد بهار
Бидон роҳ бар тунд чун бод шуд
بدان راه بر تند چون باد شد
Чунин то бар ҳсн беҳзод шуд
چنین تا بر حصن بهزاد شد
Дам субҳ омад ба пои ҳисор
دم صبح آمد به پای حصار
Хабар ёфт беҳзод аз шаҳриёр
خبر یافت بهزاد از شهریار
Бурун омад аз ҳсн монанди бод
برون آمد از حصن مانند باد
Бикради офарину замин бӯса дод
بکرد آفرین و زمین بوسه داد
Ҷаҳонҷӯии гуфтои зи гардони кор
جهانجوی گفتا ز گردان کار
Гузин кун ҳазор аз паии корзор
گزین کن هزار از پی کارزار
Ки зии шоҳи Аржанг рӯ оварам
که زی شاه ارژنگ رو آورم
Ҳамон об рафта биҷӯ оварам
همان آب رفته به جو آورم
Гузин кард беҳзод дар дами савор
گزین کرد بهزاد در دم سوار
зи гардони номии давраи садри ҳазор
ز گردان نامی دو ره صد هزار
Бирафтанд аз онҷо май дардами бароа
برفتند از آنجا می دردم براه
Расиданд шодон бидон размгоҳ
رسیدند شادان بدان رزمگاه
Ки буданд бастаи сафи корзор
که بودند بسته صف کارزار
Ду шоҳ ва се шукр чу абри баҳор
دو شاه و سه شکر چو ابر بهار
Ҷаҳонҷӯии ҳам басти сафи сипоҳ
جهانجوی هم بست صف سپاه
Дили оканда аз кини ҳитоли шоҳ
دل آکنده از کین هیتال شاه