Шаҳаншоҳ рафташпазира ба пеш
شهنشاه رفتش پذیره به پیش
Бабўсед рӯй яли поки кеш
ببوسید روی یل پاک کیش
Ки шод омадӣ эй сронҷмн
که شاد آمدی ای سرانجمن
Барафрӯхтӣ ҷони торики ман
برافروختی جان تاریک من
Таҳамтан бабўсед мари дасти шоҳ
تهمتن ببوسید مر دست شاه
Ки бодои фурӯзандаи тоҷи вукалоа
که بادا فروزنده تاج وکلاه
Сари сарварони зери пои ту бод
سر سروران زیر پای تو باد
Ҳамеша хиради раҳнамои ту бод
همیشه خرد رهنمای تو باد
Ҷаҳони ҷӯии барадаш ба наздики шоҳ
جهان جوی بردش به نزدیک شاه
Нишастанд гардон барадаст гоҳ
نشستند گردان بردست گاه
Се рӯзаши ҷаҳони ҷӯии меҳмони бдошт
سه روزش جهان جوی مهمان بداشت
Ба рӯзи чаҳорум ба ҳангоми чошт
به روز چهارم به هنگام چاشت
Сипаҳдорро гуфт лҳроспи шоҳ
سپهدار را گفت لهراسپ شاه
Ки эй аз ту равшани марои тоҷу гоҳ
که ای از تو روشن مرا تاج و گاه
Ба ҳангом ҳар шоҳ эй номдор
به هنگام هر شاه ای نامدار
Бкрдии бгрзи гарони корзор
بکردی بگرز گران کارزار
Бгоҳ Қубоди он шаҳи комёб
بگاه قباد آن شه کامیاب
Гирифтӣ камарбанди афросйоб
گرفتی کمربند افراسیاب
Ба ҳангоми Ковӯси шоҳи ҷаҳон
به هنگام کاووس شاه جهان
Гузидӣ ҳамаи ҷанги Мозандарон
گزیدی همه جنگ مازندران
Ба ҳангоми Кайхусрави тоҷи дор
به هنگام کیخسرو تاج دار
Бкрдӣ ба хоқони чини корзор
بکردی به خاقان چین کارزار
Рабӯдяш аз пушти пели бузург
ربودیش از پشت پیل بزرگ
Кашидяш дар пеши шоҳи бузург
کشیدیش در پیش شاه بزرگ
Маро низ имрӯзи як кор ҳаст
مرا نیز امروز یک کار هست
Туро низ неруӣ пайкор ҳаст
تو را نیز نیروی پیکار هست
Бидон эй сипаҳдори лашкари шикан
بدان ای سپهدار لشکر شکن
Ҳаме нома омад зи ховар ба ман
همی نامه آمد ز خاور به من
зи пеши шаҳи ховари ангиси шоҳ
ز پیش شه خاور انگیس شاه
Бмни ҷуста аз шаҳриёрони паноҳ
بمن جسته از شهریاران پناه
Яке дев дар ховари Иблиси ном
یکی دیو در خاور ابلیس نام
Бар ангис карда ҷаҳони тираи фом
بر انگیس کرده جهان تیره فام
Ҳамаи шаҳри ховари харобӣ аз ӯст
همه شهر خاور خرابی از اوست
Биҷавии андарони хӯну обӣ аз ӯст
بجوی اندران خون و آبی از اوست
Кунун гуяд он шоҳ бо ройу ком
کنون گوید آن شاه با رای و کام
Ки мؤбд чунин бӯда аз чархи ном
که مؤبد چنین بوده از چرخ نام
Ки гардад табоҳи он дади хираи сар
که گردد تباه آن دد خیره سر
Бадасти яке тухмаи золи зар
بدست یکی تخمه زال زر
Кунун чист рои ту эй паҳлавон
کنون چیست رای تو ای پهلوان
Бигӯ то шавам шоду равшани равон
بگو تا شوم شاد و روشن روان
Таҳамтан бадв гуфт к-эии шаҳриёр
تهمتن بدو گفت کای شهریار
Сарати сабзу дили хуррам аз рӯзгор
سرت سبز و دل خرم از روزگار
Бадигар ҷаҳони ҷӯи фаромарзи ню
بدی گر جهان جو فرامرز نیو
Ба бастии камар аз паии кини дев
به بستی کمر از پی کین دیو
Кунун ҳафт моҳаст он номдор
کنون هفت ماه است آن نامدار
Бишуд сӯии ҳинд аз паии шаҳриёр
بشد سوی هند از پی شهریار
Ки фарзанди Бурзуии шер авжан аст
که فرزند برزوی شیر اوژن است
Сипаҳдори гирду далер афкан аст
سپهدار گرد و دلیر افکن است
Бахшам аз бар ман бирафт он далер
بخشم از بر من برفت آن دلیر
Набудам ман он рӯз эй шоҳи чир
نبودم من آن روز ای شاه چیر
Кунун ҳиндро карда зеру зибр
کنون هند را کرده زیر و زبر
Намӯда ҳунарҳо падед аз гуҳар
نموده هنرها پدید از گهر
Фаромарз акнӯн бишуд сӯй ӯ
فرامرز اکنون بشد سوی او
Ки бинад яке шоди дил рӯй ӯ
که بیند یکی شاد دل روی او
Ман устода инак ба наздики гоҳ
من استاده اینک به نزدیک گاه
Чу Фрмоидми шаҳи нуҳуми рухи бмоаҳ
چو فرمایدم شه نهم رخ بماه
Сараши пеши даргоҳ моҳ оварам
سرش پیش درگاه ماه آورم
Бар иўзбонон шоҳ оварам
بر یوزبانان شاه آورم
Чу гӯи пераму гўжи пушт ман аст
چو گو پیرم و گوژ پشت من است
Нишони ҷавонии бмшт ман аст
نشان جوانی بمشت من است
Ҳамон фара зӯр яздонем
همان فره زور یزدانیم
Баҷо ҳаст теғи сроФшоним
بجا هست تیغ سرافشانیم
Баҳри гуҳ ки фармон диҳад шоҳи нав
بهر گه که فرمان دهد شاه نو
Камари бандам аз кини дайни роҳи нав
کمر بندم از کین دین راه نو
Бадв гуфт лҳроспи к-эии номдор
بدو گفت لهراسپ کای نامدار
Кунун рафт бояд паии корзор
کنون رفت باید پی کارزار
Бадв гуфт рустам ки фармон барам
بدو گفت رستم که فرمان برم
Тазалзули барони буми ховар барам
تزلزل برآن بوم خاور برم
зи Балхи гиромӣ чу лашкар барам
ز بلخ گرامی چو لشکر برم
Напечам зи фармони хусрави серум
نپیچم ز فرمان خسرو سرم
Ба барам сар шавам Иблис ро
به برم سر شوم ابلیس را
Кунам шоди дили шоҳи ангис ро
کنم شاد دل شاه انگیس را
Ҳаме бош зини дард ором бош
همی باش زین درد آرام باش
Ҳамаи рӯза бо бода ва ҷом бош
همه روزه با باده و جام باش
Чу гар шуд зи бас умр мӯем сифед
چو گر شد ز بس عمر مویم سفید
Ҳанузам ба неруӣ бошад умед
هنوزم به نیروی باشد امید
Ба перояи сари гўж кин баркашам
به پیرایه سر گوژ کین برکشم
Сипаҳро сӯии малики ховари кашам
سپه را سوی ملک خاور کشم
Бигирам ҳамаи малики ховари замин
بگیرم همه ملک خاور زمین
На ховари бимонам на мо чину чин
نه خاور بمانم نه ما چین و چین
Бишуд шод лҳросп бикшод ганҷ
بشد شاد لهراسپ بگشاد گنج
Аз он ганҷи нобардаи андӯҳу ранҷ
از آن گنج نابرده اندوه و رنج
зи ҷоми лаболаби зи ёқӯти ноб
ز جام لبالب ز یاقوت ناب
Фурӯзандатар аз мау офтоб
فروزنده تر از مه و آفتاب
Се ҷом дигар пар дар шоҳвор
سه جام دگر پر در شاهوار
Яке дасти хилқати ҳамаи зарнигор
یکی دست خلقت همه زرنگار
зи асбони тозӣу заррини лаҷом
ز اسبان تازی و زرین لجام
Ямонии яке теғи заррини ниёам
یمانی یکی تیغ زرین نیام
Брстми супурди он замони шаҳриёр
برستم سپرد آن زمان شهریار
Бишуд шод аз шоҳи он номдор
بشد شاد از شاه آن نامدار
Шаҳаш гуфт акнӯн басӣҷи сафар
شهش گفت اکنون بسیج سفر
Бикун эй сарафрози прхошхўр
بکن ای سرافراز پرخاشخور
Мрони марди комади зи ховари замин
مرآن مرد کامد ز خاور زمین
Чунин гуфт к-эии шаҳриёри вазин
چنین گفت کای شهریار وزین
Набояд бад-ӣни роҳ лашкар кашид
نباید بدین راه لشکر کشید
Ки роҳаст дар пеши ман нопадид
که راهست در پیش من ناپدید
Басаст онкӣ ояд сипаҳдори шер
بس است آنکه آید سپهدار شیر
Ба ховари замин аз паии дору гир
به خاور زمین از پی دار و گیر
Шавадгар ба лашкари мари ин корзор
شود گر به لشکر مر این کارزار
Ба ховар сипоҳаст беш аз шумор
به خاور سپاهست بیش از شمار
Писандид аз ӯ паҳлавон гузин
پسندید از او پهلوان گزین
Ба Рахш гузин гуфт бандед зин
به رخش گزین گفت بندید زین
Ниҳоданд зин аз бар Рахши шод
نهادند زین از بر رخش شاد
Нишаст аз бар зини ҷаҳони бахши шод
نشست از بر زین جهان بخش شاد
Ду сад марди ҳамроҳ ӯ кард шоҳ
دو صد مرد همراه او کرد شاه
Ду манзил ба ҳамроҳ ӯ шуд бароа
دو منزل به همراه او شد براه