Ба шодӣ нишаст аз бар тахти оҷ
به شادی نشست از بر تخت عاج
Фишонданд гавҳари далерони тоҷ
فشاندند گوهر دلیران تاج
Ба шоҳӣ бар ӯ ҳиндёни офарин
به شاهی بر او هندیان آفرین
Бхўонднд шуд ном ӯ бар нигин
بخواندند شد نام او بر نگین
Ҷаҳони ҷӯйро хост созад табоҳ
جهان جوی را خواست سازد تباه
Бишуд ардаи шери он замони пеши гоҳ
بشد ارده شیر آن زمان پیش گاه
Ки акнӯн чаҳ шоҳии бтў рост шуд
که اکنون چه شاهی بتو راست شد
Дилати ончӣ аз даҳр мехост шуд
دلت آنچه از دهر می خواست شد
Макаши мардро ва бидораш ба банд
مکش مرد را و بدارش به بند
Чунин баста бо ҳалқаҳои каманд
چنین بسته با حلقه های کمند
Мабодо сипаҳбад барояд зи роҳ
مبادا سپهبد برآید ز راه
Шавад хостори ҷаҳони ҷӯии шоҳ
شود خواستار جهان جوی شاه
Туро бо сипаҳдори худ тов нест
تو را با سپهدار خود تاو نیست
Баробари бшири жён гов нест
برابر بشیر ژیان گاو نیست
Варогар сар аз тани барӣ давр нест
ورا گر سر از تن بری دور نیست
Ки аз хӯн ӯ фитна дастур нест
که از خون او فتنه دستور نیست
Нахуст ӯ бадии чокари шоҳи мо
نخست او بدی چاکر شاه ما
Ки акнӯн чунинаст бадхоҳи мо
که اکنون چنین است بدخواه ما
Франк чу бишунид аз ӯ ин сухан
فرانک چو بشنید از او این سخن
Писандид ва шуд шод дар анҷуман
پسندید و شد شاد در انجمن
Дил аз кини беҳзод оканда кард
دل از کین بهزاد آکنده کرد
Ҳамаи тухми дониш пароканда кард
همه تخم دانش پراکنده کرد
Барошуфту лабро пар аз бод кард
برآشفت و لب را پر از باد کرد
Нигаҳ бар сӯии гирд беҳзод кард
نگه بر سوی گرد بهزاد کرد
Бадв гуфт эй нокасу носазо
بدو گفت ای ناکس و ناسزا
зи баҳр чаҳ кардӣ ту шаҳро табоҳ
ز بهر چه کردی تو شه را تباه
Чаҳ ёрои туро онкии шоҳии кашӣ
چه یارا تو را آنکه شاهی کشی
Бхўни шаҳии теғ кин баркашӣ
بخون شهی تیغ کین برکشی
Бифармуд кӯро баранд аз буриш
بفرمود کو را برند از برش
Сар бебаҳояш баранд аз сараш
سر بی بهایش برند از سرش
Далерон чаҳ бурданд аз пеши шоҳ
دلیران چه بردند از پیش شاه
Бишуд Ардашери он замони пеши гоҳ
بشد اردشیر آن زمان پیش گاه
Бадв гуфт к-эии шоҳи озодаи бахт
بدو گفت کای شاه آزاده بخت
Ҳамеша турои боди омодаи тахт
همیشه ترا باد آماده تخت
Варо низгароварӣ зери банд
ورا نیز گر آوری زیر بند
Басӣ ояд аз шаҳриёрони писанд
بسی آید از شهریاران پسند
Тугар аз сипаҳбад буридӣ умед
تو گر از سپهبد بریدی امید
Туонаш азин пас зи тан сар бурид
توانش ازین پس ز تن سر برید
Чаҳ ҳитол зинда нагардад ҳазор
چه هیتال زنده نگردد هزار
Чаҳ беҳзод агар баркашӣ сурбдор
چه بهزاد اگر برکشی سربدار
Вари ин низ дар банд бояд кашид
ور این نیز در بند باید کشید
Бидон то чаҳ ояд зи гардуни падед
بدان تا چه آید ز گردون پدید
Варо низ бурданд ва карданд банд
ورا نیز بردند و کردند بند
Ба наздики Аржанг шоҳ саранд
به نزدیک ارژنگ شاه سرند
Чу хуш гуфт ин достонро ба чанг
چو خوش گفت این داستان را به چنگ
Ки зинҳор бо кас макун рои ҷанг
که زنهار با کس مکن رای جنگ
Ки некӯтар аз оштӣ чиз нест
که نیکوتر از آشتی چیز نیست
Ки дар ҷанги ҷузи ханҷар тез нест
که در جنگ جز خنجر تیز نیست
Чаҳ киштӣу киштии якеро ба ҷанг
چه کشتی و کشتی یکی را به جنگ
Бхўни касонаши мёлои чанг
بخون کسانش میالای چنگ
Ки охир кунандат бхўни қасди ҷон
که آخر کنندت بخون قصد جان
Машав миҳмони хеш ӯро бахон
مشو میهمان خویش او را بخان
Бадв рост шуд шоҳии ҳинду санад
بدو راست شد شاهی هند و سند
Зкҷр ( а ) т то марз бум саранд
زکجر(ا)ت تا مرز بوم سرند
з дафтар шунидам ки яксоли рост
ز دفتر شنیدم که یکسال راست
Нишаст аз бар тахти ҳитоли рост
نشست از بر تخت هیتال راست
Шаҳаншоҳи Аржанг будаш бабанд
شهنشاه ارژنگ بودش ببند
Бад-ӣни соли як зери хами каманд
بدین سال یک زیر خم کمند