Ббрдши кшо ( Н ) пеши Аржанги шоҳ
ببردش کشا(ن) پیش ارژنگ شاه
Чунон хастау бастаи зи овардгоҳ
چنان خسته و بسته ز آوردگاه
Чу аз даври Аржанги шоҳи савор
چو از دور ارژنگ شاه سوار
Бидид он рухи номвари шаҳриёр
بدید آن رخ نامور شهریار
Фурӯд омад аз пушти пели дмон
فرود آمد از پشت پیل دمان
Бишуд пеши он номвари паҳлавон
بشد پیش آن نامور پهلوان
Бағали бргшўд ва гирифташ бабр
بغل برگشود و گرفتش ببر
Бабўсед ялро рӯи он чашму сар
ببوسید یل را رو آن چشم و سر
Бигуфто сипос аз худованди гор
بگفتا سپاس از خداوند گار
Ки дидам дигар рӯят эй номдор
که دیدم دگر رویت ای نامدار
Сипаҳдори гуфто ба яздони сипос
سپهدار گفتا به یزدان سپاس
Ки дидам дигар шоҳи яздони шинос
که دیدم دگر شاه یزدان شناس
Ҳар он чизи комади варо пеш гуфт
هر آن چیز کامد ورا پیش گفت
Шунид ва аз ӯ монад андари шигифт
شنید و از او ماند اندر شگفت
Ҷаҳонҷӯии шнгоўаҳро бастаи даст
جهانجوی شنگاوه را بسته دست
Ббрдш бар шоҳи яздони параст
ببردش بر شاه یزدان پرست
Дигар бора омад ба майдони кин
دگر باره آمد به میدان کین
Дижам рӯй ошуфтау хмшгин
دژم روی آشفته و خمشگین
Казин рӯи сияҳи пӯши он зрдпўш
کزین رو سیه پوش آن زردپوش
зи кин ҳар ду буданд бо ҳам ба ҷӯш
ز کین هر دو بودند با هم به جوش
Синон дар каф ҳар ду бо ҳам шикаст
سنان در کف هر دو با هم شکست
Гирифтанд аз кини камонҳо бадаст
گرفتند از کین کمانها بدست
Баҳам ҳар ду яли теғ кин ме заданд
بهم هر دو یل تیغ کین می زدند
зи кини осмон бар замин ме заданд
ز کین آسمان بر زمین می زدند
Збс каз ду ҷониби равон тир шуд
زبس کز دو جانب روان تیر شد
Сипар дар каф ҳар ду кафгир шуд
سپر در کف هر دو کفگیر شد
Нашуд тир бар кибрашони коргар
نشد تیر بر کبرشان کارگر
Кашиданд чун теғи тез аз камар
کشیدند چون تیغ تیز از کمر
Чу зии ҳам расиданди он зрдпўш
چو زی هم رسیدند آن زردپوش
Баровард чун шери ғурони хурӯш
برآورد چون شیر غران خروش
Бузад бар сари он сияҳи пӯши теғ
بزد بر سر آن سیه پوش تیغ
Ту гуфтӣ ки зад барқ бар кӯҳи меғ
تو گفتی که زد برق بر کوه میغ
Сияҳ пӯш дуздед аз теғи сар
سیه پوش دزدید از تیغ سر
Фитод аз сараши дарзамони худ зар
فتاد از سرش درزمان خود زر
Фурӯд омад худ бар сари ниҳод
فرود آمد خود بر سر نهاد
Нишаст аз бар бораи дигар чу бод
نشست از بر باره دیگر چو باد
Баровард он теғи заҳри обдор
برآورد آن تیغ زهر آبدار
Дар омад . . .
در آمد . . .
Сипар бар сар оварад он зрдпўш
سپر بر سر آورد آن زردپوش
Набӯдаш расида аз он теғи ҳуш
نبودش رسیده از آن تیغ هوش
Бузади дасти бардошти печони каманд
بزد دست برداشت پیچان کمند
Замин кард ларзони зи наъли саманд
زمین کرد لرزان ز نعل سمند
Сияҳи пӯши ҳам дар замони хами хом
سیه پوش هم در زمان خم خام
з фитрок бикшод аз баҳри ном
ز فتراک بگشاد از بهر نام
Фиканданд ҳар ду бар ҳам каманд
فکندند هر دو بر هم کمند
Сар ҳар ду ял андар омад ба банд
سر هر دو یل اندر آمد به بند
Бигардонад аспи он азин ин аз он
بگرداند اسپ آن ازین این از آن
Заҳри ду ( ҷавон ) хости бонги фиғон
زهر دو (جوان) خواست بانگ فغان
Збс ҳар ду барҳам фиканданд зӯр
زبس هر دو برهم فکندند زور
Сияҳ пӯш афтод аз пушти бўр
سیه پوش افتاد از پشت بور
Кашонаши ҳамеи хости беруни барад
کشانش همی خواست بیرون برد
зи хунаши равони ҷӯии Ҷайҳуни барад
ز خونش روان جوی جیحون برد
з сархуд он номвари аўФтод
ز سرخود آن نامور اوفتاد
Гиреҳи мӯяш аз тири ҷавшани кушод
گره مویش از تیر جوشن گشاد
Рухии гашти пайдои бзири ниқоб
رخی گشت پیدا بزیر نقاب
Чунон чунки аз зери абри офтоб
چنان چونکه از زیر ابر آفتاب
Яке духтарӣ дид яли шаҳриёр
یکی دختری دید یل شهریار
Буғурред бирасон абри баҳор
بغرید برسان ابر بهار
Баровард андхт кӯҳлӣ паранд
برآورد اندخت کحلی پرند
Бузади наъраи к-эии шаҳриёри баланд
بزد نعره کای شهریار بلند
Франки манам духти ҳитоли шоҳ
فرانک منم دخت هیتال شاه
Бараҳнаи срондри миёни сипоҳ
برهنه سراندر میان سپاه
Кушандаи манам ъосро пои дор
کشنده منم عاس را پای دار
Чу дидам турои бастае шаҳриёр
چو دیدم ترا بسته ای شهریار
Бикуштам ман аз кӣнаи насӯҳ ро
بکشتم من از کینه نصوح را
Фикандам дротши тани рӯҳ ро
فکندم درآتش تن روح را
зи баҳри ту эй номвари шаҳриёр
ز بهر تو ای نامور شهریار
Ба банди андарунами чунин хору зор
به بند اندرونم چنین خوار و زار
?герат ҳаст бо ман сарати бргроӣ
گرت هست با من سرت برگرای
Яке зии ман дастбурдӣ намой
یکی زی من دستبردی نمای
Раҳои ҷонам аз чанги ин зрдпўш
رها جانم از چنگ این زردپوش
На ҷой дирангаст ва ҷой хамӯш
نه جای درنگست و جای خموش
Мабодои казин шоҳ огаҳ шавад
مبادا کزین شاه آگه شود
зи шодии марои даст кӯтаҳ шавад
ز شادی مرا دست کوته شود
Бигирад маро ӯ дар орад ба банд
بگیرد مرا او در آرد به بند
Фитад таштам аз тарафи боми баланд
فتد طشتم از طرف بام بلند
Сипаҳбад чу бишунид он гуфтугӯӣ
سپهبد چو بشنید آن گفتگوی
Барангехти азбораҳи тунди пўӣ
برانگیخت ازباره تند پوی
Чу омад ба наздик ӯро бидид
چو آمد به نزدیک او را بدید
Бузади дасти теғ аз миён баркашид
بزد دست تیغ از میان برکشید
Бузад теғ бибаред печони каманд
بزد تیغ ببرید پیچان کمند
Сари маи раҳои гашт аз зери банд
سر مه رها گشت از زیر بند
Бирафт ва нишаст аз бар бораи шод
برفت و نشست از بر باره شاد
Дигарбораи он худ бар сари ниҳод
دگرباره آن خود بر سر نهاد
Чу дид он чунон зрдпўши савор
چو دید آن چنان زردپوش سوار
Чунин гуфт к-эии скзии нобакор
چنین گفت کای سکزی نابکار
Шикори ман аз банд берун кунӣ
شکار من از بند بیرون کنی
Ҳам акнӯн ба чанголи ман чун кунӣ
هم اکنون به چنگال من چون کنی
Ндонӣ кови худ шикор ман аст
ندانی کاو خود شکار من است
Дару дашт яксар савор ман аст
در و دشت یکسر سوار من است
Ҳама чашм доранд бар чанги ман
همه چشم دارند بر چنگ من
Бад-ӣни гурзу шамшеру оҳанги ман
بدین گرز و شمشیر و آهنگ من
Туро орзӯгар набард ман аст
تو را آرزو گر نبرد من است
Ҳам акнӯн сарати зери гирд ман аст
هم اکنون سرت زیر گرد من است
Раҳо шудгар аз дасти ман он ғизол
رها شد گر از دست من آن غزال
Каманди афканами шери нарро ба ёл
کمند افکنم شیر نر را به یال
Сари номдорат бдом оварам
سر نامدارت بدام آورم
Чу ман даст бар хам хом оварам
چو من دست بر خم خام آورم
Валикин кунун гашт аз чархи ҳўр
ولیکن کنون گشت از چرخ هور
Ба бандеми шабгири танги сутур
به بندیم شبگیر تنگ ستور
Ба майдони дроӣиму ҷанги оварем
به میدان درآئیم و جنگ آوریم
БкФи домани ному нанги оварем
بکف دامن نام و ننگ آوریم
Бигуфт ину баргашти он номдор
بگفت این و برگشت آن نامدار
Бирафт азбри номвари шаҳриёр
برفت ازبر نامور شهریار