Кунун бишинав аз шоҳи Эрони сухан
کنون بشنو از شاه ایران سخن
Ҳам аз золи рустами гӯи пилтан
هم از زال رستم گو پیلتن
Шигифтии яке достонии знў
شگفتی یکی داستانی زنو
зи пери писандидаи деҳқони нав
ز پیر پسندیده دهقان نو
Чунин гуфт гӯяндаи достон
چنین گفت گوینده داستان
Ки лҳросби он шоҳи равшани равон
که لهراسب آن شاه روشن روان
Ба Балхи андарун буд пирӯзу шод
به بلخ اندرون بود پیروز و شاد
Абои номдорону гардони род
ابا نامداران و گردان راد
Ҳамаи пеши тахти ҷаҳони ҷӯ ба пой
همه پیش تخت جهان جو به پای
Ба авранги шоҳии ҷаҳони кадхудоӣ
به اورنگ شاهی جهان کدخدای
Яке рӯзи лҳросп дар боғ буд
یکی روز لهراسپ در باغ بود
Ки аз гули фурӯзони ҳамаи роғ буд
که از گل فروزان همه راغ بود
Ба бурҷи барраи офтоби андарун
به برج بره آفتاب اندرون
Ҳавои ҳамчуи қӣру замини лолаи гаван
هوا همچو قیر و زمین لاله گون
Чаковаки зи шодии пурафшон шуда
چکاوک ز شادی پرافشان شده
Дарахт аз шукуфаи зарафшон шуда
درخت از شکوفه زرافشان شده
Ҳамеи боғи пари бонги булбули бадӣ
همی باغ پر بانگ بلبل بدی
Бкўаҳи андаруни рустаи сунбули бадӣ
بکوه اندرون رسته سنبل بدی
Чаҳ омад сияҳи пӯши дарга ба боғ
چه آمد سیه پوش درگه به باغ
Пар аз хандаи лаб рӯй ҳамчун чароғ
پر از خنده لب روی همچون چراغ
Ки шоҳои яке марди болои баланд
که شاها یکی مرد بالا بلند
Ки набӯд ба болой ӯ як каманд
که نبود به بالای او یک کمند
Ҳаме бор ҷӯяд зи лҳроспи шоҳ
همی بار جوید ز لهراسپ شاه
Чаҳ ҷӯяд ҷаҳони ҷӯй бо дсткоаҳ
چه جوید جهان جوی با دستکاه
Яке мард дид ӯ ҷавону далер
یکی مرد دید او جوان و دلیر
Сияҳи мижа ва рӯй монанди шер
سیه مژه و روی مانند شیر
Ҳамаи пӯшиш ӯ зи чарми смўр
همه پوشش او ز چرم سمور
Таниш буд пари мӯӣ монанди гӯр
تنش بود پر موی مانند گور
Расидаи сару риши пеши зҳор
رسیده سر و ریش پیش زهار
ШкФт андарун монад он шаҳриёр
شکفت اندرون ماند آن شهریار
Ба пеши ҷаҳони ҷӯии замин бӯса дод
به پیش جهان جوی زمین بوسه داد
Ба ойини ховар замин кард ёд
به آئین خاور زمین کرد یاد
Намӯдаш навозиши ҷаҳони ҷӯии шоҳ
نمودش نوازش جهان جوی شاه
Бирав бар ҳаме кард хираи нигоҳ
برو بر همی کرد خیره نگاه
Бадв гуфт шод омадӣ эй далер
بدو گفت شاد آمدی ای دلیر
Бигӯ каз куҷо мерисӣ хайри хайр
بگو کز کجا میرسی خیر خیر
Бишуд пеш ва зад бӯса бар пеши гоҳ
بشد پیش و زد بوسه بر پیش گاه
Яке нома биниҳод бар дасти шоҳ
یکی نامه بنهاد بر دست شاه
Срномаҳ бикшод шоҳи ҷаҳон
سرنامه بگشاد شاه جهان
Нигаҳ карда бархонад ӯро равон
نگه کرده برخواند او را روان
Нахуст аз ҷаҳон офарин кард ёд
نخست از جهان آفرین کرد یاد
Худованди ҷон ва худованд дод
خداوند جان و خداوند داد
Ба назд ҷаҳони ҷӯии лҳроспи шоҳ
به نزد جهان جوی لهراسپ شاه
Барозандаи тахту зебои кулоҳ
برازنده تخت و زیبا کلاه
зи онкас ки ту хусрав ховар аст
ز آنکس که تو خسرو خاور است
Ки аз ҷони ҳамеи шоҳро чокар аст
که از جان همی شاه را چاکر است
Бидон эй ҷаҳони ҷӯй бо ҷоҳи об
بدان ای جهان جوی با جاه آب
Ки шуд малики Эрон аз эшон хароб
که شد ملک ایران از ایشان خراب
зи девони яке деви ворунаи кор
ز دیوان یکی دیو وارونه کار
Гирифтаст дар шаҳри ховари қарор
گرفت است در شهر خاور قرار
зи мо кас баробар бидон дев нест
ز ما کس برابر بدان دیو نیست
Ки девӣ чаҳ ӯ дар ҷаҳон ню нест
که دیوی چه او در جهان نیو نیست
Буд ном ӯ зишти Иблиси дев
بود نام او زشت ابلیس دیو
Бароварда аз шаҳри ховари ғарив
برآورده از شهر خاور غریو
Чугар мардум ман далеранду бас
چو گر مردم من دلیرند و بس
Гуҳи разми ҳаряк чу шеранду бас
گه رزم هریک چو شیرند و بس
Бади он деви бдхўобро барда анд
بد آن دیو بدخواب را برده اند
Ҳамоно ки як тан ба ховар на анд
همانا که یک تن به خاور نه اند
Саросари зи Иблис тарсон шуданд
سراسر ز ابلیس ترسان شدند
зи ховар ба мағриб гурезон шуданд
ز خاور به مغرب گریزان شدند
Ба ховари з сҳроншинон намонад
به خاور ز صحرانشینان نماند
Ки як тани сӯии шаҳр мағриб наронад
که یک تن سوی شهر مغرب نراند
Кунун эй ҷаҳони ҷӯй дар шаҳри мо
کنون ای جهان جوی در شهر ما
Яке мؤбдӣ ҳаст анҷум намой
یکی مؤبدی هست انجم نمای
Шумори сипеҳру мадори ҷаҳон
شمار سپهر و مدار جهان
Бадонаши бидонади ҳама дар ниҳон
بدانش بداند همه در نهان
Бмн гуфт каз тухмаи соми шер
بمن گفت کز تخمه سام شیر
Касе гар бияёд ба ховари далер
کسی گر بیاید به خاور دلیر
Шавад кушта дар дасти он марди дев
شود کشته در دست آن مرد دیو
Ки бошад зи тухми Наримони ню
که باشد ز تخم نریمان نیو
Кунунгар аз он тухмаи як тан барам
کنون گر از آن تخمه یک تن برم
Фиристӣ ба гардун басоед серум
فرستی به گردون بساید سرم
Фиристам баҳри соли пеши ту сов
فرستم بهر سال پیش تو ساو
Зари ховарии пари ду даҳ хами гов
زر خاوری پر دو ده خم گاو
Чу лҳросб бишунид ин гуфтугӯӣ
چو لهراسب بشنید این گفتگوی
Абри номдорон худ кард рӯй
ابر نامداران خود کرد روی
Ки эй номдорон бо ҷоҳу об
که ای نامداران با جاه و آب
Бгўӣиди посух чаҳ гӯям ҷавоб
بگوئید پاسخ چه گویم جواب
Далеронаш гуфтанд к-эии неки хоҳ
دلیرانش گفتند کای نیک خواه
Чунон кун ки бошад сазовори шоҳ
چنان کن که باشد سزاوار شاه
Паноҳ аз ту ҷӯяд шаҳи ховарӣ
پناه از تو جوید شه خاوری
Туро кард бояд бадви ёварӣ
تو را کرد باید بدو یاوری
зи гардон касе тоби ин корзор
ز گردان کسی تاب این کارزار
Надорад биҷузи рустами номдор
ندارد بجز رستم نامدار
Яке нома бифирист наздики зол
یکی نامه بفرست نزدیک زال
Ки рустам бияёд гӯи биҳмол
که رستم بیاید گو بیهمال
Нав ( над ) ӣ ҳамоно барафканад шоҳ
نو(ند)ی همانا برافکند شاه
Ба зобул бар паҳлавони сипоҳ
به زابل بر پهلوان سپاه
Яке номаи зии паҳлавон тез кард
یکی نامه زی پهلوان تیز کرد
Нўндши барраи бодро тез кард
نوندش بره باد را تیز کرد
Чунин то биёмад ба наздик ӯ
چنین تا بیامد به نزدیک او
Расонадаши дуои шаҳаншоҳи нав
رساندش دعای شهنشاه نو
Супурдаш ба рустами ҳамон номаи шоҳ
سپردش به رستم همان نامه شاه
Сипаҳбади срномаҳро бркшод
سپهبد سرنامه را برکشاد
Навиштаи ҷаҳони ҷӯии к-эии неки хоҳ
نوشته جهان جوی کای نیک خواه
Мари ин нома аз пеши лҳросби шоҳ
مر این نامه از پیش لهراسب شاه
Бензади гроиндаҳи гурзи кин
بنزد گراینده گرز کین
Рабояндаи марди азпшти зин
رباینده مرد ازپشت زین
Сари анҷумани пӯри дастони сом
سر انجمن پور دستان سام
Ки симурғ рустамаш кардаст ном
که سیمرغ رستمش کرد است نام
Наёяд бики бор аз моти ёр
نیاید بیک بار از مات یار
Надонам чу зайд аз ман он никзод
ندانم چو زید از من آن نیکزاد
Ба шоҳии мангар туро ор ҳаст
به شاهی من گر تو را عار هست
Нигаҳи дори паймони хусрави бадаст
نگه دار پیمان خسرو بدست
Турогар зи ман ранҷ ва озарм нест
تو را گر ز من رنج و آزرم نیست
зи шоҳи ҷаҳони хусрават шарм нест
ز شاه جهان خسروت شرم نیست
Ки икраҳи нёӣӣ ба наздики ман
که یکره نیائی به نزدیک من
Бар афрӯзии ин ҷони торики ман
بر افروزی این جان تاریک من
Шаҳони ҷумла аз теғ шоҳӣ кунанд
شهان جمله از تیغ شاهی کنند
Ҳамон ҳукм то моҳ ва моҳӣ кунанд
همان حکم تا ماه و ماهی کنند
Ман аз теғ нагирифтам ин тоҷу тахт
من از تیغ نگرفتم این تاج و تخت
Бмн дод Кайхусрави некбахт
بمن داد کیخسرو نیکبخت
Яке зии ман ой эй яли паҳлавон
یکی زی من آی ای یل پهلوان
Нигаҳ дорам аз рӯй шоҳи ҷаҳон
نگه دارم از روی شاه جهان
Ки дидори ту орзӯӣ ман аст
که دیدار تو آرزوی من است
Ҳамеша басӯии ту рӯй ман аст
همیشه بسوی تو روی من است
Ҳаме хоҳам аз довари ҳўру моҳ
همی خواهم از داور هور و ماه
Ки байнами рухи паҳлавони сипоҳ
که بینم رخ پهلوان سپاه
Чу ин нома мо бихонӣ басӣҷ
چو این نامه ما بخوانی بسیج
Раҳи шаҳри Балх ва миндиш ҳеҷ
ره شهر بلخ و میندیش هیچ
Чу ҳангом боғасту гоҳи чаман
چو هنگام باغست و گاه چمن
Ҳамаи дашти пари сунбулу ёсуман
همه دشت پر سنبل و یاسمن
Як андарин гоҳи Урдӣбиҳишт
یک اندرین گاه اردیبهشت
Бшиним бомай дар атрофи кишт
بشینیم بامی در اطراف کشت
Яке бо ҳам аз шоҳи ёди оварем
یکی با هم از شاه یاد آوریم
Нишинем бо шодӣ ва ме хӯрем
نشینیم با شادی و می خوریم
Чу ин номаро хонд он биҳмол
چو این نامه را خواند آن بیهمال
Бирафт ва бигуфт ин ба фархундаи зол
برفت و بگفت این به فرخنده زال
Бадв гуфт золаш ки ҳаргиз мабод
بدو گفت زالش که هرگز مباد
Ки шоҳии лҳросби орми биёад
که شاهی لهراسب آرم بیاد
Ҳаме хок хӯрдам ба наздики шоҳ
همی خاک خوردم به نزدیک شاه
Бкрдм ба шоҳии бадв дар нигоҳ
بکردم به شاهی بدو در نگاه
Кунун пеш ӯ рафтанат рӯй нест
کنون پیش او رفتنت روی نیست
Ки моро бова об дар ҷӯй нест
که ما را باو آب در جوی نیست
Марои дил ҳамеша пар аз бим ӯст
مرا دل همیشه پر از بیم اوست
Надонам ки душман буд ё зи дӯст
ندانم که دشمن بود یا ز دوست