Ҷаҳони дидаи золи ин сухан чун шунид

جهان دیده زال این سخن چون شنید

Барошуфт ва аз ҷойгаҳи ?бардамӣад

برآشفت و از جایگه بردمید

Чунин посухи нома пӯр кард

چنین پاسخ نامه پور کرد

Ки монои туро дев муздур кард

که مانا تو را دیو مزدور کرد

Бапушед девати ду чашми хирад

بپوشید دیوت دو چشم خرد

зи гардони чунин носазо кӣ сазад

ز گردان چنین ناسزا کی سزد

Марои пери хуоне ва дил башиканӣ

مرا پیر خوانی و دل بشکنی

Битарсоне аз ҷанги аҳрӣманӣ

بترسانی از جنگ اهریمنی

Ба яздон ки чун бргроими амӯд

به یزدان که چون برگرایم عمود

Барорам зи кӯҳи ситезандаи дӯд

برآرم ز کوه ستیزنده دود

Чу ман пери гаштами ҳужабри афканам

چو من پیر گشتم هژبر افکنم

Балои дили ҷони аҳрӣманам

بلای دل جان اهریمنم

Ту мардона бошу бророи кор

تو مردانه باش و برآرای کار

Миндиш аз дев ва аз корзор

میندیش از دیو و از کارزار

Чу хуршеди минӯи чунон захми дор

چو خورشید مینو چنان زخم دار

Сӯй систон омад аз корзор

سوی سیستان آمد از کارزار

Ҳамаи систони гашти зеру зибр

همه سیستان گشت زیر و زبر

Бигуфто бигардон равони золи зар

بگفتا بگردان روان زال زر

Ки карданд дарвозаро устувор

که کردند دروازه را استوار

Ббди гирди дастони нирми савор

ببد گرد دستان نیرم سوار

Бифармуд то сангҳои гарон

بفرمود تا سنگهای گران

Кашиданд бар бораи афсунгарон

کشیدند بر باره افسونگران

Бигардед дар гирди шаҳру ҳисор

بگردید در گرد شهر و حصار

Куҷои бад хароб кард золи устувор

کجا بد خراب کرد زال استوار

Вазин рӯй бархест овои ҷанг

وزین روی برخاست آوای جنگ

Далерон бибастанд брбораҳи танг

دلیران ببستند برباره تنگ