Ва писандидатар ахлоқи мардон тақвоасту касби мол аз ваҷҳи ҳалол , ҳарчанд дар ҳеҷ ҳол аз раҳмати офаридагори ъзи исмау мусоидати рӯзгор навмед нишоед буд аммо бар он эътимоди куллӣ кардану кӯшиши фурӯи гузоштан аз хираду рои рост давр уфтад , ки имдоди хайроту ақсоми съодоти бадви наздиктар ки дар корҳо собит қадам бошад ва дар макосиби ҷаду ҳади лозими шимурд . Ва агар чунон ки божгўнгӣ рӯзгораст коҳилӣ ба дрҷтӣ расад ё ғофилӣ ртбтӣ ёбад бидон илтифот нанамояд ,у иқтидои хеши бадв даст нашносад , чаҳ неки бахту давлати ёр ӯ тавонад буд ки тқил ба мқблону хирадмандон воҷиб бинад то ба ҳеҷ вақт аз мақоми таваккул давр намонад , ва аз фазилати муҷоҳидат бебаҳра нагардад .

و پسندیده تر اخلاق مردان تقوی است و کسب مال از وجه حلال، هرچند در هیچ حال از رحمت آفریدگار عز اسمه و مساعدت روزگار نومید نشاید بود اما بر آن اعتماد کلی کردن و کوشش فرو گذاشتن از خرد و رای راست دور افتد، که اَمداد خیرات و اَقسام سعادات بدو نزدیک تر که در کارها ثابت قدم باشد و در مَکاسِب جِدّ و هِد لازم شمرد. و اگر چنان که باژگونگی روزگار است کاهلی به درجتی رسد یا غافلی رتبتی یابد بدان التفات ننماید، و اقتدای خویش بدو دست نشناسد، چه نیک بخت و دولت یار او تواند بود که تَقَیُّل به مقبلان و خردمندان واجب بیند تا به هیچ وقت از مقام توکل دور نماند، و از فضیلت مجاهدت بی بهره نگردد.