Нўшрўони шодмони гашту хост ки зӯдтар ба ҳазрат ӯ расад то ҳаводиси айёми он шодиро мнғс нигараданд ,у брФўри бадв нома фармуд ва мисол дод ки : дар он мсорът бояд намӯд ,у қавии дилу Фсиҳи амл рӯй бознҳод , ва он кутубро азиз дошт ки хотир ба вусӯли он нигаронаст ,у тадбири берун овардан он бар қзити ақл бибояд кард , ки худои ъзўҷли бандагони оқилро дӯст дорад ,у ақл ба таҷорибу сабру ҳзм ҷамол гирад . Ва номаро меҳр карданд ва ба қосиди супурд , ва таъкидӣ рафт ки аз роҳҳои шореъи тҳрз воҷиб бинад то он нома ба даст душманӣ науфтад .

نوشروان شادمان گشت و خواست که زودتر به حضرت او رسد تا حوادث ایام آن شادی را منغّص نگرداند، و برفور بدو نامه فرمود و مثال داد که: در آن مسارعت باید نمود، و قوی دل و فسیح امل روی بازنهاد، و آن کتب را عزیز داشت که خاطر به وصول آن نگران است، و تدبیر بیرون آوردن آن بر قضیت عقل بباید کرد، که خدای عزوجل بندگان عاقل را دوست دارد، و عقل به تجارب و صبر و حزم جمال گیرد. و نامه را مُهر کردند و به قاصد سپرد، و تاکیدی رفت که از راه‌های شارع تحرز واجب بیند تا آن نامه به دست دشمنی نیفتد.