Чунин посухи нома шер кард

چنین پاسخ نامه شیر کرد

Ба номаи даруни макр ва тадбир кард

به نامه درون مکر و تدبیر کرد

Ки эй номвари шери ошуфтаи хуй

که ای نامور شیر آشفته خوی

Ба ман бар азин кин макун тафта рӯй

به من بر ازین کین مکن تفته روی

Маро бо ту худ орзӯ ҷанг нест

مرا با تو خود آرزو جنگ نیست

Чунон дон ки дарбанд Аржанг нест

چنان دان که دربند ارژنگ نیست

Чу рафтӣ ба на бешае номдор

چو رفتی به نُه بیشه‌ ای نامدار

Баровард беҳзод боБам бидор

برآورد بهزاد بابم بدار

Ман аз дарди беҳзоди киштами ғамин

من از درد بهزاد گشتم غمین

Вагарна набудам ман аз шаҳи бкин

وگرنه نبودم من از شه به کین

Гирифтам ман аз дарди Аржанг ро

گرفتم من از درد ارژنگ را

Нёзрдми он шоҳ бо ҳонг ро

نیازردم آن شاه با هنگ را

Кигар паҳлавон ояд аз роҳи боз

که گر پهلوان آید از راه باز

Нишинад дигар шоҳ богоҳ боз

نشیند دگر شاه با گاه باز

Вагар онкӣ ноед азин роҳи ню

وگر آنکه ناید ازین راه نیو

Шавад кушта дар дасти мизроби дев

شود کشته در دست مضراب دیو

Бидораш бхўн падар оварам

به دارش به خون پدر آورم

Нуҳуми тоҷи шоҳи ҷаҳон бар серум

نهم تاج شاه جهان بر سرم

Кунун чун ки шер омад аз бешаи боз

کنون چون که شیر آمد از بیشه باز

Наёрад азин дар дили андешаи боз

نیارد ازین در دل اندیشه باز

Бихон ман ояд сипаҳдори шод

به خوان من آید سپهدار شاد

Бубинами яке рӯй он гирди род

ببینم یکی روی آن گرد راد

Ба ман бар яке шарт ва паймон кунад

به من بر یکی شرط و پیمان کند

Ба паймони марои равшани ин ҷон кунад

به پیمان مرا روشن این جان کند

Ки бонӯӣ Ҳиндӯстонам кунад

که بانوی هندوستانم کند

Бадӣдори худ шод ҷонам кунад

به دیدار خود شاد جانم کند

Длором агар чанд хӯн рез ҳаст

دلارام اگر چند خون ریز هست

Маро низ зулф диловез ҳаст

مرا نیز زلف دلاویز هست

Бҳсн аз длороми камтари ним

به حسن از دلارام کمتر نیم

Чаҳгар зу на беш ва на беҳтари ним

چه گر زو نه بیش و نه بهتر نیم

Гар ӯ рости мижгони ханҷари гузор

گر او راست مژگان خنجر گزار

Маро ҳаст мижгони мардуми шикор

مرا هست مژگان مردم شکار

Варогар брхи зулф чўкон зада

ورا گر به رخ زلف چوگان زده

Брхи холи ман гӯй майдон зада

به رخ خال من گوی میدان زده

Агар ҳасани он ма ҷаҳонгир шуд

اگر حسن آن مه جهانگیر شد

Малоҳати ситезон Кашмӣр шуд

ملاحت ستیزان کشمیر شد

Гар ӯ ҳаст аз гавҳари шаҳриёр

گر او هست از گوهر شهریار

Маро низ гавҳар буд дар канор

مرا نیز گوهر بود از کِبار

Гар ӯ рости мардии бҳнгоми кин

گر او راست مردی به هنگام کین

Маро низ дидӣ абри пушти зин

مرا نیز دیدی ابر پشت زین

Умедам чунонаст аз шаҳриёр

امیدم چنان است از شهریار

Ки гардад маро низ яли хостор

که گردد مرا نیز یل خواستار

Ки ман низ шамъи шабистони бум

که من نیز شمع شبستان بوم

Туро камтарин аз канизони бум

تو را کمترین از کنیزان بوم

Чу ин нома омад бар шаҳриёр

چو این نامه آمد بر شهریار

Бихонад ва бишуд Марв ( р ) аи хостор

بخواند و بشد مرو (ر)ا خواستار

Бахон рафтанаши рой ва ором дид

به خان رفتنش رای و آرام دید

Вроҳми биҷой длором дид

ورا هم به جای دلارام دید

Вази он чора огаҳ нашуд шаҳриёр

وز آن چاره آگه نشد شهریار

Чаҳ омад биёмад буриши глъзор

چه آمد بیامد برش گلعذار

Бабўсед дасташи ббрдши бахон

ببوسید دستش ببردش به خان

Пар аз кӣнаи сар буду пари чораи ҷон

پر از کینه سر بود و پر چاره جان

Дил аз кӣнаи он моҳи оканда буд

دل از کینه آن ماه آکنده بود

Яке чоҳ дар пеши раҳи канда буд

یکی چاه در پیش ره کنده بود

Сарашро ба хошоки пӯшида буд

سرش را به خاشاک پوشیده بود

бадингуна дар макри кӯшида буд

بدینگونه در مکر کوشیده بود

Чаҳ биниҳод ял бар сари чоҳи пой

چه بنهاد یل بر سر چاه پای

Бачаи сарнигӯн дар шуд он никроӣ

به چَه سرنگون دَرشُد آن نیکرای

Франки сар чоҳ барбаст зуд

فرانک سر چاه بربست زود

Бифармуд то номдорон чаҳ дӯд

بفرمود تا نامداران چه دود

Гирифтанд ҷумҳӯрро дар замон

گرفتند جمهور را در زمان

Або номдорон кунанд оварон

ابا نامداران کُند آوران

Сад шаст мард аз далерон гирифт

صد شصت مرد از دلیران گرفت

Мари он рӯбаҳ аз нараҳ шерон гирифт

مر آن روبه از نره شیران گرفت

Чаҳ зангӣ зуаш ончунон дид кор

چه زنگی زوش آنچنان دید کار

Кашид аз миёни ханҷари обдор

کشید از میان خنجر آبدار

зи мардон ӯ сад диловар бикушт

ز مردان او صد دلاور بکشت

Ба теғ ва ба чанголу мушти дурушт

به تیغ و به چنگال و مشت درشت

Тани хеши беруни зи шаҳри аўФкнд

تن خویش بیرون ز شهر اوفکند

Ба бастанди дарвозаро шҳрбнд

ببستند دروازه را شهربند

Сипоҳи диловар чаҳ огаҳ шуданд

سپاه دلاور چه آگه شدند

зи шодии ҳамаи даст кӯтаҳ шуданд

ز شادی همه دست کوته شدند

Вази он рӯ Франк бигуфто бгоҳ

وز آن رو فرانک بگفتا به گاه

Биёянд яксар бар ман сипоҳ

بیایند یکسر بر من سپاه

Чу сар зад хур аз пардаи нили фом

چو سر زد خور از پردهٔ نیل فام

Бирафтанд пеши Франки тамом

برفتند پیش فرانک تمام

Бифармуд комди буриши ардаи шер

بفرمود کآمد برش اردشیر

Бадв гуфт рӯ дар замон ҳамчаҳ шер

بدو گفت رو در زمان همچه شیر

Кун азхоки окандаи он чоҳ ро

کن ازخاک آکنده آن چاه را

Бикаш он бидонадяшу бадхоҳ ро

بکش آن بداندیش و بدخواه را

Вази он бас бизан дор баркаш бидор

وز آن بس بزن دار برکش به دار

Чаҳ ҷумҳӯри Аржанги мардони кор

چه جمهور ارژنگ مردان کار

Чунин дод посухи бадви ардаи шер

چنین داد پاسخ بدو اردشیر

Ки эй тоҷўри бонӯӣ бо сарир

که ای تاجور بانوی با سریر

Зулайхои туро пардаи дори сарой

زلیخا تو را پرده‌دار سرای

Ҳамеша хиради бошиддати раҳнамоӣ

همیشه خرد باشدت رهنمای

Гар ӯро акнӯн зери хок оварӣ

گر او را کنون زیر خاک آوری

Ба бар ҷомаи неки чок оварӣ

به بر جامهٔ نیک چاک آوری

Мар ӯро шавад золи зари хостор

مر او را شود زال زر خواستار

Фаромарзи соми он гӯи номдор

فرامرز سام آن گو نامدار

Таҳамтан казу дев дорад шикан

تهمتن کزو دیو دارد شکن

Бипарҳезад аз рустами пилтан

بپرهیزد از رستم پیلتن

Ту бо разми эшон нае пойдор

تو با رزم ایشان نه‌ای پایدار

Кунунаш дар ин парда бар ҷо бидор

کنونش در این پرده بر جا بدار

Бидон то бубинам ки аз рӯзгор

بدان تا ببینم که از روزگار

Чаҳ пеш ояд аз неку бад дар шумор

چه پیش آید از نیک و بد در شمار

Ҷаҳони ҷӯйро дрбни тираи чоҳ

جهانجوی را در بن تیره چاه

Нигаҳ дошт зон гӯнаи он неки хоҳ

نگه داشت زان گونه آن نیکخواه

Вазин рӯи баромади ғўи курноӣ

وزین رو برآمد غو کرنای

Длороми бардошти лашкари зи ҷой

دلارام برداشت لشکر ز جای

Се ҷанги карон дар срондиби барад

سه جنگ کران در سراندیب برد

Басӣ аз бар сари сӯии шеби барад

بسی از بر سر سوی شیب برد

зи разм ҳисораш набад ҳеҷ суд

ز رزم حصارش نبد هیچ سود

Басӯи саранд он сипаҳи баради зуд

به سوی سرند آن سپه برد زود

Чунин буд даҳ моҳи ошӯби ҷанг

چنین بود ده ماه آشوب جنگ

Миёни далерони фирӯзи чанг

میان دلیران فیروز چنگ

Гуҳӣ дар срондибу гуҳ дар саранд

گهی در سراندیب و گه در سرند

зи банди ҷаҳон ҷӯй накушод банд

ز بند جهانجوی نگشاد بند