Дар ҷумлаи кор ман бидон дарҷати рсидкаҳ ба қазоҳои осмонӣ ризо додам ва он қадар ки дар имкон гунҷад аз корҳои охират рост кардам ,у бад-ӣни умед умр мегузоштам ки магар ба рӯзгории расм ки дар он далелии ёўму ёрӣу муайянии бадасти орм , то сафари Ҳиндӯстон пеш омад , бирафтам ва дар он диёри ҳам шароити баҳсу астқсо ҳарчӣ тамомтар тақдим намудем ва ба вақт бозгаштани китоб ҳо оварадам ки яке аз он ин китоби Калила Димнааст , валлоҳи таъолии аълам .

در جمله کار من بدان درجت رسیدکه به قضاهای آسمانی رضا دادم و آن قدر که در امکان گنجد از کارهای آخرت راست کردم، و بدین امید عمر می‌گذاشتم که مگر به روزگاری رسم که در آن دلیلی یاوم و یاری و معینی بدست آرم، تا سفر هندوستان پیش آمد، برفتم و در آن دیار هم شرایط بحث و استقصا هرچه تمامتر تقدیم نمودم و به وقت بازگشتن کتاب ها آوردم که یکی از آن این کتاب کلیله دمنه است، والله تعالی اعلم.