Лоҷарами ҳамаро бҷонб ӯ сукӯну астномти ҳосили омада буд , ва дар арсау лоу ҳавоу тайифае аз машоҳӣри эшон ки ҳар як фазлии вофиру зикрӣ соир доштанд бмнзлти сокинони хонаи вбтонаҳ маҷлис буданд , чун қозии Муҳамади абдулҳамиди асҳқ ,у бурҳони аддӣни абдурашиди наср ,у имомон : алии хайёт , соиди меҳанӣ , абдурраҳмони бастӣ ,у Муҳамади сайфӣ , Муҳамади нсобўрӣу Муҳамади Усмони бастӣ , мубашшири разавии адиб , абдураҳими аскоФӣ , абдулҳамиди зоҳидӣ , Маҳмӯди сагзӣ , фахрии Носир , Саиди бохрзӣ , дар баъзе авқот : Муҳамади хбозӣ , Маҳмӯди ншобўрӣ , раҳми аллоҳ алмозин манеҳаму атоли бқоءолғобрин ; ва ман бандаро бар маҷоласту дидору музокироту гуфтори эшон чунон алифӣ тоза гашта буду бмтолбту мувозибат бар касби ҳунари он майли афтода ки аз мубоширати ишғолу млобсти аъмоли эърози куллӣ май буд . Ва ғоят наҳиммат барон мқсўри доштамӣ ки якеро аз эшон дрёФтмӣу соъатӣ ӯ мўонсти ҷстмӣ , ва онро сармояи саодату иқболу давлати шнохтмӣ ; ва мумкинаст ки ин сухан дар либоси тслФ бар хавотир гузарад , ва дар маърази тсўқи пеш змоир ояд , аммо чун зарурати инсофи ниқоби ҳасад аз ҷамол хеш бигушоед , ва дар оёти броъту мӯъҷизоти саноат ки ин китоб бар зикру изҳори баъзе азон муштамиласт тааммулӣ бсзо равад ; шинохта гардад то дар таҳсили ҳимматӣ баланд набошад ,у ранҷи тааллум ҳарчӣ тамомтар таҳаммул науфтад , дар сухан , ки шарафи одамӣ бар дигар ҷонварон бидонаст , ин манзалат натавон ёфт .

لاجرم همه را بجانب او سکون و استنامت حاصل آمده بود، و در عرصه و لا و هوا و طایفه ای از مشاهیر ایشان که هر یک فضلی وافر و ذکری سایر داشتند بمنزلت ساکنان خانه وبطانه مجلس بودند، چون قاضی محمد عبدالحمید اسحق، و برهان الدین عبدالرشید نصر، و امامان: علی خیاط، صاعد میهنی، عبدالرحمن بستی، و محمد سیفی، محمد نسابوری و محمد عثمان بستی، مبشر رضوی ادیب، عبدالرحیم اسکافی، عبدالحمید زاهدی، محمود سگزی، فاخر ناصر، سعید باخرزی، در بعضی اوقات: محمد خبازی، محمود نشابوری، رحم الله الماضین منهم و اطال بقاءالغابرین؛ و من بنده را بر مجالست و دیدار و مذاکرات و گفتار ایشان چنان الفی تازه گشته بود و بمطالبت و مواظبت بر کسب هنر آن میل افتاده که از مباشرت اشغال و ملابست اعمال اعراض کلی می‌بود. و غایت نهمت بران مقصور داشتمی که یکی را از ایشان دریافتمی و ساعتی او موانست جستمی، و آن را سرمایه سعادت و اقبال و دولت شناختمی؛ و ممکنست که این سخن در لباس تصلف بر خواطر گذرد، و در معرض تسوق پیش ضمایر آید، اما چون ضرورت انصاف نقاب حسد از جمال خویش بگشاید، و در آیات براعت و معجزات صناعت که این کتاب بر ذکر و اظهار بعضی ازان مشتمل است تاملی بسزا رود؛ شناخته گردد تا در تحصیل همتی بلند نباشد، و رنج تعلم هرچه تمامتر تحمل نیفتد، در سخن، که شرف آدمی بر دیگر جانوران بدان است، این منزلت نتوان یافت .

Бақадр алкди тнқсми алмъолӣ

بقدر الکد تنقسم المعالی

Ва чун рӯзгори брқзити одати хеш дар бозхўостни мавоҳиби он ҷамъро бпрогнду низоми ин ҳол гусаста шуд хештанро ҷузи бмтолъти кутуб мтҳдӣ надонистам ,

و چون روزگار برقضیت عادت خویش در بازخواستن مواهب آن جمع را بپراگند و نظام این حال گسسته شد خویشتن را جز بمطالعت کتب متهدی ندانستم،

Ва хайри ҷлиси фӣ алзмон китоб

و خیر جلیس فی الزمان کتاب

Ва дар амсоласт ки нъми алмҳдси алдФтр . Ва бҳкм онкӣ гуфта анд

و در امثال است که نعم المحدث الدفتر. و بحکم آنکه گفته‌اند

Ҷади ҳамаи солаи ҷон мардум бихӯрад

جد همه ساله جان مردم بخورد