Взон рӯй бишинав сухан аз сипоҳ
وزآن روی بشنو سخن از سپاه
зи Аржанги гардони заррини кулоҳ
ز ارژنگ گردان زرین کلاه
Чаҳ рафт аз паии гавди яли шаҳриёр
چه رفت از پی گود یل شهریار
Бгштнди гардон дар он марғзор
بگشتند گردان در آن مرغزار
Паии асби он номвар ёфтанд
پی اسب آن نامور یافتند
Барони сӯии гардон Аннан тофтанд
برآن سوی گردان عنان تافتند
Бидиданд асбаш ба он кӯҳсор
بدیدند اسبش به آن کوهسار
Гирифтанду бурданди мардони кор
گرفتند و بردند مردان کار
Ба наздики аржнгшоаҳи бузург
به نزدیک ارژنگشاه بزرگ
Бигуфтанд к-эии номдори стрк
بگفتند کای نامدار سترک
Бидидем асби яли номдор
بدیدیم اسب یل نامدار
Ки кардӣ чаро дар лаби ҷӯйбор
که کردی چرا در لب جویبار
Надидем мо паҳлавонро бдшт
ندیدیم ما پهلوان را بدشت
Надонам чарх аз буриш чун гузашт
ندانم چرخ از برش چون گذشت
Чаҳ Аржанги азин кор огоҳ шуд
چه ارژنگ ازین کار آگاه شد
Барраи дарду шодяш кӯтоҳ шуд
بره درد و شادیش کوتاه شد
Бифармуд коед буриши ъоси тез
بفرمود کاید برش عاس تیز
Ки дар кушта будӣ чаҳ алмоси тез
که در کشته بودی چه الماس تیز
Бадв гуфт эй гирди волонсб
بدو گفت ای گرد والانسب
зи ман духт ҳитол кардӣ талаб
ز من دخت هیتال کردی طلب
Сипорам бтўи кишвару духтараш
سپارم بتو کشور و دخترش
Бдонгаҳ ки аз тани бабрами сараш
بدانگه که از تن ببرم سرش
Кунун гум шуд аз ман яли номдор
کنون گم شد از من یل نامدار
Ҷаҳони паҳлавони гирди хнҷргзор
جهان پهلوان گرد خنجرگزار
Бидонад ки ин гирд ҳитол шавам
بداند که این گرد هیتال شوم
Нмонми бики тани дарин марзу бум
نمانم بیک تن درین مرز و بوم
зи кини даст бар теғ тез оварад
ز کین دست بر تیغ تیز آورد
Ба мо бар яке растхез оварад
به ما بر یکی رستخیز آورد
Аз он пеш когоаҳ гардад азин
از آن پیش کآگاه گردد ازین
Яке чораи пеши ор эй гирди кин
یکی چاره پیش آر ای گرد کین
Биорӣ барамгар сари шоҳ ро
بیاری برم گر سر شاه را
Сипорам бтўи кишвару моҳ ро
سپارم بتو کشور و ماه را
Ту худ шарт кардӣ ки аз тани сараш
تو خود شرط کردی که از تن سرش
Бабрӣ бигирӣ зи ман духтараш
ببری بگیری ز من دخترش
Бадв ъос гуфт эй шаҳи номи дор
بدو عاس گفت ای شه نام دار
Кунун ҳаст ҳангомаи гиру дор
کنون هست هنگامه گیر و دار
Ҳрон чиз гуфтӣ биҷой оварам
هرآن چیز گفتی بجای آورم
Бхнҷри сараши зер пой оварам
بخنجر سرش زیر پای آورم
Бногаҳи баромади ғўи кара ноӣ
بناگه برآمد غو کره نای
Абоноӣу срғину ҳиндии дарой
ابانای و سرغین و هندی درآی
Ҳамон наъраи филу овои кӯс
همان نعره فیل و آوای کوس
зи даргоҳи ҳитол бо сад фусӯс
ز درگاه هیتال با صد فسوس
Чаҳ хуршеди бардошт аз кӯҳи сар
چه خورشید برداشت از کوه سر
зи корогҳон мардӣ омад з дар
ز کارآگهان مردی آمد ز در
Ки шоҳои змғрб дар омад сипоҳ
که شاها زمغرب در آمد سپاه
Ки аз гирдашони гашти гуми меҳру моҳ
که از گردشان گشت گم مهر و ماه
зи мағриби сипоҳии з дар дар расед
ز مغرب سپاهی ز در در رسید
Кашон кард бар фарқи ма бар расед
کشان کرد بر فرق مه بر رسید
Ҳамаи од монанди мардони кор
همه عاد مانند مردان کار
Ҳамаи шираи мардони хнҷргзор
همه شیره مردان خنجرگزار
Сароне ки ҳар як бурузи набард
سرانی که هر یک بروز نبرد
Бароранд аз фил ва аз шери гирд
برآرند از فیل و از شیر گرد
Чаҳ ҷумҳӯри зрФом бо гиру дор
چه جمهور زرفام با گیر و دار
Расиданд бо лашкари бишмор
رسیدند با لشکر بیشمار
Чаҳ Аржанг бишунид дилтанг шуд
چه ارژنگ بشنید دلتنگ شد
Дилаши суст ва аз рӯй авранг шуд
دلش سست و از روی اورنگ شد
Бадв ъос гуфт эй шаҳи номдор
بدو عاس گفت ای شه نامدار
Махӯр ғами дили хеши ранҷаи мадор
مخور غم دل خویش رنجه مدار
Ҳамин шаби рӯми сӯии ҳитоли ман
همین شب روم سوی هیتال من
Срози кини ббрмш аз ёли ман
سراز کین ببرمش از یال من
Чаҳ ҳитолро сари бабрам ба теғ
چه هیتال را سر ببرم به تیغ
Намоянди ин лашкари азмогриғ
نمایند این لشکر ازماگریغ
Бигуфт ин берун шуд аз пеши шоҳ
بگفت این بیرون شد از پیش شاه
Шаб тира омад миёни сипоҳ
شب تیره آمد میان سپاه
На овои занг ва на ноӣ ҷарас
نه آوای زنگ و نه نای جرس
Наҳои кашик чӣ на ҳўӣии асас
نه های کشیک چی نه هوئی عسس
Чаҳ омад бнздики харгоҳи шоҳ
چه آمد بنزدیک خرگاه شاه
Яке аждаҳо дид дар пеши гоҳ
یکی اژدها دید در پیش گاه
Каш аз дами ҳаме оташ омад бурун
کش از دم همی آتش آمد برون
Наёраст аз бим рафтани дарун
نیارست از بیم رفتن درون
Чунон бад ки ҳитоли тираи равон
چنان بد که هیتال تیره روان
Ба ҷодӯгарӣ карда бади он нишон
به جادوگری کرده بد آن نشان
Ки аз душмани эмин буд гоҳи хоб
که از دشمن ایمن بود گاه خواب
Чунин то баромади з ки офтоб
چنین تا برآمد ز که آفتاب
зи мараҷонаи ин саҳар омӯхта
ز مرجانه این سحر آموخته
Ба шогирдяш дил барафрӯхта
به شاگردیش دل برافروخته
Чунин карда мараҷонаи паймон ба шоҳ
چنین کرده مرجانه پیمان به شاه
Кигар зӣ ту ояд зи душмани сипоҳ
که گر زی تو آید ز دشمن سپاه
Биёям бисозам ҳамаи кори ту
بیایم بسازم همه کار تو
Баҳр кор бошам ҳаводори ту
بهر کار باشم هوادار تو
Чаҳ дид аждаҳоро ҷаҳондидаи ъос
چه دید اژدها را جهاندیده عاس
Бигардед аз онҷои дили пурҳарос
بگردید از آنجای دل پرهراس
Бихаргоҳи моҳон бурун рафт тафт
بخرگاه ماهان برون رفت تفت
Бхнҷри сарашро з тан барграфт
بخنجر سرش را ز تن برگرفت
Равони баради наздики аржнгшоаҳ
روان برد نزدیک ارژنگشاه
Ниҳоди он сар бебаҳояш бгоҳ
نهاد آن سر بی بهایش بگاه
Бипурсед шаҳи кини сар аз он кист
بپرسید شه کین سر از آن کیست
Ки бар ҷон ӯ зор бояд гирист
که بر جان او زار باید گریست
Чунин дод посух ки эй шаҳриёр
چنین داد پاسخ که ای شهریار
Сари гирдҳомон хнҷргзор
سر گرد هامان خنجرگزار
Расонидам инак бнздики тахт
رسانیدم اینک بنزدیک تخت
Азу гашта бадбахти бади ёрбхт
ازو گشته بدبخت بد یاربخت
Чаҳ рафтам бнздики ҳитоли шоҳ
چه رفتم بنزدیک هیتال شاه
Бидидам яке аждаҳои сиёҳ
بدیدم یکی اژدهای سیاه
Ки бади хуфта дар пеши тахти баланд
که بد خفته در پیش تخت بلند
Бтрсидм ояд ба ман зу газанд
بترسیدم آید به من زو گزند
Чаҳ Аржанг бишунид азу шод шуд
چه ارژنگ بشنید ازو شاد شد
Ту гуфтӣ ки аз банд озод шуд
تو گفتی که از بند آزاد شد
Сараш дар синони баради дарборгоҳ
سرش در سنان برد دربارگاه
Заданд ва бидиданд яксар сипоҳ
زدند و بدیدند یکسر سپاه
Чаҳ рӯз дигар хусрави ховарӣ
چه روز دگر خسرو خاوری
Баромад бар ин тоқи нилӯфарӣ
برآمد بر این طاق نیلوفری
Бҳитол гуфтанд ҷовиди мон
بهیتال گفتند جاوید مان
Ки ҳомонт барбаст рахт аз ҷаҳон
که هامانت بربست رخت از جهان
Барафрӯхт ҳитол бигирист зор
برافروخت هیتال بگریست زار
Бирав рӯзи равшан чаҳ шаби гашти тор
برو روز روشن چه شب گشت تار
Танишро ботш фиканданд зуд
تنش را بآتش فکندند زود
Бмотми се рӯзи андаруни шоҳ буд
بماتم سه روز اندرون شاه بود
Чаҳорум чу шуд хост овои занг
چهارم چو شد خاست آوای زنگ
Ки аз мағриб омад сипоҳӣ ба ҷанг
که از مغرب آمد سپاهی به جنگ
Ҷаҳондори ҷумҳӯри зрФоми шер
جهاندار جمهور زرفام شیر
Расиданди зии шоҳ бо дору гир
رسیدند زی شاه با دار و گیر
Чаҳ бишунид ҳитол барбаст кӯс
چه بشنید هیتال بربست کوس
Ҷаҳон шуд зи гирди сипаҳи обнӯс
جهان شد ز گرد سپه آبنوس
Пазира биёмад бойен доду дайн
پذیره بیامد باین داد و دین
Бар номвари шоҳи мағриби замин
بر نامور شاه مغرب زمین
Варо дид шод ва боиўон шуданд
ورا دید شاد و بایوان شدند
Баромади хурӯши табираи баланд
برآمد خروش تبیره بلند
Ҳамаи шаб бадв дошт ҳитол рӯй
همه شب بدو داشت هیتال روی
зи Аржанг будаш ҳамаи гуфтугӯӣ
ز ارژنگ بودش همه گفتگوی
Бадв гуфт ҷумҳӯри к-эии номвар
بدو گفت جمهور کای نامور
Бидон омадами бастаи кинро камар
بدان آمدم بسته کین را کمر
Ки то ин сипаҳро з кин башиканам
که تا این سپه را ز کین بشکنم
Нагар ин кунам пас на мардуми занам
نه گر این کنم پس نه مردم زنم
Бифармоӣ то ноӣ кини дардманд
بفرمای تا نای کین دردمند
Ки имрӯзи моӣими хасми баланд
که امروز مائیم خصم بلند
Сари шоҳи Аржанги орми бчнг
سر شاه ارژنگ آرم بچنگ
Чаҳ зии теғ даст оварам рӯзи ҷанг
چه زی تیغ دست آورم روز جنگ
Мари он зобулиро сари орми бадаст
مر آن زابلی را سر آرم بدست
Танишро бхоки афканами зору паст
تنش را بخاک افکنم زار و پست
Бхўни се фарзанди ҳитоли ман
بخون سه فرزند هیتال من
Саронишон бикӯбам бкўполи ман
سرانشان بکوبم بکوپال من