Чу хуршеди тобони براردи дирафш

چو خورشید تابان برآرد درفش

Барорем тобони дирафши бунафш

برآریم تابان درفش بنفش

Бигардем боҳам дар овардгоҳ

بگردیم باهم در آوردگاه

Барорем гирд аз замин то ба моҳ

برآریم گرد از زمین تا به ماه

Чунин дод посухи бадви шаҳриёр

چنین داد پاسخ بدو شهریار

Ки моно шудӣ суст дар корзор

که مانا شدی سست در کارزار

Бирав то бар ояд зи кӯҳи офтоб

برو تا بر آید ز کوه آفتاب

Ки шаб бошад аз баҳри орому хоб

که شب باشد از بهر آرام و خواب

Чу аз ял шунид ин сухани сурхи пӯш

چو از یل شنید این سخن سرخ پوش

Хурӯшед ва шуд аз буриши шер зуаш

خروشید و شد از برش شیر زوش

Сипаҳдор омад ба наздики шоҳ

سپهدار آمد به نزدیک شاه

Фурӯд орамиданд яксар сипоҳ

فرود آرمیدند یکسر سپاه

Вазин ( сӯ ) биёрост ҳитоли шаҳр

وزین (سو) بیاراست هیتال شهر

Ҳамеи нӯш меҷуст медид заҳр

همی نوش می جست می دید زهر

Вазин рӯи сипаҳбад ба Аржанг гуфт

وزین رو سپهبد به ارژنگ گفت

Казин сурхи пӯшам кунун дар шкФт

کزین سرخ پوشم کنون در شکفت

Надидам ба неруӣ ӯ ҳеҷ мард

ندیدم به نیروی او هیچ مرد

براردи даровард аз шери гирд

برآرد درآورد از شیر گرد

Надонам саранҷоми ин ҷанг чист

ندانم سرانجام این جنگ چیست

Надонам кин мард бегона кист

ندانم کاین مرد بیگانه کیست

Ки зини гӯнаи оҳанг ӯ тез кард

که زین گونه آهنگ او تیز کرد

Нахустин бад-ӣн лшкронгиз кард

نخستین بدین لشکرانگیز کرد

Бадв гуфт Аржанги к-эии номдор

بدو گفت ارژنگ کای نامدار

Бидонам саранҷоми ин корзор

بدانم سرانجام این کارزار

Битарсам ки ҷузи ин саранҷоми ман

بترسم که جز این سرانجام من

Дигаргун шавад гум шавад номи ман

دگرگون شود گم شود نام من

Сипаҳбад бадв гуфтанда мадор

سپهبد بدو گفت انده مدار

Ки бо мости тавфиқи парвардгор

که با ماست توفیق پروردگار

Чу ёрем бахшад худованди моҳ

چو یاریم بخشد خداوند ماه

Ҷаҳонро кунам равшан аз бахти шоҳ

جهان را کنم روشن از بخت شاه

Срондибро тахт гоҳат кунам

سراندیب را تخت گاهت کنم

Ҳамаи ҳиндён дар паноҳат кунам

همه هندیان در پناهت کنم

Бигуфт ин пеш длором шуд

بگفت این پیش دلارام شد

Дамии шодмони бода ҷом шуд

دمی شادمان باده جام شد

Шуд аз бодаи сармасти шери жён

شد از باده سرمست شیر ژیان

Длоромро гуфт к-эии меҳрбон

دلارام را گفت کای مهربان

Биё то замонӣ Биҷӯшем шод

بیا تا زمانی بجوشیم شاد

Длороми гуфто ки эй покзод

دلارام گفتا که ای پاکزاد

Шаб тира ноед марои ҳеҷ хоб

شب تیره ناید مرا هیچ خواب

Ки тарсам шавад карда аз хоби хоб

که ترسم شود کرده از خواب خواب

Яке душманӣ дорам андари қафо

یکی دشمنی دارم اندر قفا

Ситамкорау римну пари ҷафо

ستمکاره و ریمن و پر جفا

Буд Марвро номи мизроби дев

بود مرو را نام مضراب دیو

Ҳамаи шаҳри мағриб буд пази ғарив

همه شهر مغرب بود پز غریو

Ба ман меҳрбонаст он аҳриман

به من مهربان است آن اهرمن

Кунун омадаст ӯ ба дунболи ман

کنون آمد است او به دنبال من

Битарсам ки мизроби ворунаи кор

بترسم که مضراب وارونه کار

Кунад даврам аз номвари шаҳриёр

کند دورم از نامور شهریار

Кунун шуд бадви панҷ моҳ эй далер

کنون شد بدو پنج ماه ای دلیر

Ки бодоти хуршеди равшани замир

که بادات خورشید روشن ضمیر

зи бими ситамкораи мизроби ман

ز بیم ستمکاره مضراب من

Накардам шаби тираи худ хоби ман

نکردم شب تیره خود خواب من

Шаби тира садбор кардам камӣн

شب تیره صدبار کردم کمین

Ки бирабоед он дев аз ҷои ҳин

که برباید آن دیو از جای هین

Ба шамшери барандаи барадам чу даст

به شمشیر برنده بردم چو دست

Саросемаи патёра аз ман биҷуст

سراسیمه پتیاره از من بجست

Чисони чашми созами ман аз хўобгрм

چسان چشم سازم من از خوابگرم

Ки дорам ман аз деви мизроби карам

که دارم من از دیو مضراب کرم

Касеро ки душмани тавоно буд

کسی را که دشمن توانا بود

Кунад хоби моно ки доно буд

کند خواب مانا که دانا بود

Чаҳ душмани зи ман бошиддати хоби ёд

چه دشمن ز من باشدت خواب یاد

Макун гар кунӣ медиҳӣ сар ба бод

مکن گر کنی میدهی سر به باد

Сипаҳбад бадв гуфт мандяши ҳеҷ

سپهبد بدو گفت مندیش هیچ

зи девони мо хобро худ басӣҷ

ز دیوان ما خواب را خود بسیج

Ки аз тани баради хоби андӯҳу дард

که از تن برد خواب اندوه و درد

зи баси хоби оради рухи сурхи зард

ز بس خواب آرد رخ سرخ زرد

Кунад чун дар шаби тираи фом

کند چون در شب تیره فام

Буд рӯзи хуррамтар аз офтоб

بود روز خرم تر از آفتاب

Вази он рӯй наргис ба боғ

وز آن روی نرگس به باغ

Ки сӯзади зи бедории шаби димоғ

که سوزد ز بیداری شب دماغ

Ту биншин ба орому хуш хоб кун

تو بنشین به آرام و خوش خواب کن

Тиҳии дили ҳам аз бим мизроб кун

تهی دل هم از بیم مضراب کن

Чу ёроиш ояд бихаргоҳи ман

چو یارایش آید بخرگاه من

Ки дузд дар зи харгоҳи ман моҳи ман

که دزد در ز خرگاه من ماه من

Бигуфт ин бигирифт дасташи бадаст

بگفت این بگرفت دستش بدست

Сар ҳар ду аз бодаи бодаи маст ?

سر هر دو از باده باده مست؟

Бихобед дар пеши яли хуби чеҳр

بخوابید در پیش یل خوب چهر

Ту гуфтӣ ки шуд моҳи меҳмони меҳр

تو گفتی که شد ماه مهمان مهر