Абои чорсди марди разми озмоӣ
ابا چارصد مرد رزم آزمای
Баромад хурӯшидани крў ноӣ
برآمد خروشیدن کرو نای
Бидон лашкари тарк андар заданд
بدان لشکر ترک اندر زدند
Басарашони ҳамеи гурз ва ханҷар заданд
بسرشان همی گرز و خنجر زدند
Чаҳ таркон бидиданд он корзор
چه ترکان بدیدند آن کارزار
Гирифтанд гирди яли номдор
گرفتند گرد یل نامدار
Раҳи дори бастанд ва бархест ҷанг
ره دار بستند و برخاست جنگ
з хӯн шуд замини ҳам чаҳ пушти паланг
ز خون شد زمین هم چه پشت پلنگ
Ҷаҳони дидаи Гӯдарз чун фили маст
جهان دیده گودرز چون فیل مست
Сар аз тан ҳаме кард бо хоки паст
سر از تن همی کرد با خاک پست
Хурӯшидани чӯбу шамшери хост
خروشیدن چوب و شمشیر خواست
Замин хокдон гашта дар зер кошт
زمین خاکدان گشته در زیر کاشت
Ба арҷосп гуфтанд бархез зуд
به ارجاسپ گفتند برخیز زود
Ки брхўост аз дашт оварад дӯд
که برخواست از دشت آورد دود
Нишаст аз бар бораи арҷоспи шоҳ
نشست از بر باره ارجاسپ شاه
Биҷунбед якбора аз ҷои сипоҳ
بجنبید یکباره از جا سپاه
Мари он чорсди мардро дар миён
مر آن چارصد مرد را در میان
Гирифтанд бархест бонги фиғон
گرفتند برخاست بانگ فغان
Баҳр чанд май хости Гӯдарзи пер
بهر چند می خواست گودرز پیر
Ки зӣ дор ояд бикрдори шер
که زی دار آید بکردار شیر
Набад раҳ ки будаш фузун аз шумор
نبد ره که بودش فزون از شمار
зи таркони арҷосп ҳар сӯи савор
ز ترکان ارجاسپ هر سو سوار
Чаҳ лҳросп он дид омад бурун
چه لهراسپ آن دید آمد برون
Ҷаҳон шуд зи шамшери дарёии хӯн
جهان شد ز شمشیر دریای خون
Яке асб гўдрзо зад ба тир
یکی اسب گودرزا زد به تیر
Фитод аз бар бораи Гӯдарзи пер
فتاد از بر باره گودرز پیر
Пиёдаи броўихт бо бадгумон
پیاده برآویخت با بدگمان
Бидон пери солӣ чаҳ шери жён
بدان پیر سالی چه شیر ژیان
Чаҳ бахт аз сари шоҳи баргашта буд
چه بخت از سر شاه برگشته بود
Ҳамаи дашт аз мардумаши кушта буд
همه دشت از مردمش کشته بود
Чу хуршед бар чарх доман кашид
چو خورشید بر چرخ دامن کشید
Сӯии Балхи Гӯдарзи ял тан кашид
سوی بلخ گودرز یل تن کشید
Таниши хаста аз тир бадхоҳ шуд
تنش خسته از تیر بدخواه شد
Ба шаҳр андар омад худ аз роҳ шуд
به شهر اندر آمد خود از راه شد
Ба шаҳр андар омад ҷаҳони ҷӯии шоҳ
به شهر اندر آمد جهان جوی شاه
Рух аз бим будаш ба монанди гоҳ
رخ از بیم بودش به مانند گاه
Дар шаҳр бастанд бархест ғў
در شهر بستند برخاست غو
Баромад ба болои сипаҳдори нав
برآمد به بالا سپهدار نو
Ҳамаи дашти кини кушта афканда дид
همه دشت کین کشته افکنده دید
зи хӯн жарф равадӣ дарон санада дид
ز خون ژرف رودی دران سنده دید
Бифармуд арҷосп то иўзбон
بفرمود ارجاسپ تا یوزبان
Ялонро бидор андари оради равон
یلان را بدار اندر آرد روان
Ялонро чаҳ дижхим дар пеши дор
یلان را چه دژخیم در پیش دار
Расонид бо тарк беш аз ҳазор
رسانید با ترک بیش از هزار
Чаҳ зингўнаҳи кирдор биўрд дид
چه زینگونه کردار بیورد دید
Рухи номдорони зи ғам зард дид
رخ نامداران ز غم زرد دید
Биёад омадаш номаи золи пер
بیاد آمدش نامه زال پیر
Бшаҳ гуфт дастури равшани замир
بشه گفت دستور روشن ضمیر
Ки шоҳо макун тундӣ ва бош кунад
که شاها مکن تندی و باش کند
Ки шоҳон набошанд ҳар ҷои тунд
که شاهان نباشند هر جای تند
Кунун кӯш худ сӯй биўрд кун
کنون کوش خود سوی بیورد کن
зи гуфтори ман дили пар аз дард кун
ز گفتار من دل پر از درد کن
Макаши ин ялонро ва дар банди дор
مکش این یلان را و در بند دار
Ки дар пеши дории басии козор
که در پیش داری بسی کازار
Дигар онкии дастури бади перу гўз
دگر آنکه دستور بد پیر و گوز
Раседаст нахҷӣри умраши биўз
رسید است نخجیر عمرش بیوز
Бимирад ва ё кушта гардад ба ҷанг
بمیرد و یا کشته گردد به جنگ
Набошад дар Эрон касеро диранг
نباشد در ایران کسی را درنگ
зи шоҳони басӣ ганҷ доранд зер
ز شاهان بسی گنج دارند زیر
Ба шоҳони намоянди ин чори шер
به شاهان نمایند این چار شیر
Вази он пас ки Эрон гирифтӣ ҳама
وز آن پس که ایران گرفتی همه
Ту киштии шубону ҷаҳонро рама
تو کشتی شبان و جهان را رمه
Ту он кишти он дам ба осони зи хор
تو آن کشت آن دم به آسان ز خوار
Кунун шан бибахшоӣ ва дар банди дор
کنون شان ببخشای و در بند دار
Чаҳ бишунид арҷоспи гуфтои писанд
چه بشنید ارجاسپ گفتا پسند
Ба парвини дизи ин чори ялро бабанд
به پروین دز این چار یل را ببند
Ббрднди он чори ялро савор
ببردند آن چار یل را سوار
Шаб тира тозон ба парвини ҳисор
شب تیره تازان به پروین حصار
Ки рўӣини дизаш низ хонанда гуфт
که روئین دزش نیز خواننده گفت
Ҳисор шигифтаст роҳи шигифт
حصار شگفت است راه شگفت
Ялонро бидон қалъа доданд банд
یلان را بدان قلعه دادند بند
БФрмони бадхоҳи шоҳи баланд
بفرمان بدخواه شاه بلند
Фиристод биўрди марди далер
فرستاد بیورد مرد دلیر
Баргарди дастони равшани замир
برگرد دستان روشن ضمیر
Аз он гирди мрзолро бохабар
از آن گرد مرزال را باخبر
Ки шаҳро ба печидам аз кӣнаи сар
که شه را به پیچیدم از کینه سر
Наҳаштум ки бикашади ялони ту ро
نهشتم که بکشد یلان تو را
Бкрдми азин шодмони туро
بکردم ازین شادمان ترا
Азин рӯзи чиҳил рӯзи арҷоспи шоҳ
ازین روز چهل روز ارجاسپ شاه
Ҳаме буд дар кини лҳроспи шоҳ
همی بود در کین لهراسپ شاه
Чиҳил рӯзи ошӯб дар Балх буд
چهل روز آشوب در بلخ بود
Ба лҳросп бар хоби хури талх буд
به لهراسپ بر خواب خور تلخ بود