Чндонкаҳи нома ба брзўиаҳ расед бар сиблати таъҷили бозгашт ва ба ҳазрати пайваст . Касриро хабар карданд , дар ҳол ӯро пеш хонд . Брзўиаҳи шарти хизмату замини бӯс биҷой овараду пурсишу тақарруб тамом ёфт . Ва касриро ба мшоҳдти асари ранҷ ки дар башараи брзўиаҳ буд риққатӣ ҳарчӣ тамомтар оварад ва гуфт : қавӣ дил бош эй бандаи нек ва бидон ки хизмати ту маҳал маразӣ ёфтаасту самарату Муҳамадати он мутаваҷҷеҳ шуда , боз бояд гашт ва як ҳафта осоиш дод ,у онгоҳ ба даргоҳ ҳозир омад то ончӣ воҷиб бошад мисоли диҳем .

چندانکه نامه به برزویه رسید بر سبیل تعجیل بازگشت و به حضرت پیوست. کسری را خبر کردند، در حال او را پیش خواند. برزویه شرط خدمت و زمین بوس بجای آورد و پرسش و تقرب تمام یافت. و کسری را به مشاهدت اثر رنج که در بشره برزویه بود رِقتی هرچه تمامتر آورد و گفت: قوی دل باش ای بنده نیک و بدان که خدمت تو محل مرضی یافته است و ثمرت و مَحمَدت آن متوجه شده، باز باید گشت و یک هفته آسایش داد، و آنگاه به درگاه حاضر آمد تا آنچه واجب باشد مثال دهیم.