Буғурред ва бигирифт чархи баланд

بغرید و بگرفت چرخ بلند

Ба зиҳ кард вожўнаҳи деви нижанд

به زه کرد واژونه دیو نژند

Ба зол сарафроз борид тир

به زال سرافراز بارید تیر

Бузади даст бар чархи дастони пер

بزد دست بر چرخ دستان پیر

Камонро з қурбон баровард зол

کمان را ز قربان برآورد زال

Бурун омад аз абри гўӣии ҳилол

برون آمد از ابر گوئی هلال

зи тираш на андешаи он пер ро

ز تیرش نه اندیشه آن پیر را

з бимаш билразед дили шер ро

ز بیمش بلرزید دل شیر را

Ба арҳнги мари тир борон гирифт

به ارهنگ مر تیر باران گرفت

Ҳам арҳнги разм саворон гирифт

هم ارهنگ رزم سواران گرفت

Чаҳ таркиш тиҳӣ кард аз тири пер

چه ترکش تهی کرد از تیر پیر

Яке тир бар вай нашуд ҷои гир

یکی تیر بر وی نشد جای گیر

Ки пинҳон дар оҳани бадии пайкараш

که پنهان در آهن بدی پیکرش

зи сар то ба пои вази по то сараш

ز سر تا به پا وز پا تا سرش

Бузади даст бар дастаи гурзи сом

بزد دست بر دستهٔ گرز سام

Ҷаҳони дидаи дастони фархундаи ком

جهان دیده دستان فرخنده کام

Чу омад ба танги андараши золи зар

چو آمد به تنگ اندرش زال زر

Буғурред ва зад гурзи кинаш ба сар

بغرید و زد گرز کینش به سر

Чунон каши сар ва тарк бишикаст хӯрд

چنان کش سر و ترک بشکست خورد

Сари гурз бар шона дев хӯрд

سر گرز بر شانه دیو خورد

Шуд аз гурзи арҳнгро шонаи нарм

شد از گرز ارهنگ را شانه نرم

Гурезон шуд он дам чаҳ аз шери Ғарм

گریزان شد آن دم چه از شیر غرم

Ба лшкргаҳи хеши дртохти дев

به لشکرگه خویش درتاخت دیو

зи мард ва зан омад ҳамоно ғарив

ز مرد و زن آمد همانا غریو

Ки ин паҳлавонро чаҳ буд аз набард

که این پهلوان را چه بود از نبرد

Ки бигурехт аз пеши ин пераи мард

که بگریخت از پیش این پیره مرد

Сипоҳаш кашиданд аз ҷанги чанг

سپاهش کشیدند از جنگ چنگ

Набад ҷои ҷангу маҷоли диранг

نبد جای جنگ و مجال درنگ

Чаҳ диданд шуд разми дастони дурушт

چه دیدند شد رزم دستان درشت

з дастон намуданд чун золи пушт

ز دستان نمودند چون زال پشت

зи бас дар ҳамеи тохти дастони сутур

ز بس در همی تاخت دستان ستور

Азишон ҳамеи гургро кард мӯр

ازیشان همی گرگ را کرد مور

Далерони зи қалъа бурун омаданд

دلیران ز قلعه برون آمدند

Бидон лашкари дев вожўн заданд

بدان لشکر دیو واژون زدند

Чкочок шамшер бархест сахт

چکاچاک شمشیر برخاست سخت

Фурӯи рехти сари ҳамчуи барги дарахт

فرو ریخت سر همچو برگ درخت

Сари мард дар зери пои сутур

سر مرد در زیر پای ستور

зи бас кушта ноёфта ҷои гӯр

ز بس کشته نایافته جای گور

зи баси хӯн ки дар дашти кини рехти мард

ز بس خون که در دشت کین ریخت مرد

На бархест то ҳашар аз он дашти гирд

نه برخاست تا حشر از آن دشت گرد

Збси сар ки шуд суда дар зери сам

زبس سر که شد سوده در زیر سم

Бадии наъли пайро дар он дашти гум

بدی نعل پی را در آن دشت گم