Яке санги афканд бар он савор
یکی سنگ افکند بر آن سوار
Фурӯ дод пушти он яли номдор
فرو داد پشت آن یل نامدار
Казу санг бигузашт шуд бар замин
کزو سنگ بگذشت شد بر زمین
Ки омад саворӣу аспии бузин
که آمد سواری و اسپی بزین
Биоварад мард ҷавон барнишаст
بیاورد مرد جوان برنشست
Бузад бар камар аз сари кӣнаи даст
بزد بر کمر از سر کینه دست
зи чап андар омад ба шнгоўаҳи танг
ز چپ اندر آمد به شنگاوه تنگ
Бёзид бозуӣ бикшод чанг
بیازید بازوی بگشاد چنگ
ДроФкнд дар ёли шнгоўаҳи хом
درافکند در یال شنگاوه خام
Саргурд шнгоўаҳ омад бдом
سرگرد شنگاوه آمد بدام
Кашидаш зи болои бораи нишеб
کشیدش ز بالای باره نشیب
Сабк кард бардошти он яли ркиб
سبک کرد برداشت آن یل رکیب
Кашонаши буруни барад аз он размгоҳ
کشانش برون برد از آن رزمگاه
Бигардон супурдаш ба пеши сипоҳ
بگردان سپردش به پیش سپاه
Дигар раҳ ба майдон дар омад савор
دگر ره به میدان در آمد سوار
Бузади наъраи к-эии номвари шаҳриёр
بزد نعره کای نامور شهریار
Туро даии бмни ваъдаи ҷанг буд
تو را دی بمن وعده جنگ بود
Паии кини камарбастаи ?ути танг буд
پی کین کمربسته ات تنگ بود
Кунун зии ман ойу камар танг кун
کنون زی من آی و کمر تنگ کن
Бар орои кини рой оҳанг кун
بر آرای کین رای آهنگ کن
Чу бишунид зу ин сухани шаҳриёр
چو بشنید زو این سخن شهریار
Барангехти бории з дар богузор
برانگیخت باری ز در باگذار
Азин тези так оҳӯии тези сам
ازین تیز تک آهوی تیز سم
Ки гардиш сабо карда дар пўиаҳи гум
که گردش صبا کرده در پویه گم
Сар роҳ бигирифт бар зрдпўш
سر راه بگرفت بر زردپوش
Чаҳ дарё ки аз бод омад Биҷӯш
چه دریا که از باد آمد بجوش
Чунин гуфт бо зрдпўши савор
چنین گفت با زردپوش سوار
Ки эй номвари гирди хнҷргзор
که ای نامور گرد خنجرگزار
Биорӣ ҳитоли кин оварӣ
بیاری هیتال کین آوری
Ҳамеи осмон бар замин оварӣ
همی آسمان بر زمین آوری
Ҳам акнӯнат орми бзири саманд
هم اکنونت آرم بزیر سمند
Дрорм чаҳ шнгоўаҳи ?ути зирбнд
درآرم چه شنگاوه ات زیربند
Бидидӣ ту пархоши шерони равиш
بدیدی تو پرخاش شیران روش
Ки дар кини шдстии чунин тундгӯаш
که در کین شدستی چنین تندگوش
Буд хандаи Кебеки чандон бкўаҳ
بود خنده کبک چندان بکوه
Ки бозӣ наёварда бар ваии шиква
که بازی نیاورده بر وی شکوه
Бдонҷои булбул буд нағмаи соз
بدآنجای بلبل بود نغمه ساز
Ки шоҳин накарда бкини чанги боз
که شاهین نکرده بکین چنگ باز
Бигуфт ин ва биниҳод бар зиҳи камон
بگفت این و بنهاد بر زه کمان
Барангехти бора чаҳ боди дмон
برانگیخت باره چه باد دمان
Бидон номвари тира борон гирифт
بدان نامور تیره باران گرفت
Чапу рост грдсўорон гирифт
چپ و راست گردسواران گرفت
Бузади дасти он зрдпўшу ниҳод
بزد دست آن زردپوش و نهاد
Буза дар камон ва даромад чу бод
بزه در کمان و درآمد چو باد
Ду ял ҳар ду дар зер ҷавшан баданд
دو یل هر دو در زیر جوشن بدند
Ҳамеи тир бар тарк ва бар тан заданд
همی تیر بر ترک و بر تن زدند
Нашуд тир бар кибрашони коргар
نشد تیر بر کبرشان کارگر
Кашиданд гурзи гарон бар камар
کشیدند گرز گران بر کمر
Яке гурз зад зрдпўши савор
یکی گرز زد زردپوش سوار
Ба тарки сипаҳдори яли шаҳриёр
به ترک سپهدار یل شهریار
Бдздиди сари он яли номдор
بدزدید سر آن یل نامدار
Бишуд тираи гардони зи гирди савор
بشد تیره گردان ز گرد سوار
Яке бораи бозини ҷаҳонҷӯии шоҳ
یکی باره بازین جهانجوی شاه
Фиристод зии паҳлавони сипоҳ
فرستاد زی پهلوان سپاه
Ҷаҳонҷӯй бар асб тозӣ нишаст
جهانجوی بر اسب تازی نشست
Буғурред зии гурзи кини баради даст
بغرید زی گرز کین برد دست
Ба танг андараш рафт бФрохти бол
به تنگ اندرش رفت بفراخت بال
Ту гуфтӣ ки омад бкини бҳрзол
تو گفتی که آمد بکین بهرزال
Сипари барад бар сари давони зрдпўш
سپر برد بر سر دوان زردپوش
Сипаҳдор чун бабри барзади хурӯш
سپهدار چون ببر برزد خروش
Чунин бар сараши гурзи кини кӯфти гирд
چنین بر سرش گرز کین کوفت گرد
Ки дар даст ӯ шуд сайр зуд хӯрд
که در دست او شد سیر زود خورد
Ткоўр аз он зарб ӯ шуд ҳалок
تکاور از آن ضرب او شد هلاک
Фитоданд марду ткоўр ба хок
فتادند مرد و تکاور به خاک
Чу афтод аз ҷои брхўости зуд
چو افتاد از جای برخواست زود
Бузади дасти печони синон дар рабӯд
بزد دست پیچان سنان در ربود
Яке найза бар паҳлавии аспи ӯй
یکی نیزه بر پهلوی اسپ اوی
Чунон зад ки асп андар омад биравӣ
چنان زد که اسپ اندر آمد بروی
Ҷаҳон ҷӯй омад зи болои бзир
جهان جوی آمد ز بالا بزیر
Хурушону ҷӯшони бикрдори шер
خروشان و جوشان بکردار شیر
Гирифт он замони номвари шаҳриёр
گرفت آن زمان نامور شهریار
Гиребони он зрдпўши савор
گریبان آن زردپوش سوار
Бузади дасти он зрдпўш аз шигифт
بزد دست آن زردپوش از شگفت
Гиребони гирд сипаҳбад гирифт
گریبان گرد سپهبد گرفت
Ду ял ҳар ду аз кин Биҷӯш омаданд
دو یل هر دو از کین بجوش آمدند
Бикуштӣ чу шерон зуаш омаданд
بکشتی چو شیران زوش آمدند
зи неруи қад ҳар давон хам гирифт
ز نیرو قد هر دوان خم گرفت
зи баси хуии замини зерашон нам гирифт
ز بس خوی زمین زیرشان نم گرفت
Чунин то бишуд меҳри гарми сипеҳр
چنین تا بشد مهر گرم سپهر
Шаб тира бинмуд бар кӯҳи чеҳр
شب تیره بنمود بر کوه چهر
Бузади дасту бардошташи паҳлавон
بزد دست و برداشتش پهلوان
Бузад бар замини ҳамчуи шери жён
بزد بر زمین همچو شیر ژیان
Бибасташ ду даст аз қафои ҳамчуи санг
ببستش دو دست از قفا همچو سنگ
Ниҳодаши бгрдни хами полҳнг
نهادش بگردن خم پالهنگ
Бузади дасту брбўдш аз сари кулоҳ
بزد دست و بربودش از سر کلاه
Рухӣ дид ял чун фурӯзандаи моҳ
رخی دید یل چون فروزنده ماه
Яке духтарӣ дид чун офтоб
یکی دختری دید چون آفتاب
Ки гардад намоёни зи зери ниқоб
که گردد نمایان ز زیر نقاب
Лабаши пистаи шӯр дар ҷон фиканд
لبش پسته شور در جان فکند
Чунон чун намакдон намакдон фиканд
چنان چون نمکدان نمکدان فکند
Бкини тарки чашмаши пай шер дошт
بکین ترک چشمش پی شیر داشت
Камони зи абрувон дар мижа тир дошт
کمان ز ابروان در مژه تیر داشت
Ҷаҳони ҷӯйро дил бурун шуд зи даст
جهان جوی را دل برون شد ز دست
Сараш аз паии ишқ ӯ гашти маст
سرش از پی عشق او گشت مست
Бадв гуфт эй ҳури ризвони сиришт
بدو گفت ای حور رضوان سرشت
Бкўи кодмӣ ё ки ҳури биҳишт
بکو کآدمی یا که حور بهشت
Казин гӯна рўӣӣ надидам дигар
کزین گونه روئی ندیدم دگر
Ки дар рӯз моҳаст ва дар шаби қамар
که در روز ماهست و در شب قمر
Бадв гуфт он ма ки эй номдор
بدو گفت آن مه که ای نامدار
Камӣни бандаи ?ути чокарати рӯзгор
کمین بنده ات چاکرت روزگار
Бдонгаҳ ки модари маро ном кард
بدانگه که مادر مرا نام کرد
Марои номи номӣ длором кард
مرا نام نامی دلارام کرد
Падари мари марои гирди ҷумҳӯри дон
پدر مر مرا گرد جمهور دان
зи баҳри ваии ин фитнау шӯри дон
ز بهر وی این فتنه و شور دان
Ки дар банди Аржанг шоҳасту бас
که در بند ارژنگ شاه است و بس
Бидон банд кораш табоҳасту бас
بدان بند کارش تباهست و بس
Бидон ронадам аз шаҳри мағриби саманд
بدان راندم از شهر مغرب سمند
Ки шояд Раҳонам падарро зи банд
که شاید رهانم پدر را ز بند
Валикин надонистам эй номдор
ولیکن ندانستم ای نامدار
Ки зин ( сон ) шавад мрмрои корзор
که زین (سان) شود مرمرا کارزار
Ба банд ҷаҳонҷӯй ояд серум
به بند جهانجوی آید سرم
Ба хок андар ояд сару афсарам
به خاک اندر آید سر و افسرم
Кунун чун туро дидам эй шаҳриёр
کنون چون ترا دیدم ای شهریار
зи меҳрати марои ҷон буд пари шарор
ز مهرت مرا جان بود پر شرار
Ҷаҳондори гуфто ба хуршеду моҳ
جهاندار گفتا به خورشید و ماه
Ба тоҷ ва ба тахт ва ба дияем шоҳ
به تاج و به تخت و به دیهیم شاه
Ба савганди лабро яке кори банд
به سوگند لب را یکی کار بند
Бидон то гушойами зи дастати каманд
بدان تا گشایم ز دستت کمند
Буруни орм аз банди ҷумҳӯр ро
برون آرم از بند جمهور را
Бурун кун зи сари фитнау шӯр ро
برون کن ز سر فتنه و شور را
Бидон то бгФторт ояд фурӯғ
بدان تا بگفتارت آید فروغ
Мабодо ки гўӣии суханро дурӯғ
مبادا که گوئی سخن را دروغ
Бсўгнди лаби бргшўди он нигор
بسوگند لب برگشود آن نگار
Ба тоҷ ва ба тахту сари шаҳриёр
به تاج و به تخت و سر شهریار
Ба тобандаи хуршеду рухшандаи моҳ
به تابنده خورشید و رخشنده ماه
Ба меҳру нигини ҷаҳони ҷӯии шоҳ
به مهر و نگین جهان جوی شاه
Ки ҳастам зи ҷони чокарати шаҳриёр
که هستم ز جان چاکرت شهریار
Ва гар бигузарам зин шавам шармсор
و گر بگذرم زین شوم شرمسار
Ҷаҳони ҷӯии бардошти банд аз сараш
جهان جوی برداشت بند از سرش
Ниҳодаши басар бар дигар афсараш
نهادش بسر بر دگر افسرش
Кунун гуфт бар гирди рўбози ҷой
کنون گفت بر گرد روباز جای
Бдонгаҳ ки рой оядат зии ман ой
بدانگه که رای آیدت زی من آی
Бидон то надонад касе кори ту
بدان تا نداند کسی کار تو
Буд бахти некӯи ҳаводори ту
بود بخت نیکو هوادار تو
Длороми зии лашкар хеш рафт
دلارام زی لشکر خویش رفت
Ҷаҳон ҷӯй шуд пеши Аржанги тафт
جهان جوی شد پیش ارژنگ تفت
Аз он разми баргашти ҳитоли шоҳ
از آن رزم برگشت هیتال شاه
Дўрўиаҳ фурӯд омаданд он сипоҳ
دورویه فرود آمدند آن سپاه
Сипаҳбад чу наздик Аржанг шуд
سپهبد چو نزدیک ارژنگ شد
Бигардон ғўи нола занг шуд
بگردان غو ناله زنگ شد
Боржнг гуфт ончӣ буд аз шкФт
بارژنگ گفت آنچه بود از شکفت
Чу бишунид Аржанг чун гули шкФт
چو بشنید ارژنگ چون گل شکفت
Чунин мегузашт аз шаби дайри боз
چنین میگذشت از شب دیر باز
Длором омад бар сарфароз
دلارام آمد بر سرفراز
Раҳонед шнгоўаҳро ҳам зи банд
رهانید شنگاوه را هم ز بند
Биёмад ба наздики шоҳи баланд
بیامد به نزدیک شاه بلند
Сипаҳдор фармуд то дар замон
سپهدار فرمود تا در زمان
Бирафтанд гардон ва кунад оварон
برفتند گردان و کند آوران
Ҷаҳонҷӯии ҷумҳӯри шаҳро зи банд
جهانجوی جمهور شه را ز بند
Раҳонданад аз банд чоҳ саранд
رهاندند از بند چاه سرند
Расонданд ӯро бадаргоҳи шоҳ
رساندند او را بدرگاه شاه
Шаҳаш дод ҷои пеши худ брбгоаҳ
شهش داد جا پیش خود بربگاه
Ду ҳафта нишастанд гардон ба май
دو هفته نشستند گردان به می
Майу нақл буду дафу чангу не
می و نقل بود و دف و چنگ و نی
Длоромро дод ҷумҳӯри шоҳ
دلارام را داد جمهور شاه
Ба ойини шоҳони бадви никхўоаҳ
به آئین شاهان بدو نیکخواه