Чаҳ омад ба наздики арҳнги танг

چه آمد به نزدیک ارهنگ تنگ

Сипаҳ рост карду брорости чанг

سپه راست کرد و برآراست چنگ

Ду лашкари баробар чаҳ киштанд рост

دو لشکر برابر چه کشتند راست

Қиёмати ту гўӣӣ аз он дашти хост

قیامت تو گوئی از آن دشت خواست

зи девони яке деви ворунаи рой

ز دیوان یکی دیو وارونه رای

Паии разми бркрди мураккаби зи ҷой

پی رزم برکرد مرکب ز جای

Бишуд низ хуршеди минӯ чаҳ шер

بشد نیز خورشید مینو چه شیر

Баромади зи девони ғўи дори гир

برآمد ز دیوان غو دار گیر

Чаҳ омад ба наздики ворунаи дев

چه آمد به نزدیک وارونه دیو

Хадангӣ буза кард он гирди ню

خدنگی بزه کرد آن گرد نیو

Чунон бар сар дев ронад он хаданг

چنان بر سر دیو راند آن خدنگ

Каз он рӯй бар гули нишонд аз хаданг

کز آن روی بر گل نشاند از خدنگ

Срдиў омад зи боло ба зер

سردیو آمد ز بالا به زیر

Ба як тир гардид аз умри сайр

به یک تیر گردید از عمر سیر

Яке дев дигар биёмад ба ҷанг

یکی دیو دیگر بیامد به جنگ

Нишондаш ба хок аз фарози хаданг

نشاندش به خاک از فراز خدنگ

Яке деви дигари равон аз сипоҳ

یکی دیو دیگر روان از سپاه

Бурун ронад ва омад ба овардгоҳ

برون راند و آمد به آوردگاه

з кин зад чунон найзаро бар сараш

ز کین زد چنان نیزه را بر سرش

Ки берун шуд аз пушт ӯ як араш

که بیرون شد از پشت او یک ارش

Даромад ба найза бадв нараҳ дев

درآمد به نیزه بدو نره دیو

Ки хуршеди минӯи сарафрози ню

که خورشید مینو سرافراز نیو

Бибозед чанг ва гирифту синон

ببازید چنگ و گرفت و سنان

Кашид аз кафи деви найзаи равон

کشید از کف دیو نیزه روان

Сари дев вожўнаҳ омад ба хок

سر دیو واژونه آمد به خاک

Бик найза кардаш диловари ҳалок

بیک نیزه کردش دلاور هلاک

Дигар омад азкини яке аҳриман

دگر آمد ازکین یکی اهرمن

Гирифт ва бурун кард гурзи кшн

گرفت و برون کرد گرز کشن

Задаш бар сар аз кӣнаи он гурзи тафт

زدش بر سر از کینه آن گرز تفت

Ки чун соя бар хок тира бихуфт

که چون سایه بر خاک تیره بخفت

зи девони яке дигар омад чаҳ меғ

ز دیوان یکی دیگر آمد چه میغ

Буғурреду бардошт аз кӣнаи теғ

بغرید و برداشت از کینه تیغ

Ба наздики хуршед минӯ расед

به نزدیک خورشید مینو رسید

зи гардони бгрдўн ҳаёҳӯ расед

ز گردان بگردون هیاهو رسید

Чаҳ диўк биёмад ба танги андараш

چه دیوک بیامد به تنگ اندرش

Ки аз кин занад теғро бар сараш

که از کین زند تیغ را بر سرش

Чаҳ хуршеди теғи ситамкораи дев

چه خورشید تیغ ستمکاره دیو

Нигаҳ кард бардошти шамшери ню

نگه کرد برداشت شمشیر نیو

Сипар бар сари Ардашери жён

سپر بر سر اردشیر ژیان

Бизӣ теғи кини девро бар миён

بزی تیغ کین دیو را بر میان

Гуҳ аз сари яке нима кардаш далер

گه از سر یکی نیمه کردش دلیر

Ба як теғ кардаш равони шергир

به یک تیغ کردش روان شیرگیر

Чаҳ девон бидиданд он зарби даст

چه دیوان بدیدند آن ضرب دست

Дилу дасташони ҷумлаи барҳами шикаст

دل و دستشان جمله برهم شکست

Наомад дигар каси бурун аз сипоҳ

نیامد دگر کس برون از سپاه

Ҳамеи гашти тези андари овардгоҳ

همی گشت تیز اندر آوردگاه