Чунин то з ки хури баромади баланд
چنین تا ز که خور برآمد بلند
Ситамкораи таркон ба ғорат баданд
ستمکاره ترکان به غارت بدند
Зани вмрд яксар броФрози бом
زن ومرد یکسر برافراز بام
Аҷали теғ кин баркашид аз ниёам
اجل تیغ کین برکشید از نیام
Далерон балхӣ кушоданд чанг
دلیران بلخی گشادند چنگ
Ба таркон ниҳоданд шамшеру санг
به ترکان نهادند شمشیر و سنگ
Чунон фитнае дар сар Балх шуд
چنان فتنه ای در سر بلخ شد
Ки аз бими хур чун ма слх шуд
که از بیم خور چون مه سلخ شد
зи баси теғи кини рехт дар шаҳри хӯн
ز بس تیغ کین ریخت در شهر خون
Ҳамаи кӯчаҳо гашти шнҷрФи гаван
همه کوچه ها گشت شنجرف گون
Бад-ӣни гӯна то гашти хуршеди рост
بدین گونه تا گشت خورشید راست
Бидон фитна аз Балх аз чапу рост
بدان فتنه از بلخ از چپ و راست
зи таркони арҷосп бо даҳ ҳазор
ز ترکان ارجاسپ با ده هزار
Бишуд кушта ҳар сӯй дар Балхи зор
بشد کشته هر سوی در بلخ زار
Дар охир чаҳ донист ҳар кас ки шоҳ
در آخر چه دانست هر کس که شاه
Бурун рафт аз Балх ва аз размгоҳ
برون رفت از بلخ و از رزمگاه
Дили дасти ӣнон бурун шуд зи кор
دل دست اینان برون شد ز کار
Тиҳӣ кард ҳаркаси сар аз кори зор
تهی کرد هرکس سر از کار زار
Бикуштанд таркони фузун аз шумор
بکشتند ترکان فزون از شمار
Зану марди балхӣ дар он корзор
زن و مرد بلخی در آن کارزار
Ҳамаи кохи айвони лҳроспи шоҳ
همه کاخ ایوان لهراسپ شاه
Ба чанг андар оварад арҷоспи шоҳ
به چنگ اندر آورد ارجاسپ شاه
зи асбоби шоҳӣ ҳар он чиз буд
ز اسباب شاهی هر آن چیز بود
Бадаст омад оварад арҷоспи зуд
بدست آمد آورد ارجاسپ زود
Аз он мардуми шаҳри комди асир
از آن مردم شهر کآمد اسیر
зи хираду бузурги зи бурноу пер
ز خرد و بزرگ ز برنا و پیر
з доно шунидам ки бади сӣ ҳазор
ز دانا شنیدم که بد سی هزار
Надидаи сипеҳри ин чунин корзор
ندیده سپهر این چنین کارزار
Гирифтанд Гӯдарзи кшўод ро
گرفتند گودرز کشواد را
Мрони номвар пер бодод ро
مرآن نامور پیر باداد را
Набӯдаш тавон то кунад корзор
نبودش توان تا کند کارزار
Чунон бад ки бдхстаҳи он номдор
چنان بد که بدخسته آن نامدار
Яке онкии фарсӯдау пер буд
یکی آنکه فرسوده و پیر بود
Камони он қади рост чун тир буд
کمان آن قد راست چون تیر بود
Се дигари з нодидани Геви шер
سه دیگر ز نادیدن گیو شیر
Қадаш чун камон гашта бади гӯшаи гир
قدش چون کمان گشته بد گوشه گیر
Чунин хаста ҳам бош бастанди даст
چنین خسته هم باش بستند دست
Сронро сар аз тани сад афканди паст
سرآن را سر از تن صد افکند پست
Занонро бзири шиканҷаи биринҷ
زنان را بزیر شکنجه برنج
Ҳаме доштанд аз паии моли ганҷ
همی داشتند از پی مال گنج
Чаҳ аз ғорат ва тохт пардохтанд
چه از غارت و تاخت پرداختند
Ба айвонҳо оташ андохтанд
به ایوان ها آتش انداختند
Ҳамаи кохи лҳроспро сӯхти пок
همه کاخ لهراسپ را سوخت پاک
Бишуд Балх монанди як тӯдаи хок
بشد بلخ مانند یک توده خاک
Аз Эрони ббрднди наздики шоҳ
از ایران ببردند نزدیک شاه
Ҳаме кард арҷосп ба эшон нигоҳ
همی کرد ارجاسپ به ایشان نگاه
Ба бурданди Гӯдарзро бастаи пеш
به بردند گودرز را بسته پیش
Дилаши хаста ва сар фиканда зи пеш
دلش خسته و سر فکنده ز پیش
зи перии алифи қад ӯ дол буд
ز پیری الف قد او دال بود
Бар он пери сари банд бар ёл буд
بر آن پیر سر بند بر یال بود
Бипурсед арҷосп кин пер кист
بپرسید ارجاسپ کاین پیر کیست
Ки модар ба ҳолаш бихоҳад гирист
که مادر به حالش بخواهد گریست
Бигуфтанд Гӯдарз пераст ин
بگفتند گودرز پیر است این
Ки дар разми ҷӯшон чаҳ шераст ин
که در رزم جوشان چه شیر است این
зи гардони мо сад диловар бикушт
ز گردان ما صد دلاور بکشت
Бидон то бибастем дасташ ба пушт
بدان تا ببستیم دستش به پشت
Бадв гуфт арҷосб ки Эй шавам кор
بدو گفت ارجاسب که ای شوم کار
Ки бодии зи кори худати шармсор
که بادی ز کار خودت شرمسار
зи пеши ту ин фитна омад нахуст
ز پیش تو این فتنه آمد نخست
Ки хусрав ба Эрон кашидӣ дуруст
که خسرو به ایران کشیدی درست
Камари кӣнаро баҳри афросйоб
کمر کینه را بهر افراسیاب
Бибастӣ ва рафтӣ бар он рӯй об
ببستی و رفتی بر آن روی آب
Ба таркон набардӣ биёростӣ
به ترکان نبردی بیاراستی
Козўи шерро дил ба тани костӣ
کازو شیر را دل به تن کاستی
Чунин то ки шуд кори хусрави баланд
چنین تا که شد کار خسرو بلند
Бишуд гарм ва кардӣ камари бози танг
بشد گرم و کردی کمر باز تنگ
Ба даст ту шуд куштаи перони пер
به دست تو شد کشته پیران پیر
Кунун хӯн пиронт карда асир
کنون خون پیرانت کرده اسیر
Бадв гуфт Гӯдарзи к-эй бе баҳо
بدو گفت گودرز کای بی بها
Тиҳӣ беша дидӣ зи нари аждаҳо
تهی بیشه دیدی ز نر اژدها
Таҳамтан магар нест ояд ба ҷанг
تهمتن مگر نیست آید به جنگ
Бёзди сӯии гардаи соми чанг
بیازد سوی گرده سام چنگ
Бияёд дамодами зи ховари замин
بیاید دمادم ز خاور زمین
Бадаради зи наъли ткоўри замин
بدرد ز نعل تکاور زمین
Ҳамон рустамаст онкии афросйоб
همان رستم است آنکه افراسیاب
Ҳамеша аз ӯ бади ду дидаи пари об
همیشه از او بد دو دیده پر آب
Фаромарз ояд зи Ҳиндӯстон
فرامرز آید ز هندوستان
Абои шаҳриёри ҷаҳони паҳлавон
ابا شهریار جهان پهلوان
Чаҳ бонӯи гшсб ва чаҳ парҳезгор
چه بانو گشسب و چه پرهیزگار
Биёянд бо лашкари сӣ ҳазор
بیایند با لشکر سی هزار
Дигар пӯри бежани савори далер
دگر پور بیژن سوار دلیر
Ҷаҳони ҷӯи сипаҳдори яли ардаи шер
جهان جو سپهدار یل ارده شیر
Дигар гирди фирӯзи яли пӯри Тӯс
دگر گرد فیروز یل پور طوس
Чаҳ раҳоами Гӯдарз бо буқи кӯс
چه رهام گودرز با بوق کوس
Чаҳ гргўии гургин мелоди тез
چه گرگوی گرگین میلاد تیز
Биёянд бо гурзу пӯлод низ
بیایند با گُرز و پولاد نیز
Дигар номвари пӯри лҳроспи шоҳ
دگر نامور پور لهراسپ شاه
Чаҳ кардаш ҳамеи номи Гуштоспи шоҳ
چه کردش همی نام گشتاسپ شاه
Чаҳ шери жён лашкар ояд ба ҷанг
چه شیر ژیان لشکر آید به جنگ
зи кини гурзаи гови пайкар ба чанг
ز کین گُرزه گاو پیکر به چنگ
Вазин рӯй дастони соми савор
وزین روی دستان سام سوار
Абои зобулии номвари сӣ ҳазор
ابا زابلی نامور سی هزار
Нишонанд бар тахти лҳросп ро
نشانند بر تخت لهراسپ را
Намонанд барҷои арҷосп ро
نمانند برجای ارجاسپ را
Ҳамонаст ин марзи Эрони замин
همان است این مرز ایران زمین
Каз ӣнҷо гурезон бишуд шоҳи чин
کز اینجا گریزان بشد شاه چین
На ин беша аз шер нар шуд тиҳӣ
نه این بیشه از شیر نر شد تهی
Ки ҷўӣии ту зини марзи тоҷу шаҳӣ
که جوئی تو زین مرز تاج و شهی
Маро буд ҳаштод пӯр гузин
مرا بود هشتاد پور گزین
Ҳамаи куштаи гаштанд дар гоҳи кин
همه کشته گشتند در گاه کین
Бхўни сёўхши покизаи тан
بخون سیاوخش پاکیزه تن
Ҳамаи куштаи гаштанди як анҷуман
همه کشته گشتند یک انجمن
Саро зиндагонӣ наёяд бакор
سرا زندگانی نیاید بکار
Бигирӣ абри тахту ирсат ? зор
بگیری ابر تخت و ارثت؟ زار
Ки чун рустам ояд бад-ӣни кӣнаи гоҳ
که چون رستم آید بدین کینه گاه
На сар бо ту монад на тахту кулоҳ
نه سر با تو ماند نه تخت و کلاه
Чу бишунид арҷоспи ин гуфтугӯӣ
چو بشنید ارجاسپ این گفتگوی
Бипечед аз пери Гӯдарз рӯй
بپیچید از پیر گودرز روی
Ба фармуд ӯро бидоранд сахт
به فرمود او را بدارند سخت
Ба занҷири пӯлод дар банди сахт
به زنجیر پولاد در بند سخت
Асирон ки буданд дар банди ӯй
اسیران که بودند در بند اوی
Бифармуд он тарки прхошҷўӣ
بفرمود آن ترک پرخاشجوی
Ки бурдандашони сӯии турони замин
که بردندشان سوی توران زمین
Брўӣини дизи андари далерони кин
بروئین دز اندر دلیران کین
Ба фармуд онҷои ҳамаи хишту хок
به فرمود آنجا همه خشت و خاک
Бдзи дркшнд аз паии қалъаи пок
بدز درکشند از پی قلعه پاک
Далерон ки дунбол бонӯ шуданд
دلیران که دنبال بانو شدند
Занони даст аз кин ба зону шуданд
زنان دست از کین به زانو شدند
Ба бонӯи расиданд дар марғзор
به بانو رسیدند در مرغزار
Сурони таркон ба сад гирўи дор
سوران ترکان به صد گیرو دار