Гоҳ аз гоҳи аҳмозии рФӣу бтўориху асмори илтифотӣ будӣ , ва дар аснои ин ҳоли фақиҳи олами алии иброҳӣми Исмоили адоами аллоҳи тавқифа ки аз эҳдоси фуқаҳоии ҳазрати ҷлти бмзити ҳнрўи хирад мустасноаст - ва дар ин вақти тавфиқи ҳасан аҳдӣ ёфту мизоҷ ӯ бтқлби аҳволи тафовут кам пазируфт - насахтӣ аз Калилаи вдмнаҳ тӯҳфа оварад . Агарчӣ азон чанд насахт дигар дар миёни кутуб буд бидон табаррук намӯда омад ,у ҳуқуқ ӯро бохалоси дўсии бръоит расонида шуд ,у зикри ҳақи гузорӣу ҳуррият ӯ бидон мухиллад гардонида омад , ҷазоаи аллоҳи хиролҷзоءу лақоаи мноаҳи фии авлоау ахроаҳ . Дар ҷумла бидон насахт алифӣ афтод ,у бтомлу тафаккури маҳосини ин китоби беҳтар ҷамол дод ,у рағбат дар мтолъти он зиёдати гашт , ки пас аз кутуби шаръӣ дар муддати умри олам азон пурфоидатар китобӣ накардаанд : баннои абвоби он брҳкмту мавъизат ; вонгаҳи онро дар сӯрати ҳазли Фронмўдаҳ то чунонкии хавоси мардумон барои шинохтан таҷориб бидон моил бошанд авоми бсбби ҳазл ҳам бихонанду батадрӣҷи он ҳикматҳо дар мизоҷи эшон мутамаккин гардад .

گاه از گاه احماضی رفی و بتواریخ و اسمار التفاتی بودی، و در اثنای این حال فقیه عالم علی ابراهیم اسماعیل ادام الله توقیفه که از احداث فقهای حضرت جلت بمزیت هنرو خرد مستثنی است -و در این وقت توفیق حسن عهدی یافت و مزاج او بتقلب احوال تفاوت کم پذیرفت -نسختی از کلیله ودمنه تحفه آورد. اگرچه ازان چند نسخت دیگر در میان کتب بود بدان تبرک نموده آمد، و حقوق او را باخلاص دوسی برعایت رسانیده شد، و ذکر حق گزاری و حریت او بدان مخلد گردانیده آمد، جزاه الله خیرالجزاء و لقاه مناه فی اولاه و اخراه. در جمله بدان نسخت الفی افتاد، و بتامل و تفکر محاسن این کتاب بهتر جمال داد، و رغبت در مطالعت آن زیادت گشت، که پس از کتب شرعی در مدت عمر عالم ازان پرفایده تر کتابی نکرده اند: بنای ابواب آن برحکمت و موعظت؛ وانگه آن را در صورت هزل فرانموده تا چنانکه خواص مردمان برای شناختن تجارب بدان مایل باشند عوام بسبب هزل هم بخوانند و بتدریج آن حکمتها در مزاج ایشان متمکن گردد.