Рой гуфт брҳмнро ки : « шунӯдами достони дӯстони мувофиқ ва мисли бародарони мушфиқ . Акнӯн агар даст диҳад бозгуед аз ҷиҳати ман мисли душманӣ ки бадв фирефта нишоед гашт агарчӣ камоли мулотафату тазаррӯъу фарти мҷомлту тавозуъ дар меон ораду зоҳирро ҳарчӣ оростатар ба хилофи ботини намояду дақоиқи тмўиаҳу латоифи тъмиаҳи андрони бакори барад . »
رای گفت برهمن را که: «شنودم داستانِ دوستانِ موافق و مثلِ برادرانِ مشفق. اکنون اگر دست دهد بازگوید از جهت من مثلِ دشمنی که بدو فریفته نشاید گشت اگرچه کمال ملاطفت و تضرع و فرط مجاملت و تواضع در میآن آرد و ظاهر را هرچه آراستهتر به خلاف باطن نماید و دقایق تمویه و لطایف تعمیه اندرآن بکار برد.»
Брҳмн гуфт : « хирадманд ба сухани душман илтифот нанамояду зарқу шъўзаҳ ӯро дар замир нагузорад ва ҳарчӣ аз душмани доноу мухолиф , доҳии тлтФу тўдд беш бинад дар бадгумонӣу хештани нигоҳи доштан зиёдат кунаду домани азуи беҳтари дрчинд , чаҳ агар ғифлатии варзаду захм гоҳе холӣ гузарад ; ҳар оина , камӣни душман кушода гардад , ва пас аз фӯти фурсату таазури тадорук , пушаймонии дасти надиҳад ,у бадв он расад ки ба бум расед аз зоғ . Рой пурсед ки : « чигунааст он ? »
برهمن گفت: «خردمند به سخن دشمن التفات ننماید و زرق و شعوذه او را در ضمیر نگذارد و هرچه از دشمنِ دانا و مخالف، داهی تلطف و تودد بیش بیند در بدگمانی و خویشتن نگاه داشتن زیادت کند و دامن ازو بهتر درچیند، چه اگر غفلتی ورزد و زخمگاهی خالی گذرد؛ هر آینه، کمین دشمن گشاده گردد، و پس از فوت فرصت و تعذر تدارک، پشیمانی دست ندهد، و بدو آن رسد که به بوم رسید از زاغ. رای پرسید که: «چگونه است آن؟»
Гуфт :
گفت: