Чу ин кӯии заррин намӯдор шуд
چو این کوی زرین نمودار شد
Сари ахтари шаб нигунсор шуд
سر اختر شب نگونسار شد
Дуҳули зан дигар бар дуҳул чанг зад
دهل زن دگر بر دهل چنگ زد
Табираи ҳамеи нола ҷанг кард
تبیره همی ناله جنگ کرد
з ҳар ду сипаҳи гашти ахтари баланд
ز هر دو سپه گشت اختر بلند
Хурӯш омаду нола ноӣ ҳинд
خروش آمد و ناله نای هند
Бгрдўни ҳамин нола санҷ шуд
بگردون همین ناله سنج شد
Ҷаҳони боз аз кӣна дар ранҷ шуд
جهان باز از کینه در رنج شد
Далерон бибастанд қалби ҷиноҳ
دلیران ببستند قلب جناح
Ту гуфтӣ ки пӯшидаи гетии силаҳ
تو گفتی که پوشیده گیتی سلاح
Пас пардаи кини ниҳони оштӣ
پس پرده کین نهان آشتی
Қиёмат бидон рӯзи пиндоштӣ
قیامت بدان روز پنداشتی
Дигарбора омад миёни сипоҳ
دگرباره آمد میان سپاه
Мрони сурхи пӯши андари овардгоҳ
مرآن سرخ پوش اندر آوردگاه
Ки ҷӯяд дигар раҳ ба майдони набард
که جوید دگر ره به میدان نبرد
Хурушону ҷӯшон чу шери набард
خروشان و جوشان چو شیر نبرد
Чаҳ дидаш чунон знгӣӣ зуаш шуд
چه دیدش چنان زنگئی زوش شد
Ба майдон ва чун шер дар ҷӯш шуд
به میدان و چون شیر در جوش شد
Чаҳ дидаш дигарбораи он сурхи пӯш
چه دیدش دگرباره آن سرخ پوش
Биёмад ба наздикии шер зуаш
بیامد به نزدیکی شیر زوش
Кашид аз камари гурзаи гови сар
کشید از کمر گُرزه گاو سر
Ба зангии бабради ҳамла чун шери нар
به زنگی ببرد حمله چون شیر نر
Чу зангӣ шуд аз гурзи он яли сутӯҳ
چو زنگی شد از گُرز آن یل ستوه
Бипечед ва шуд дар миёни гуруҳ
بپیچید و شد در میان گروه
Ҷаҳон аз пас ӯ ҳамеи тохти асп
جهان از پس او همی تاخت اسپ
Сипаҳбад чаҳ дид он чу озргшсп
سپهبد چه دید آن چو آذرگشسپ
Бимолиди маҳмиз ва бикшод даст
بمالید مهمیز و بگشاد دست
Сари роҳ бар шер ҷангӣ бибаст
سر راه بر شیر جنگی ببست
Бадв гуфт бо ман бророи ҷанг
بدو گفت با من برآرای جنگ
?герат ҳаст неруеи бозу бчнг
گرت هست نیرویی باز و بچنگ
Чаҳ дидаш бадв гуфт он сурхи пӯш
چه دیدش بدو گفت آن سرخ پوش
Ки зингўнаҳ бар дашти кини брмҷўш
که زینگونه بر دشت کین برمجوش
Ту дар кин на ширӣу рӯбоҳи ман
تو در کین نه شیری و روباه من
На ту офтобии бкини моҳи ман
نه تو آفتابی بکین ماه من
Ки рӯбоҳ бигурезад аз шери нар
که روباه بگریزد از شیر نر
Ва ё моҳ кам гардад аз пеши хур
و یا ماه کم گردد از پیش خور
Чаҳ дид мари ин гурзи чанголи ман
چه دید مر این گُرز چنگال من
Каманду камон ва бару боли ман
کمند و کمان و بر و بال من
Гурезон бирафтӣ ва боз омадӣ
گریزان برفتی و باز آمدی
Вагарнаи зи кин рзмсоз омадӣ
وگرنه ز کین رزمساز آمدی
Чунон дон ки ҳушати басари омдост
چنان دان که هوشت بسر آمداست
Ва ё асби бахтати басар омада аст
و یا اسب بختت بسر آمده است
Чунин посухаш дод яли шаҳриёр
چنین پاسخش داد یل شهریار
Ки эй маргро гашта худ хостор
که ای مرگ را گشته خود خواستار
Чаҳ бинад тиҳии гурги кӯҳ аз паланг
چه بیند تهی گرگ کوه از پلنگ
Тавонад кушояд ба нахчири чанг
تواند گشاید به نخچیر چنگ
Надидӣ ки дар бешаи шерони кин
ندیدی که در بیشه شیران کین
Гушӯдӣ чаҳ рӯбоҳи дандони кин
گشودی چه روباه دندان کین
Мари он ганҷ бе ранҷи бардоштӣ
مر آن گنج بی رنج برداشتی
Нҳштии дарини кини раҳи оштӣ
نهشتی دراین کین ره آشتی
Чаҳ шерон бирафтам дигарбораи боз
چه شیران برفتم دگرباره باز
Бибастам бкини танги брбораҳи боз
ببستم بکین تنگ برباره باز
Нахустин бигӯ ному аслу нажод
نخستین بگو نام و اصل و نژاد
Чунин дод посух ки эй поки зод
چنین داد پاسخ که ای پاک زاد
Ба мардӣ ҳамоно мисол ту нест
به مردی همانا مثال تو نیست
Ба болои куполу ёл ту нест
به بالا کوپال و یال تو نیست
Марои ном дар ҷанг ӯ шеван аст
مرا نام در جنگ او شیون است
Ки аз ман бширони нав шеван аст
که از من بشیران نو شیون است
Нираҳи манам шоҳи меҳроҷ ро
نیره منم شاه مهراج را
Азин пас басар бар нуҳуми тоҷ ро
ازین پس بسر بر نهم تاج را
Бигирам ҳамаи малики Ҳиндӯстон
بگیرم همه ملک هندوستان
зи Ҳиндӯстон то ба Зобулстон
ز هندوستان تا به زابلستان
Ҳамаи моли Ҳиндӯстон аз ман аст
همه مال هندوستان از من است
Туро барда аз роҳ аҳрӣман аст
تو را برده از راه اهریمن است
Бигуфт ва камон кард барза чу шер
بگفت و کمان کرد برزه چو شیر
Бидон номвари брббориди тир
بدان نامور برببارید تیر
Ҷаҳони ҷӯии ҳам чархи барзаи ниҳод
جهان جوی هم چرخ برزه نهاد
Бар ӯ тир борид монанди бод
بر او تیر بارید مانند باد
Ду ял ҳар ду дар зер ҷавшан баданд
دو یل هر دو در زیر جوشن بدند
Бҷўшни даруни кӯҳ оҳан баданд
بجوشن درون کوه آهن بدند
Набад тир бар габрашони коргар
نبد تیر بر گبرشان کارگر
Чу бодӣ ки бар санги оради гузар
چو بادی که بر سنگ آرد گذر
Чу таркиш тиҳӣ шуд зи тиру хаданг
چو ترکش تهی شد ز تیر و خدنگ
Сӯии гурзи бурданди онгоҳи чанг
سوی گُرز بردند آنگاه چنگ
Баҳам бар чунон гурз кин кӯфтанд
به هم بر چنان گُرز کین کوفتند
Ки аз кини фалак бар замин кӯфтанд
که از کین فلک بر زمین کوفتند
Мари он сурхи пӯш андар омад равон
مر آن سرخ پوش اندر آمد روان
Сипари барад бар сари равони паҳлавон
سپر برد بر سر روان پهلوان
Яке гурз зад бар сари он савор
یکی گُرز زد بر سر آن سوار
Ки аз дарди печиди яли шаҳриёр
که از درد پیچید یل شهریار
Ҷаҳон тира шуд дар ҷаҳони байн ӯ ( ӣ )
جهان تیره شد در جهان بین او(ی)
Бадв офарин кард он ҷангҷӯӣ
بدو آفرین کرد آن جنگجوی
Баровард гурз ва бадв ронад асп
برآورد گُرز و بدو راند اسپ
Хурӯшед монанди озргшсп
خروشید مانند آذرگشسپ
Сипари баради барсари яли сурхпуш
سپر برد برسر یل سرخپوش
Яке гурз зад бар сараши ширзўш
یکی گُرز زد بر سرش شیرزوش
Каз он гурзи печиди брхўд чу мор
کز آن گُرز پیچید برخود چو مار
Бадв офарин кард он номдор
بدو آفرین کرد آن نامدار
Ду ял ҳар ду зинсони бгрзи гарон
دو یل هر دو زینسان به گُرز گران
Хурушону ҷӯшон чу шери жён
خروشان و جوشان چو شیر ژیان
Дрнгодрнги амӯди гарон
درنگادرنگ عمود گران
Бабради оби бозори оҳангарон
ببرد آب بازار آهنگران
Чу аз дастҳо дасту пои бофти ранҷ
چو از دستها دست و پا بافت رنج
Кашиданд шамшер чун мори ганҷ
کشیدند شمشیر چون مار گنج
Ва ё барқ коед бзир аз саҳоб
و یا برق کاید بزیر از سحاب
Ва ё аз даҳони наҳанги офтоб
و یا از دهان نهنگ آفتاب
Шуд аз теғ оташ фишон дашти кин
شد از تیغ آتش فشان دشت کین
Ду ял буд аз кини гиреҳ бар ҷабин
دو یل بود از کین گره بر جبین
Назораи барояшони зибри гашти меҳр
نظاره برایشان زبر گشت مهر
з рафтан фурӯ монад бар ҷои сипеҳр
ز رفتن فرو ماند بر جا سپهر
зи хуршед шамшер шуд чун ҳилол
ز خورشید شمشیر شد چون هلال
Маи қуббаҳои сипар дар ҷидол
مه قبه های سپر در جدال
Шуд аз оташи теғи кини дашти гарм
شد از آتش تیغ کین دشت گرم
зи наъли сутурони ҳаҷари гашти нарм
ز نعل ستوران حجر گشت نرم
Ду лашкари назораи барони разми хоҳ
دو لشکر نظاره برآن رزم خواه
бад-инсон ду шери андари овардгоҳ
بدینسان دو شیر اندر آوردگاه
Ҳамеи теғ бар торак ҳам заданд
همی تیغ بر تارک هم زدند
На икдм дар он кӣнаи гуҳ дам заданд
نه یکدم در آن کینه گه دم زدند
Чунин нофитод аз лаби боми чарх
چنین نافتاد از لب بام چرخ
зи дасти қазоу қадари ҷоми чарх
ز دست قضا و قدر جام چرخ