Ба ҷумҳӯр гуфт эй шаҳи покзод
به جمهور گفت ای شه پاکزاد
Пас пушти ман зонка дорад нажод
پس پشت من زانکه دارد نژاد
Чу омад бидон бешаи он номдор
چو آمد بدان بیشه آن نامدار
Яке пел омад бар шаҳриёр
یکی پیل آمد بر شهریار
Сиррии ҳамчуи гунбади тании ҳамчуи кӯҳ
سری همچو گنبد تنی همچو کوه
Замини зери поиши бадӣ дар сутӯҳ
زمین زیر پایش بُدی در ستوه
Бурун аз даҳонаш ки дандони бадӣ
برون از دهانش که دندان بُدی
Ки пешаши бкини муми санадони бадӣ
که پیشش به کین موم، سندان بدی
Сӯии номвари ҳамчуи абри балоӣ
سوی نامور همچو ابر بلای
Баровард хартум чун аждаҳоӣ
برآورد خرطوم چون اژدهای
Сипаҳбад баровард гурзи гарон
سپهبد برآورد گُرز گران
Бузади барсари пели ҷангии равон
بزد بر سر پیل جنگی روان
Каш аз сари фурӯи рехти мағзаш ба хок
کش از سر فرو ریخت مغزش به خاک
Сипаҳбад ба як гурз кардаш ҳалок
سپهبد به یک گُرز کردش هلاک
Сараш чун фурӯи рехти он никроӣ
سرش چون فرو ریخت آن نیکرای
Даромад чаҳ кӯҳии ҳамон дами зи ҷой
درآمد چه کوهی همان دم ز جای
Дигар бора омад яке нараҳ пел
دگر باره آمد یکی نرّه پیل
Чунон коид аз кӯҳи дарёии нил
چنان کآید از کوه دریای نیل
Барон ҳамла оварад чун кӯҳи тунд
برآن حمله آورد چون کوه تند
Нашуд гирдро даст шамшер кунад
نشد گرد را دست شمشیر کند
Ба пушташи чунон кӯфти гурзи дурушт
به پشتش چنان کوفت گُرز درشت
Ки дар ноф ӯ рехти муҳраи зи пушт
که در ناف او ریخت مهره ز پشت
Яке дигар омад сӯии ял ба ҷанг
یکی دیگر آمد سوی یل به جنگ
Ҷаҳонҷӯии хартум ӯро ба чанг
جهانجوی خرطوم او را به چنگ
Гирифту зи сркрдши андарзмон
گرفت و ز سرکردش اندر زمان
Даромад зи пои пели ҷангии дмон
درآمد ز پا پیل جنگی دمان
Расиданди пелони гуруҳҳо гуруҳ
رسیدند پیلان گروهاگروه
Ту гуфтӣ ки аз пел шуд бешаи кӯҳ
تو گفتی که از پیل شد بیشه کوه
Ҳам андари замони гурзаи гоўср
هم اندر زمان گُرزهٔ گاوسر
Баровард зӣ пел шуд шери нар
برآورد زی پیل شد شیر نر
зи пелони ду сад фил ҷангӣ бикушт
ز پیلان دو صد فیل جنگی بکشت
Дигар пилкон ҷумла доданд пушт
دگر پیلکان جمله دادند پشت
Раҳи беша аз фил пардохт ял
ره بیشه از فیل پرداخت یل
зи филони ҳамаи даштро сохт тел
ز فیلان همه دشت را ساخت تل
Чу аз фил ҷангӣ баровард гирд
چو از فیل جنگی برآورد گرد
Бузади асби рух бар сӯй роҳ кард
بزد اسب رخ بر سوی راه کرد
Аз он бешаи шерон бурун тохтанд
از آن بیشه شیران برون تاختند
Мари он бешаро аз пас андохтанд
مر آن بیشه را از پس انداختند
Ҷаҳон ҷӯй омад ҳмонгаҳи фурӯд
جهانجوی آمد همانگه فرود
Рухи хеш бар хоки тираи бсўд
رخ خویش بر خاک تیره بسود
Сипоси ҷаҳон офарин кард ёд
سپاس جهان آفرین کرد یاد
Ки берун аз он беша омад чаҳ бод
که بیرون از آن بیشه آمد چه باد
Ба ҷумҳӯр гуфт он замони номдор
به جمهور گفت آن زمان نامدار
Дарахт умедат баровард бор
درخت امیدت برآورد بار
Аз он бешаи шерон бурун тохтанд
از آن بیشه شیران برون تاختند
Мари он бешаро аз пас андохтанд
مر آن بیشه را از پس انداختند
Аз ин бешаи андеша кӯтоҳ шуд
از این بیشه اندیشه کوتاه شد
зи пелон чу кӯҳи он замон роҳ шуд
ز پیلان چو کوه آن زمان راه شد