Шаби тира дар бешаи ронданди асп

شب تیره در بیشه راندند اسپ

Хурушони бикрдори озргшсб

خروشان بکردار آذرگشسب

Ҳавои сард буд аз дами змҳрир

هوا سرد بود از دم زمهریر

Фурӯд омад онгаҳ яли шергир

فرود آمد آنگه یل شیرگیر

Басӣ ҳема карданд аз бешаи ҷамъ

بسی هیمه کردند از بیشه جمع

Дил хеш карданд зи андешаи ҷамъ

دل خویش کردند ز اندیشه جمع

Ҳамонгоҳ оташ барафрӯхтанд

همانگاه آتش برافروختند

Ҳамаи чашми дониш фурӯ дӯхтанд

همه چشم دانش فرو دوختند

Биёмад бногаҳи яке марди пер

بیامد بناگه یکی مرد پیر

Ба наздики он паҳлавони далер

به نزدیک آن پهلوان دلیر

Бзорӣ ҳаме гуфт к-эии паҳлавон

بزاری همی گفت کای پهلوان

Яке марди перами бадали нотавон

یکی مرد پیرم بدل ناتوان

Яке пӯр будам ҷавону малул

یکی پور بودم جوان و ملول

Рабӯдаши зи ман андарин шаҳри ғӯл

ربودش ز من اندرین شهر غول

Кунун ҳастам андари паноҳи шумо

کنون هستم اندر پناه شما

Намоям дар ин бешаи роҳи шумо

نمایم در این بیشه راه شما

Намоянди ин беша эдар ба пой

نمایند این بیشه ایدر به پای

Ки набӯд дар ин бешаи ороми ҷой

که نبود در این بیشه آرام جای

Ки ҳастам басии дил аз ӣнҷои малул

که هستم بسی دل از اینجا ملول

Ки ҳаст ин ҳамаи бешаи мأўои ғӯл

که هست این همه بیشه مأوای غول

Сипаҳдори гуфто ба ҷумҳӯри шоҳ

سپهدار گفتا به جمهور شاه

Кзидри биё то бигиреми роҳ

کزیدر بیا تا بگیریم راه

Бадв гуфт ҷумҳӯри к-эии сарфароз

بدو گفت جمهور کای سرفراز

Хирадро бикун чашми дониши фароз

خرد را بکن چشم دانش فراز

Ҳамоно ки ғӯласт ин носазо

همانا که غولست این ناسزا

Ки зингўнаҳ омад ба наздики мо

که زینگونه آمد به نزدیک ما

Варогар туоне биовар бадаст

ورا گر توانی بیاور بدست

Вагарнаи бмои ғӯли оради шикаст

وگرنه بما غول آرد شکست

Ҷаҳони ҷӯии бардошт аз суфраи нон

جهان جوی برداشت از سفره نان

Бидон ғӯли гуфтои биёу ситон

بدان غول گفتا بیا و ستان

Бишуд пеш то нон сетанд аз ӯй

بشد پیش تا نان ستاند از اوی

Гирифташ сару дасти он ҷангҷӯӣ

گرفتش سر و دست آن جنگجوی

Бибаст он замонаши ҷаҳони ҷӯии даст

ببست آن زمانش جهان جوی دست

Ба поиш нигаҳ кард он шери маст

به پایش نگه کرد آن شیر مست

Чаҳ хар буд поиши пар аз мӯӣу сам

چه خر بود پایش پر از موی و سم

Чаҳ хар дошт сам ва чаҳ хар дошт дам

چه خر داشت سم و چه خر داشت دم

Сараши хост аз тани бабради равон

سرش خواست از تن ببرد روان

Яке наъра зад ғӯли тираи равон

یکی نعره زد غول تیره روان

з ҳар сӯй ӯ ғӯл омад ҳазор

ز هر سوی او غول آمد هزار

Чаҳ дид он чунон гирди хнҷргзор

چه دید آن چنان گرد خنجرگزار

зи ғӯлон фурӯ монад андари аҷаб

ز غولان فرو ماند اندر عجب

зи бас ғӯл дид андари он тираи шаб

ز بس غول دید اندر آن تیره شب

Ҳама нараҳ ғӯлони болои баланд

همه نره غولان بالا بلند

Ки барқад эшон набӯдӣ каманд

که برقد ایشان نبودی کمند

Саросари танони шани пар аз мӯӣ буд

سراسر تنان شان پر از موی بود

Ҳамаи бешаи зишони пар аз буи буд

همه بیشه زیشان پر از بوی بود

Бурун омад аз бешаи панҷсад ҳазор

برون آمد از بیشه پانصد هزار

бадингуна ғӯлон бо гиру дор

بدینگونه غولان با گیر و دار

Ситоданд дар гирди эшон ҳама

ستادند در گرد ایشان همه

Мар он нараҳ ғӯлони хурушони ҳама

مر آن نره غولان خروشان همه

Мрони ғӯли кони шери нари баста буд

مرآن غول کآن شیر نر بسته بود

Бидон бастагии ҷон ӯ хаста буд

بدان بستگی جان او خسته بود

Қазоро ки он шоҳи ғӯлони бадӣ

قضا را که آن شاه غولان بدی

Ки аз баҳр ӯ ғӯли нолони бадӣ

که از بهر او غول نالان بدی

Сипаҳдорро гуфт он нараҳ ғӯл

سپهدار را گفت آن نره غول

Козини лашкар ман набошӣ малул

کازین لشکر من نباشی ملول

Манам шоҳи ғӯлони дарин беша дар

منم شاه غولان درین بیشه در

Раҳо кун маро эй яли номвар

رها کن مرا ای یل نامور

Ки то ин сипаҳро барам аз ?бирт

که تا این سپه را برم از برت

Касе кушта ноед аз ин лашкарат

کسی کشته ناید از این لشکرت

Сипаҳдори гуфто ки аз рои хеш

سپهدار گفتا که از رای خویش

Мабодо бигардӣ бади оре ба пеш

مبادا بگردی بد آری به پیش

Бигуфто ба хуршеди тобони қисм

بگفتا به خورشید تابان قسم

Ки азкин наёрам ?бирт бо дӯдам

که ازکین نیارم برت با دودم

Сипаҳдори гуфто ба яздони пок

سپهدار گفتا به یزدان پاک

Коз кин насозам турои ман ҳалок

کاز کین نسازم ترا من هلاک

Сипаҳдор чун номи яздони бабрад

سپهدار چون نام یزدان ببرد

Фурӯғ аз дил нараҳ ғӯлони бабрад

فروغ از دل نره غولان ببرد

Дрондишаҳ он нараҳ ғӯлон шуданд

دراندیشه آن نره غولان شدند

Гурезанда аз ном яздон шуданд

گریزنده از نام یزدان شدند

Мрони ғӯли каш буд дар банди пой

مرآن غول کش بود در بند پای

Бамурд ӯ чаҳ бишунид номи худоӣ

بمرد او چه بشنید نام خدای

Набад по ки бигурезад аз банди гирд

نبد پا که بگریزد از بند گرد

зи бими яли ном яздон бамурд

ز بیم یل نام یزدان بمرد

Чунин то сар аз парда бардошт шед

چنین تا سر از پرده برداشت شید

Наомад зи ғӯлон дигар худ падед

نیامد ز غولان دگر خود پدید

Сипаҳбади ҳаме бар ( д ) номи худоӣ

سپهبد همی بر(د) نام خدای

Худованди рӯзии даҳу раҳнамоӣ

خداوند روزی ده و رهنمای

Бидонаст каз номи яздони пок

بدانست کز نام یزدان پاک

Мар ан нараҳ ғӯлон шуд Андами ҳалок

مر ان نره غولان شد آندم هلاک

Бар атши ниҳоду танишро бсухт

بر اتش نهاد و تنش را بسوخت

Дигар бораи чашми хирадро бадухт

دگر باره چشم خرد را بدوخت

Збўии бадаши бози ғӯлони ҳама

زبوی بدش باز غولان همه

Расиданд чун нараҳ шерони ҳама

رسیدند چون نره شیران همه

Сипаҳбад дигар баради номи худоӣ

سپهبد دگر برد نام خدای

Дигар бораи рафтанди ғӯлони зи ҷой

دگر باره رفتند غولان ز جای

Сипаҳбад ба ҷумҳӯри гуфто ки ҳин

سپهبد به جمهور گفتا که هین

Басӣҷ сафар кун бузин брншин

بسیج سفر کن بزین برنشین

Бузин бар нишастанд рафтанди шод

بزین بر نشستند رفتند شاد

Азони бешаи дилшоду хуррам чаҳ бод

ازآن بیشه دلشاد و خرم چه باد