Ва дар ҷумлаи мурод аз мсоқи ин ҳадиси он буд ки чунин подшоҳии бад-ӣни китоб рағбат намӯд . Ва чун малики хуросон ба амири Садиди Абулҳасани нсрбни Аҳмади алсомонии тғмдаҳи аллоҳ брҳмтаҳ расед рӯдакии шоирро мисол дод то онро ди рнзми орад , ки майли табъҳо бсхни манзум беш бошад . Ва он подшоҳи ризвони аллоҳи алайҳ аз мулӯки оли сомони бмзиди бастати махсӯс буд ва дар навбат ӯ Кирмону гиреҳгону табаристон то ҳудӯд рӯй вспоҳон дар хиттаи малики сомониёни афзуд ва сӣ сол муддат ёфту анвоъи таматтуъ ва бархӯрдорӣ бидон пайваст . Ва агар шмтии аи зоҳўол ӯ адроҷ карда шавад дароз гардад . Ва ин китобро неки азизи шимурдӣ ва бар мтолъти он мувозибат намӯд .

و در جمله مراد از مساق این حدیث آن بود که چنین پادشاهی بدین کتاب رغبت نمود. و چون ملک خراسان به امیر سدید ابوالحسن نصربن احمد السامانی تغمده الله برحمته رسید رودکی شاعر را مثال داد تا آن را د رنظم آرد، که میل طبعها بسخن منظوم بیش باشد. و آن پادشاه رضوان الله علیه از ملوک آل سامان بمزید بسطت مخصوص بود و در نوبت او کرمان و گرگان و طبرستان تا حدود روی وسپاهان در خطه ملک سامانیان افزود و سی سال مدت یافت و انواع تمتع و برخورداری بدان پیوست. و اگر شمتی ا زاحوال او ادراج کرده شود دراز گردد. و این کتاب را نیک عزیز شمردی و بر مطالعت آن مواظبت نمود.