зи фӯлоди номи ваии арҳнг буд

ز فولاد نام وی ارهنگ بود

Хадангаши ниҳон дар дили санг буд

خدنگش نهان در دل سنگ بود

Варо низ арҷоспи ҳамроҳ буд

ورا نیز ارجاسپ همراه بود

зи кин бар сари шоҳи лҳросп буд

ز کین بر سر شاه لهراسپ بود

Бадв гуфт хӯни падари бози хоҳ

بدو گفت خون پدر باز خواه

Ту баркаш сӯии шаҳри зобули сипоҳ

تو برکش سوی شهر زابل سپاه

зи авлоди рустами яке зӯрманд

ز اولاد رستم یکی زورمند

Ҳамеи бозҷӯи кини Фўлодўнд

همی بازجو کین فولادوند

Баронам ман аз кини афросйоб

برانم من از کین افراسیاب

Сӯии Балхи лашкар аз он сӯии об

سوی بلخ لشکر از آن سوی آب

Ту онҷо бар зол кун кори танг

تو آنجا بر زال کن کار تنگ

Ба лҳроспи созами ман ӣнҷои ҷанг

به لهراسپ سازم من اینجای جنگ

Чу Эрони саросар бадаст оварам

چو ایران سراسر بدست آورم

Бар авлоди рустам шикаст оварам

بر اولاد رستم شکست آورم

Таҳамтан агар боз ояд зи роҳ

تهمتن اگر باز آید ز راه

Бирав низ созами ҷаҳонро сиёҳ

برو نیز سازم جهان را سیاه

Набинад чу авлоди фарзанди ҳеҷ

نبیند چو اولاد فرزند هیچ

Куҷои размро сози оради басӣҷ

کجا رزم را ساز آرد بسیج

Ки пераст ва аз пер ноед ҳунар

که پیر است و از پیر ناید هنر

Чу ҷои онкӣ аз ҷо набинад писар

چو جا آنکه از جا نبیند پسر

Бигуфтанду бастанд бар пели кӯс

بگفتند و بستند بر پیل کوس

Шуд аз баси сипаҳ рӯй дашти обнӯс

شد از بس سپه روی دشت آبنوس

Даромад сипоҳаши бързи шумор

درآمد سپاهش بعرض شمار

зи гардони раҳеи бади зираи сад ҳазор

ز گردان رهی بد زره صد هزار

Гузар кард аз оби Ҷайҳуни сипоҳ

گذر کرد از آب جیحون سپاه

зи гирди саворон ҷаҳон шуд сиёҳ

ز گرد سواران جهان شد سیاه

Шунидам ки сӣ сол рафт аз миён

شنیدم که سی سال رفت از میان

Шаҳаншоҳи хусрав ки шуд аз ҷаҳон

شهنشاه خسرو که شد از جهان

Ки аз кини сипаҳи баради арҷоспи шоҳ

که از کین سپه برد ارجاسپ شاه

Ба Эрони замини сӯии лҳроспи шоҳ

به ایران زمین سوی لهراسپ شاه

Яке баҳра шуд зон сӯии систон

یکی بهره شد زان سوی سیستان

зи кин бар сари золи гетии ситон

ز کین بر سر زال گیتی ستان