Шунидам зи гӯяндаи достон
شنیدم ز گوینده داستان
Ки дар аҳди лҳроспи шоҳи ҷаҳон
که در عهد لهراسپ شاه جهان
Ки омад яке мард бо дастгоҳ
که آمد یکی مرد با دستگاه
Ба Балхи андарун буд дар пеши шоҳ
به بلخ اندرون بود در پیش شاه
Ситами кораро номи басарами бадӣ
ستم کاره را نام بسرم بدی
Хабардор аз беш ва аз кам бадӣ
خبردار از بیش و از کم بدی
Яке роҳи бираҳи бадаш дар сарой
یکی راه بیره بدش در سرای
Набад огаҳ аз он ҷаҳони кадхудоӣ
نبد آگه از آن جهان کدخدای
Сари нақби беруни бадӣ аз ҳисор
سر نقب بیرون بدی از حصار
Даризоии он нақби фарсанги чаҳор
درازای آن نقب فرسنگ چهار
Яке длгшои боғ будаш ба дашт
یکی دلگشا باغ بودش به دشت
Ҳамаи солаи пари сунбулу ҷои кишт
همه ساله پر سنبل و جای کشت
Сроӣӣ ба боғи андараши дили гушой
سرائی به باغ اندرش دل گشای
Срнқб будӣ ба зери сарой
سرنقب بودی به زیر سرای
Яке нома бинвишт ва бар тири баст
یکی نامه بنوشت و بر تیر بست
Сӯии лашкар тарк бикшод даст
سوی لشکر ترک بگشاد دست
Ббрднди наздики арҷоспи тир
ببردند نزدیک ارجاسپ تیر
Ки аз қалъаи афканди лҳросби шер
که از قلعه افکند لهراسب شیر
Чаҳ он нома бар хонд арҷоспи шоҳ
چه آن نامه بر خواند ارجاسپ شاه
Шуд огаҳи азин нақб ва он тираи чоҳ
شد آگه ازین نقب و آن تیره چاه
Шаби тира лашкар бидон боғи барад
شب تیره لشکر بدان باغ برد
Ҳазор аз далерон ҷудо кард гирд
هزار از دلیران جدا کرد گرد
Бадастӯри гуфтои сипаҳро савор
بدستور گفتا سپه را سوار
Нигаҳи дор дар шаб ба пеши ҳисор
نگه دار در شب به پیش حصار
Дар шаҳр бигушоему шаҳри Балх
در شهر بگشایم و شهر بلخ
Бигирам кунам кор бар шоҳи талх
بگیرم کنم کار بر شاه تلخ
Бишуд гирди биўрд бо сӣ ҳазор
بشد گرد بیورد با سی هزار
зи гардони номӣ ба пеши ҳисор
ز گردان نامی به پیش حصار
Чаҳ аз шаҳр бархезад овоӣ ноӣ
چه از شهر برخیزد آوای نای
Сипаҳро баровари ту яксар зи ҷой
سپه را برآور تو یکسر ز جای
Ба дарвозаи систони ҳамлаи ор
به دروازه سیستان حمله آر
Каз эдар ман оем ба пеши ҳисор
کز ایدر من آیم به پیش حصار
Вазин рӯй он хона арҷосп кунад
وزین روی آن خانه ارجاسپ کند
Ваз он кандан ӯ гӯр лҳросп кунад
وز آن کندن او گور لهراسپ کند
Сари нақбро кард пайдои зи зер
سر نقب را کرد پیدا ز زیر
Ба нақб андарун рафт тарки далер
به نقب اندرون رفت ترک دلیر
Абои номвари гирди ҷангии ҳазор
ابا نامور گرد جنگی هزار
Ба пеши андаруни машъали зарнигор
به پیش اندرون مشعل زرنگار
Чаҳ нимӣ гузашт аз шаби пурнаҳиф
چه نیمی گذشت از شب پرنهیب
Бар афроз нақб омаданд аз нишеб
بر افراز نقب آمدند از نشیب
Биёмад ба наздики арҷоспи шод
بیامد به نزدیک ارجاسپ شاد
Ситами кораи басарами сиррии пари зи бод
ستم کاره بسرم سری پر ز باد
Бидонаст арҷосби кон дев ӯст
بدانست ارجاسب کان دیو اوست
Ки душман ба шоҳаст ва бо ӯст дӯст
که دشمن به شاه است و با اوست دوست
Бифармуд ӯро гирифтанд зуд
بفرمود او را گرفتند زود
Абои чори фарзанду зани ҳамчуи дӯд
ابا چار فرزند و زن همچو دود
Саронишон бифармуд коз тан баранд
سرانشان بفرمود کاز تن برند
Танонишон ба хок ва ба хӯн дар кашанд
تنانشان به خاک و به خون در کشند
Ки бибридаи сар худ нагӯяд сухан
که ببریده سر خود نگوید سخن
Буриданд таркони саронишони зи тан
بریدند ترکان سرانشان ز تن
Мукофоти диданди зи он кори бад
مکافات دیدند ز آن کار بد
Козинсони мукофот бадашон сазад
کازینسان مکافات بدشان سزد
Шикастанди худ чун намакдони шоҳ
شکستند خود چون نمکدان شاه
Мукофоти диданд аз ҳўру моҳ
مکافات دیدند از هور و ماه
Ду сад аз далерон ва кунад оварон
دو صد از دلیران و کند آوران
Ба дарвоза арҷосп кардаш равон
به دروازه ارجاسپ کردش روان
Абои ҳаштсад марди арҷоспи шоҳ
ابا هشتصد مرد ارجاسپ شاه
Равони сӯии айвони лҳроспи шоҳ
روان سوی ایوان لهراسپ شاه
Бирафт ва дамиданд дар дами нафир
برفت و دمیدند در دم نفیر
Мари он сад диловар ба кирдори шер
مر آن صد دلاور به کردار شیر
Ба дарвоза систон омаданд
به دروازه سیستان آمدند
Баромади ғўнои равшани баланд
برآمد غونای روشن بلند
Буриданд сари онкии бади посбон
بریدند سر آنکه بد پاسبان
Бидон бурҷи дарвозаи систон
بدان برج دروازه سیستان
Шикастанди қуфл ва кушоданд банд
شکستند قفل و گشادند بند
Чу биўзд он дид асб наванд
چو بیوزد آن دید اسب نوند
Барангехт бо лашкари сӣ ҳазор
برانگیخت با لشکر سی هزار
Расиданд яксар ба пеши ҳисор
رسیدند یکسر به پیش حصار
Ба шаҳри андаруни лашкари тарки рехт
به شهر اندرون لشکر ترک ریخت
Бар ма ту гуфтӣ даруни гурги рехт
بر مه تو گفتی درون گرگ ریخت
Ба тороҷ таркон кушоданд чанг
به تاراج ترکان گشادند چنگ
Баромади з ҳар барзани овои ҷанг
برآمد ز هر برزن آوای جنگ
Чаҳ огаҳ шуд аз кори лҳроспи шоҳ
چه آگه شد از کار لهراسپ شاه
Ки омад ба Балхи андари арҷоспи шоҳ
که آمد به بلخ اندر ارجاسپ شاه
Ки арҷосп омад зираи ҳамчуи гирд
که ارجاسپ آمد زره همچو گرد
Бузади дасти пӯшеди сози набард
بزد دست پوشید ساز نبرد
Бадаргоҳи шаҳи ҷанг пайваста шуд
بدرگاه شه جنگ پیوسته شد
Ҷаҳонҷӯйро тани дўҷо хаста шуд
جهانجوی را تن دوجا خسته شد
Зани шаҳ аз он раҳ равон барнишаст
زن شه از آن ره روان برنشست
Яке теғи ҳиндии гирифтаи бадаст
یکی تیغ هندی گرفته بدست
зи таркони ду мард диловар фиканд
ز ترکان دو مرد دلاور فکند
Бурун аз наметкоўр фиканд
برون از میانشان تکاور فکند
Писар будаш аз шаҳи яке бе назир
پسر بودش از شه یکی بی نظیر
Ҷаҳони ҷӯии ном будӣ зрир
جهان جوی نام بودی زریر
Зрири ҷавони он замони хирад буд
زریر جوان آن زمان خرد بود
На ҳангоми новирди он гирд буд
نه هنگام ناورد آن گرد بود
Варо низ модари буруни баради тафт
ورا نیز مادر برون برد تفت
Раҳ систон барграфт ва бирафт
ره سیستان برگرفت و برفت
Дигар гирд ҷомосп рафт аз миён
دگر گرد جاماسپ رفت از میان
Ҳамон низ шуд бар раҳи систон
همان نیز شد بر ره سیستان
Чаҳ таркони зи бонӯ хабар ёфтанд
چه ترکان ز بانو خبر یافتند
Аннан аз пас ӯ з кин тохтанд
عنان از پس او ز کین تاختند
Ки бонӯу лҳроспро бастаи хор
که بانو و لهراسپ را بسته خوار
Бигиранд таркон бо гиру дор
بگیرند ترکان با گیر و دار
Вазин рӯй лҳросп дар ҷанг буд
وزین روی لهراسپ در جنگ بود
Яке теғи ҳиндяш дар чанг буд
یکی تیغ هندیش در چنگ بود
Нишаст аз бар бораи лҳросби зуд
نشست از بر باره لهراسب زود
Расониди худро ба арҷосп равад
رسانید خود را به ارجاسپ رود
Бузади теғу тан хаста кардаш равон
بزد تیغ و تن خسته کردش روان
Буруни рафта чун шери нар аз миён
برون رفته چون شیر نر از میان
зи таркони басиро ба шамшери кишт
ز ترکان بسی را به شمشیر کشت
Бурун рафт аз Балх ва бинмуд пушт
برون رفت از بلخ و بنمود پشت
Раҳи систонро на бишнохт шоҳ
ره سیستان را نه بشناخت شاه
Самандаши сӯй кобул оварад роҳ
سمندش سوی کابل آورد راه
Бифармуд арҷоспи Таҳмосб ро
بفرمود ارجاسپ طهماسب را
Ки хоҳам зи ту шоҳи лҳросп ро
که خواهم ز تو شاه لهراسپ را
Бирав аз пас шоҳ бо даҳ ҳазор
برو از پس شاه با ده هزار
Далерон ва бо шоҳ кун корзор
دلیران و با شاه کن کارزار
Ба банд аз қафои дасти лҳросб ро
به بند از قفا دست لهراسب را
Бикун шоди азин ҷони арҷосп ро
بکن شاد ازین جان ارجاسپ را
Чаҳ бишунид аз арҷоспи Таҳмосби зуд
چه بشنید از ارجاسپ طهماسب زود
Бирафт аз пас шоҳи лҳроспи зуд
برفت از پس شاه لهراسپ زود
Баровар бидон тарки арҷосп ро
برآور بدان ترک ارجاسپ را
Ки баст ӯ камари кини лҳросп ро
که بست او کمر کین لهراسپ را