Агар бад-ӣни китоби добшлимро , ки арсаи малик ӯ ҳснии ду се вайрону ҷангалии панҷ шаш пурхор бӯда сет - бандагони ин давлатро ки пояндаи боди азъоФи он малик ҳаст - зикрӣ боқӣ тавонист шуд ки бар имтидоди рӯзгор мдрўс намегардад , ва дар умматҳо ва миллатҳо тоза ва зинда мемонад , чун дибоҷаи он бФру ҷамоли алқоби маймуну зебу баҳоии номи мубораки худованд ,

اگر بدین کتاب دابشلیم را، که عرصه ملک او حصنی دو سه ویران و جنگلی پنج شش پرخار بوده ست - بندگان این دولت را که پاینده باد اضعاف آن ملک هست - ذکری باقی توانست شد که بر امتداد روزگار مدروس نمی گردد، و در امتها و ملتها تازه و زنده می‌ماند، چون دیباجه آن بفر و جمال القاب میمون و زیب و بهای نام مبارک خداوند،

Фахри алмулуки вориси султони номдор

فخر الملوک وارث سلطان نامدار

Бҳромшоаҳи қиблаи шоҳони номвар

بهرامشاه قبله شاهان نامور

Шоҳӣ казуаст дӯдаи Маҳмӯдро шараф

شاهی کزوست دوده محمود را شرف

Шоҳӣ казуаст гавҳари масъӯдро хатар

شاهی کزوست گوهر مسعود را خطر

Музайяни гашту шмтӣ аз маноқиби зот беҳам?ил - ки ғурати маҳосин айёмасту воситаи қаллодаи рӯзгор - дар тшбиби он тақрир афтод ;у нбзӣ аз осори ройу шамшери подшоҳона , ки мафохири дайн ва давлат бидон ороста гаштаасту фазойили малику миллати бҷмоли он камоли пазируфта , дар зимни он эрод карда омад ,у рамзӣ аз мосри хонадони бузурги шоҳаншоҳӣу масоъии ҳамидаи худовандон , мулӯки аслофи анороллаҳи броҳинҳм ки гардану гӯши фалаки сабки сайри бтўқи миннату хизмати убудийяти эшон гарон бораст ,у садру мнкби замонаи брдои эҳсону вшоҳи анъоми эшон мтҳлӣ - бидон мақрун гардонида шуд ; тавон донист ки рағбати мардумон дар мтолъти ин китоб чигуна содиқ гардад ,у бсбби қабӯлӣ ки аз маҷлиси олӣ , зоъФи аллоҳи ишроқа , онро арзонӣ доштааст ҷаҳонёнро аз чаҳ навъ иқболҳо бошаду зикри он бтбъи исму давлати Қоҳира , лоқолти собитаи алоркон , самти тхлид ва тобед ёбад ва то охири умр ( олам ) ҳар рӯзи зиёдати низому таровати пазирад , ва албата даври чарху қасди даҳри тирагиро бсФўти он роҳи надиҳад .

مزین گشت و شمتی از مناقب ذات بی همال - که غرت محاسن ایام است و واسطه قلاده روزگار- در تشبیب آن تقریر افتاد؛ و نبذی از آثار رای و شمشیر پادشاهانه، که مفاخر دین و دولت بدان آراسته گشته است و فضایل ملک و ملت بجمال آن کمال پذیرفته، در ضمن آن ایراد کرده آمد، و رمزی از مآثر خاندان بزرگ شاهنشاهی و مساعی حمیده خداوندان، ملوک اسلاف انارالله براهینهم که گردن و گوش فلک سبک سیر بطوق منت و خدمت عبودیت ایشان گران بار است، و صدر و منکب زمانه بردای احسان و وشاح انعام ایشان متحلی -بدان مقرون گردانیده شد؛ توان دانست که رغبت مردمان در مطالعت این کتاب چگونه صادق گردد، و بسبب قبولی که از مجلس عالی، ضاعف الله اشراقه، آن را ارزانی داشته است جهانیان را از چه نوع اقبالها باشد و ذکر آن بتبع اسم و دولت قاهره، لاقالت ثابتة الارکان، سمت تخلید و تابید یابد و تا آخر عمر (عالم )هر روز زیادت نظام و طراوت پذیرد، و البته دور چرخ و قصد دهر تیرگی را بصفوت آن راه ندهد.

Вогари бидпои брҳмни бдонстӣ ки тасниф ӯ ин шараф хоҳад ёфт бидон басии тъзз ва мубоҳот намӯдӣ , ва дар тмнии он рӯзгор гузоштӣ ки ин саодатро дарёбад ва ин ташарруфу тафохури худро ҳосили орад , ва чун идроки ин муроди дасти надодии маъзират дар ин иборат кардӣ ки бўнўос кардааст :

واگر بیدپای برهمن بدانستی که تصنیف او این شرف خواهد یافت بدان بسی تعزز و مباهات نمودی، و در تمنی آن روزگار گذاشتی که این سعادت را دریابد و این تشرف و تفاخر خود را حاصل آرد، و چون ادراک این مراد دست ندادی معذرت در این عبارت کردی که بونواس کرده است:

Агар баном касе гуфт боядам шеърӣ

اگر بنام کسی گفت بایدم شعری

Бпиши табъ ту бошӣ ҳамаи баҳонаи ман

بپیش طبع تو باشی همه بهانه من