Шаби тирае буд монанди қӣр
شب تیره ای بود مانند قیر
Натобанда моҳ ва на тобандаи шер
نتابنده ماه و نه تابنده شیر
Фалаки баста гуё дар субҳгоҳ
فلک بسته گویا در صبحگاه
Кушода дар дӯзаху дӯди оҳ
گشاده در دوزخ و دود آه
зи моҳии сияҳ то ба маи бади ҷаҳон
ز ماهی سیه تا به مه بد جهان
Сари посбонон ба хоби гарон
سر پاسبانان به خواب گران
Ки ногоҳ мизроби ворунаи кор
که ناگاه مضراب وارونه کار
Биёмад бар хаймаи шаҳриёр
بیامد بر خیمه شهریار
Париро мари он деви бад дар камӣн
پری را مر آن دیو بد در کمین
Камӣни бргшўду рабӯд аз замин
کمین برگشود و ربود از زمین
Маии нав ки гуфтӣ ки акнӯн рабӯд
مهی نو که گفتی که اکنون ربود
Ва ё деви меҳри сулаймони рабӯд
و یا دیو مهر سلیمان ربود
Яке тундии бодии баромади нижанд
یکی تندی بادی برآمد نژند
Хромндаҳи сарвии зи бустони бикунад
خرامنده سروی ز بستان بکند
Уқобии буруни тохт бо сад шиква
عقابی برون تاخت با صد شکوه
Хиромони тзрўии бабрад аз гуруҳ
خرامان تذروی ببرد از گروه
зи чанголи булбули гулӣ буд зоғ
ز چنگال بلبل گلی بود زاغ
Ва ё кишти бодии фурӯзони чароғ
و یا کشت بادی فروزان چراغ
Яке наъра зад моҳи тобандаи чеҳр
یکی نعره زد ماه تابنده چهر
Ки брбўди деви он маат аз сипеҳр
که بربود دیو آن مهت از سپهر
Чу хоб гаронаст эй гирди ню
چو خواب گران است ای گرد نیو
Бҳўши о ки барадами ситамкораи дев
بهوش آ که بردم ستمکاره دیو
Чу бишунид овози духтари далер
چو بشنید آواز دختر دلیر
Сар аз хоби бардошт он нараҳ шер
سر از خواب برداشت آن نره شیر
Надид он диловари длором ро
ندید آن دلاور دلارام را
Нигор саман буд худ ком ро
نگار سمن بود خود کام را
Шаби тирау моҳ пайдо набӯд
شب تیره و ماه پیدا نبود
Баромади зи ҷони сарафрози дӯд
برآمد ز جان سرافراز دود
Ҳаме буд бо нолаи он комёб
همی بود با ناله آن کامیاب
Чунин то баромади зи кӯҳи офтоб
چنین تا برآمد ز کوه آفتاب
Бихонад он замони гирди ҷумҳӯр ро
بخواند آن زمان گرد جمهور را
Бигуфто ки Эй кард фармонраво
بگفتا که ای کرد فرمانروا
Длоромро баради мизроби рию
دلارام را برد مضراب ریو
Бмни гӯй акнӯн яке ҷои дев
بمن گوی اکنون یکی جای دیو
Бидон то бсўиш баронам саманд
بدان تا بسویش برانم سمند
Сари деви ворунаи орм ба банд
سر دیو وارونه آرم به بند
Длоромро низ орми бадаст
دلارام را نیز آرم بدست
Бабрами сари деви вожўни параст
ببرم سر دیو واژون پرست
Чу ҷумҳӯр бишунид оҳӣ кашид
چو جمهور بشنید آهی کشید
Билразед ва рух кард чун шнблид
بلرزید و رخ کرد چون شنبلید
Сипаҳдорро гуфт бигузар азин
سپهدار را گفت بگذر ازین
Макун рои оҳанги деви чунин
مکن رای آهنگ دیو چنین
Ки он деви вожўнаҳи нобакор
که آن دیو واژونه نابکار
Нтобад рух аз лашкари сад ҳазор
نتابد رخ از لشکر صد هزار
Гуҳи кин чу зии санг чанг оварад
گه کین چو زی سنگ چنگ آورد
Сари пели нави зер санг оварад
سر پیل نو زیر سنگ آورد
Буд ин писари зодаи аҳриман
بود این پسر زاده اهرمن
Варо ҳаст дар кӯҳсорон макун
ورا هست در کوهساران مکن
Ду дигари казин ҷой то ҷои ӯй
دو دیگر کزین جای تا جای اوی
Басӣ ҳаст роҳ эй ҷаҳони ҷангҷӯӣ
بسی هست راه ای جهان جنگجوی
Ба мағриби варои ҷой дар кӯҳсор
به مغرب ورا جای در کوهسار
Буд эй диловари яли комкор
بود ای دلاور یل کامکار
Яке қалъа дар кӯҳ дорад баланд
یکی قلعه در کوه دارد بلند
Буд андари он қалъаи деви нижанд
بود اندر آن قلعه دیو نژند
Сипаҳбад чу бишунид шуд хашмнок
سپهبد چو بشنید شد خشمناک
Бигуфто бдорндаҳи обу хок
بگفتا بدارنده آب و خاک
Ки зин барнагардам зи пушти саманд
که زین برنگردم ز پشت سمند
Бидон то наёрам сараши зери банд
بدان تا نیارم سرش زیر بند
Кунун тарки ҷом ва май ва хоб кун
کنون ترک جام و می و خواب کن
Басӣҷи раҳи разм мизроб кун
بسیج ره رزم مضراب کن
Кунун роҳ бинмоад шӯи роҳбар
کنون راه بنماد شو راهبر
Маро бар сари деви бадхоҳ бар
مرا بر سر دیو بدخواه بر
Бадв гуфт ҷумҳӯри к-эии номдор
بدو گفت جمهور کای نامدار
Ду роҳастед ( р ) мағриби диёр
دو راهست اید(ر) مغرب دیار
Яке аз раҳи жарфи дарё буд
یکی از ره ژرف دریا بود
Яке дигар аз сӯии саҳро буд
یکی دیگر از سوی صحرا بود
зи дарёи тавон бар баридан ду моҳ
ز دریا توان بر بریدن دو ماه
Ба шаш моҳи саҳроӣ роҳ ҳаст роҳ
به شش ماه صحرای راه هست راه
Бад-ӣни роҳи рӯи кант некӯтар аст
بدین راه رو کانت نیکوتر است
Азин ду кадомат бибин дар хур аст
ازین دو کدامت ببین در خور است
Бигуфто ки давраст аз ин ҳар ду роҳ
بگفتا که دور است از این هر دو راه
Шикеб набошад дилам бар ду моҳ
شکیبا نباشد دلم بر دو ماه
Ки ин ҷои Аржанг танҳо буд
که این جای ارژنگ تنها بود
Ду душман бад-инсон тавоно буд
دو دشمن بدینسان توانا بود
Нишоне ки аз роҳ наздик ҳаст
نشانی که از راه نزدیک هست
Марои равшани ин рӯз торик ҳаст
مرا روشن این روز تاریک هست
Бадв гуфт ҷумҳӯри к-эии покзод
بدو گفت جمهور کای پاکزاد
Яке роҳ наздик дорам биёад
یکی راه نزدیک دارم بیاد
Валикини мари он роҳ дорад хатар
ولیکن مر آن راه دارد خطر
зи ъФрит ва аз шеру ғӯлони нар
ز عفریت و از شیر و غولان نر
Ҳамаи пуштаи пари мору пари ҷовдон
همه پشته پر مار و پر جاودان
Ҳамаи ҷои девони бади кордон
همه جای دیوان بد کاردان
Тавон рафт зини роҳ ҳар шабу рӯз
توان رفت زین راه هر شب و روز
Аё номвари гирд гетӣ фурӯз
ایا نامور گرد گیتی فروز
Ҳамаи беша яксар пар аз гургу пел
همه بیشه یکسر پر از گرگ و پیل
з ҳар беша то бешае бист майл
ز هر بیشه تا بیشه ای بیست میل
Чунинаст на беша дар пеши роҳ
چنین است نه بیشه در پیش راه
Ки гуфтам абои паҳлавони сипоҳ
که گفتم ابا پهلوان سپاه
Сипаҳдори гуфтои басӣҷи сафар
سپهدار گفتا بسیج سفر
Бикун бо ду сад марди прхошхўр
بکن با دو صد مرد پرخاشخور
Ки дар роҳ ҳар як чу шер наванд
که در راه هر یک چو شیر نوند
Набарда савор далерон буванд
نبرده سوار دلیران بوند
Басӣҷи сафари гирд ҷумҳӯр кард
بسیج سفر گرد جمهور کرد
Ҷаҳонро пар аз фитна ва шӯр кард
جهان را پر از فتنه و شور کرد
Сипаҳдори гуфто ба Аржанги шоҳ
سپهدار گفتا به ارژنگ شاه
Супурдами туро бо худовандгоҳ
سپردم تو را با خداوندگاه
Ҳам эй дар бимон бо сипоҳи гарон
هم ای در بمان با سپاه گران
Макун ҷанг мебош бо сарварон
مکن جنگ می باش با سروران
Вагар бар ту танг ояд ин рӯзгор
وگر بر تو تنگ آید این روزگار
Сипаҳ бар сӯии кӯҳ каш кун ҳисор
سپه بر سوی کوه کش کن حصار
Бидон то ман оем аз ин роҳи боз
بدان تا من آیم از این راه باز
Чу кӯҳаст бо дарду ранҷи дароз
چو کوهست با درد و رنج دراز
Бадв гуфт Аржанги к-эии комкор
بدو گفت ارژنگ کای کامکار
Чроӣии чунин сусти ноэътибор
چرائی چنین سست نااعتبار
Ду лашкари чунин то дар корзор
دو لشکر چنین تا در کارزار
Мабодо ки брмн шавад корзор
مبادا که برمن شود کارزار
Гар ин сурхи пӯш андар ояд ба тов
گر این سرخ پوش اندر آید به تاو
Бимонам ба чангол ӯ чун Чехияов
بمانم به چنگال او چون چکاو
Ҳамаи кори ман гашт хоҳад табоҳ
همه کار من گشت خواهد تباه
Битарсам даройад ба хоками кулоҳ
بترسم درآید به خاکم کلاه
Мазан бо дирафши ситезандаи мушт
مزن با درفش ستیزنده مشت
Бахуди брмкни рӯзгорати дурушт
بخود برمکن روزگارت درشت
Бад-ӣни роҳ ҳаргиз нарафт одамӣ
بدین راه هرگز نرفت آدمی
Азин рӯ надидаст каси хуррамӣ
ازین رو ندید است کس خرمی
Сипаҳдор гуфто макун рӯй зард
سپهدار گفتا مکن روی زرد
Азин кори дилро майовар ба дард
ازین کار دل را می آور به درد
Ниёии ман он рустами золи зар
نیای من آن رستم زال زر
Ба мардӣ шуд аз ҳафт хон раҳи сипар
به مردی شد از هفت خوان ره سپر
Куҷо буд дар банди Ковӯси шоҳ
کجا بود در بند کاووس شاه
Шуд аз ҳафт ху ( а ) Ни паҳлавони сипоҳ
شد از هفت خو(ا)ن پهلوان سپاه
Ба девони мозндорони рӯи ниҳод
به دیوان مازنداران رو نهاد
зи банд гарон дод шаҳро нажод
ز بند گران داد شه را نژاد
з девон бипардохт он бум ва бар
ز دیوان بپرداخت آن بوم و بر
Ба девон ҷаҳон кард зеру зибр
به دیوان جهان کرد زیر و زبر
Ки ъндӣу сҷаҳ чу деви сифед
که عندی و سجه چو دیو سفید
Қмирону авлоду Аржанги бед
قمیران و اولاد و ارژنگ بید
Саронишони бгрзи гарон нарм кард
سرانشان بگرز گران نرم کرد
Чу бргрзи дасти ялӣ гарм кард
چو برگرز دست یلی گرم کرد
Кунун ман азон тухма дорам нажод
کنون من ازآن تخمه دارم نژاد
Натарсам аз он роҳ бо кину зод
نترسم از آن راه با کین و زاد
Яке посухи афканди зии сурхи пӯш
یکی پاسخ افکند زی سرخ پوش
Ки эй номвари гирд бо ройу ҳуш
که ای نامور گرد با رای و هوش
Се ҳафтаи нигаҳдор бар ҷои пой
سه هفته نگهدار بر جای پای
Бидон то ман оем аз йени раҳи биҷой
بدان تا من آیم از ین ره بجای
Аз он пас бакӯшем дар корзор
از آن پس بکوشیم در کارزار
Ба байнем то чист анҷоми кор
به بینیم تا چیست انجام کار
Бигуфт ин сарварӣ роҳ оваред
بگفت این سروری راه آورید
зи раҳи гирд бар авҷ моҳ оваред
ز ره گرد بر اوج ماه آورید
Валикин аз он рӯй он сурхи пӯш
ولیکن از آن روی آن سرخ پوش
Чу рӯз дигар шуд баромад Биҷӯш
چو روز دگر شد برآمد بجوش