Рой гуфт шунӯдам мисли он кас ки бефикрату рӯяти худро дар дарёии ҳайрат ва надомат афганду бастаи доми ғаромат ва пушаймонӣ гардонид . Акнӯн бозгуед достони онкии душманони анбӯҳ аз чапу рост ва пасу пеш ӯ даройанд чунонкӣ дар чанголи ҳалоку қабза талаф уфтад , пас махраҷи хеш дар мулотафату мўолот эшон бинаду ҷамоли ҳоли худ латиф гирданд ва ба саломат биҷаҳаду аҳд бо душман ба вафои расонад . Ва агар ин боб муяссар нашавад гирди мулотафат чигуна даройаду сулҳ ба чаҳ тариқи илтимоси намояд ?

رای گفت‌: شنودم مثل آن کس که بی فکرت و رویت خود را در دریای حیرت و ندامت افگند و بستهٔ دام غرامت و پشیمانی گردانید. اکنون بازگوید داستان آنکه دشمنان انبوه از چپ و راست و پس و پیش او درآیند چنان‌که در چنگال هلاک و قبضهٔ تلف افتد، پس مخرج خویش در ملاطفت و موالات ایشان بیند و جمال حال خود لطیف گردانَد و به سلامت بجهد‌، و عهد با دشمن به وفا رسانَد. و اگر این باب میسر نشود‌، گِرد ملاطفت چگونه درآید و صلح به چه طریق التماس نماید؟

Брҳмн ҷавоб дод ки : ағлаби дӯстӣу дшмноигии қоим ва собит набошад , ва ҳар оинаи баъзе ба ҳаводиси рӯзгори астҳолти пазирад . Ва мисоли он чун абри баҳории сет ки гоҳ май борад вагоҳ офтоб май тобад ва онро давомӣу саботӣ сӯрат набандад .

برهمن جواب داد که: اغلب دوستی و دشمنایگی قایم و ثابت نباشد، و هر‌آینه بعضی به حوادث روزگار استحالت پذیرد. و مثال آن چون ابر بهاری‌ست که گاه می‌بارد وگاه آفتاب می‌تابد و آن را دوامی و ثباتی صورت نبندد.

Саҳобаи сиФи лӣси ирҷии давомҳо .

سحابة صیف لیس یرجی دوامها.

Ва вифоқи занону қурбати султону мулотафати девонау ҷамоли амради ҳамин мизоҷ дораду дил дар бақоӣ он натавон баст ; ва бисёр дӯстӣаст ки ба камоли лутфу ягонагӣ расида бошаду намоу таровати он бар имтидоди рӯзгори боқии монда , ногоҳ чашм захмӣ уфтад ва ба адоват ва астзодт кашад ;у бози адоватҳои қадиму асабятҳои маврӯс ба як мҷомлт ночиз гардаду баннои маваддату асоси муҳаббати муаккад ва мустаҳкам шавад . Ва хирадманди равшани рой дар ҳар ду боб бар қзити фармони ҳазрат набувват равад - қол алнабӣ слии аллоҳи алайҳу алии ?ала « аҳбби ҳбибки ҳўномо , ъсии ани икўни бғизки иўмои мо ;у абъзи ҳўнои мо , ъсии ин икўни ҳбибки иўмои мо » . На толФи душмани фурӯгузораду тамаъ аз дӯстӣ ӯ мунқатиъ гирданд ва на бар ҳар дӯстии эътимоди куллӣ ҷоизи шимурд ва ба вафоӣ ӯ сқт афзоед . Ва аз макри даҳру заҳри чарх дар парешони гардонӣдани он эмин шавад . Ва аммо оқибати андеши илтимоси сулҳу мқорбту душманро ғанимати пиндорад чун мутазаммини дафъи мзртӣу ҷир манфиатӣ бошад барои ин ағроз ки тақрир афтод . Ва ҳарки дар ин маъонии ваҷҳи кори пеш чашм дошту тариқи маслиҳат ба вақт бидид ба ҳусӯли ғаразу нҷҳи мурод наздик нишинад , ва ба фатҳи боби давлату тулӯъи субҳи саодат махсӯс гардад . Ва аз қароину ахўоти он , ҳикояти гурба ва мӯшаст . Рой пурсед ки : чигунааст ?

و وفاق زنان و قربت سلطان و ملاطفت دیوانه و جمال امرد همین مزاج دارد و دل در بقای آن نتوان بست؛ و بسیار دوستی است که به کمال لطف و یگانگی رسیده باشد و نما و طراوت آن بر امتداد روزگار باقی مانده، ناگاه چشم‌زخمی افتد و به عداوت و استزادت کشد؛ و باز عداوت‌های قدیم و عصبیت‌های موروث به‌یک مجاملت ناچیز گردد و بنای مودت و اساس محبت موکد و مستحکم شود. و خردمند روشن‌رای در هر دو باب بر قضیت فرمان حضرت نبوت رود -قال النبی صلی الله علیه و علی آله «احبب حبیبک هوناما، عسی ان یکون بغیضک یوما ما؛ و ابعض هونا ما، عسی این یکون حبیبک یوما ما». نه تالف دشمن فروگذارد و طمع از دوستی او منقطع گرداند و نه بر هر دوستی اعتماد کلی جایز شمرد و به وفای او ثقت افزاید. و از مکر دهر و زهر چرخ در پریشان گردانیدن آن ایمن شود. و اما عاقبت‌اندیش التماس صلح و مقاربت و دشمن را غنیمت پندارد چون متضمن دفع مضرتی و جر منفعتی باشد برای این اغراض که تقریر افتاد. و هرکه در این معانی وجه کار پیش چشم داشت و طریق مصلحت به‌وقت بدید به‌حصول غرض و نجح مراد نزدیک نشیند، و به فتح باب دولت و طلوع صبح سعادت مخصوص گردد. و از قرائن و اخوات آن، حکایت گربه و موش است. رای پرسید که: چگونه است؟

Гуфт :

گفت: