Ва маро чун аФтоб равшанаст ки аз зулмати бдкрдорӣу ғдри ту парҳез мебояд кард . Ки суҳбати ашрори моя шақоватасту мхолтти ахёри кимиёии саодат . Ва мисли он чун бод саҳарӣаст ки агар бар раёҳини бузади насими он бдмоғ бирасонад , ва агар бар поргин гузарад буии он ҳикоят кунад . Ва ме тавон шинохт ки ин сухани бртў гарон меояд . Ва сухани ҳақ талх бошаду асари он дар мсомҳи мустабидони нохуш .

و مرا چون افتاب روشن است که از ظلمت بدکرداری و غدر تو پرهیز می‌باید کرد. که صحبت اشرار مایه شقاوت است و مخالطت اخیار کیمیای سعادت. و مثل آن چون باد سحری است که اگر بر ریاحین بزد نسیم آن بدماغ برساند، و اگر بر پارگین گذرد بوی آن حکایت کند. و می‌توان شناخت که این سخن برتو گران می‌آید. و سخن حق تلخ باشد و اثر آن در مسامح مستبدان ناخوش.

Чун мФоўзти эшон бад-ӣн клмт расед шер аз гови фориғ шуда буду кор ӯ тамом бипардохта . Ва чндонкаҳ ӯро афганда дид ва дар хӯни ғалтида ,у Фўрти хашм таскинӣ ёфт , тааммулӣ кард ва бо худ гуфт : дареғи шнзбаҳ бо чандон ақл ва киёсту ройу ҳунар . намедонам ки дар ин кор мсиб будам ва дар ончии азуи расониданди ҳақи ростӣ ва амонат гузорданад ё тариқи хоинон бебок супурданд . Ман бории худро мусӣбат зада кардаму тўҷъу тҳср суд нахоҳад дошт .

چون مفاوضت ایشان بدین کلمت رسید شیر از گاو فارغ شده بود و کار او تمام بپرداخته. و چندانکه او را افگنده دید و در خون غلتیده، و فورت خشم تسکینی یافت، تاملی کرد و با خود گفت: دریغ شنزبه با چندان عقل و کیاست و رای و هنر. نمی دانم که در این کار مصیب بودم و در آنچه ازو رسانیدند حق راستی و امانت گزاردند یا طریق خائنان بی باک سپردند. من باری خود را مصیبت زده کردم و توجع و تحسر سود نخواهد داشت.

Чун осори пушаймонӣ дар ваии зоҳири гашту далоили он возеҳи вебӣ шабаҳат шуду Димна он бидид сухани Калила қатъ кард ва пеш рафт . Гуфт : мӯҷиб фикрат чист ? вақте азин хуррамтару рӯзии азин муборактар чигуна тавонад буд ? малик дар мақоми пирӯзӣу нусрати хиромону душман дар хобгоҳи нокомӣу мазаллати ғалатон , субҳи зафарати теғи бароварда , рӯзи адовати бшоми расонида . Шер гуфт : ҳаргоҳ ки аз суҳбату хизмату донишу кифояти шнзбаҳ ёд кунам риққату шафқат бар ман ғолибу ҳасрату зҷрт муставле гардад , ва алҳақ пушту паноҳи сипоҳ ва рӯй бозори атбоъи ман буд , дар дидаи душманони хор ва бар рӯй дӯстони хол .

چون آثار پشیمانی در وی ظاهر گشت و دلایل آن واضح وبی شبهت شد و دمنه آن بدید سخن کلیله قطع کرد و پیش رفت. گفت: موجب فکرت چیست؟ وقتی ازین خرم تر و روزی ازین مبارک تر چگونه تواند بود؟ملک در مقام پیروزی و نصرت خرامان و دشمن در خوابگاه ناکامی و مذلت غلطان، صبح ظفرت تیغ برآورده، روز عداوت بشام رسانیده. شیر گفت:هرگاه که از صحبت و خدمت و دانش و کفایت شنزبه یاد کنم رقت و شفقت بر من غالب و حسرت و ضجرت مستولی گردد، و الحق پشت و پناه سپاه و روی بازار اتباع من بود، در دیده دشمنان خار و بر روی دوستان خال.

Димна гуфт : маликро бар он кофари неъмати ғаддори ҷой тараҳҳум нест ,у бад-ӣни зафарӣ ки рӯй намӯду нусратӣ ки даст дод шодмонгӣу артёҳу масаррат ва аътдод афзоед , ва онро аз қлоиди рӯзгору мафохиру мосри шимурд , ки рӯзномаи иқболи бад-ӣни маъонӣ ороста шаваду корномаи саодати бомисоли он мтрз гардад . Дар хирад нахурд бар касе бахшӯдан ки бҷон бар вай эмин натавон буд . Ва хасми маликро ҳеҷ зндн чун гӯр ва ҳеҷ тозӣона чун шамшер нест . Ва подшоҳони хирадманд бисёр касро ки бо эшон алиф бештар надоранд барои ҳунару ихлоси чунонкии доруҳои зафту нохуш барои фоидау манфиат , на борзўу шаҳват , хуш бихӯранд ,у ангушт ки зинат дастасту олати қабзу баст , агар мор барон багазад , барои бақои боқии ҷуссаи онро бибаранд ,у машаққати мбоинти онро айн роҳат шимуранд .

دمنه گفت: ملک را بر آن کافر نعمت غدار جای ترحم نیست، و بدین ظفری که روی نمود و نصرتی که دست داد شادمانگی و ارتیاح و مسرت و اعتداد افزاید، و آن را از قلاید روزگار و مفاخر و مآثر شمرد، که روزنامه اقبال بدین معانی آراسته شود و کارنامه سعادت بامثال آن مطرز گردد. در خرد نخورد بر کسی بخشودن که بجان بر وی ایمن نتوان بود. و خصم ملک را هیچ زندن چون گور و هیچ تازیانه چون شمشیر نیست. و پادشاهان خردمند بسیار کس را که با ایشان الف بیشتر ندارند برای هنر و اخلاص چنانکه داروهای زفت و ناخوش برای فایده و منفعت، نه بآرزو و شهوت، خوش بخورند، و انگشت که زینت دست است و آلت قبض و بسط، اگر مار بران بگزد، برای بقای باقی جثه آن را ببرند، و مشقت مباینت آن را عین راحت شمرند.

Шери ҳолеи бад-ӣни сухани андакии бёромид , аммо рӯзгори инсофи гови бастаду Димнаро расво ва Фзиҳт гардонид ,у зӯру ифтироу зарқу аФтъол ӯ шерро маълуми гашт ,у бқсоси гови бзорён зораш бикушт , чаҳ ниҳоли кирдору тухми гуфтори чунонкии парварда ва кошта шавад бсмрт ва риъ расад .

شیر حالی بدین سخن اندکی بیارامید، اما روزگار انصاف گاو بستد و دمنه را رسوا و فضیحت گردانید، و زور و افترا و زرق و افتعال او شیر را معلوم گشت، و بقصاص گاو بزاریان زارش بکشت، چه نهال کردار و تخم گفتار چنانکه پرورده و کاشته شود بثمرت و ریع رسد.

Ман изръи алшўки лоиҳсд ба ънбо

من یزرع الشوک لایحصد به عنبا

Ва авоқиби макру ғдр ҳамеша ноМаҳмӯд бӯда сету хўотми бадсиголӣ ва кед номуборак . Ва ҳарки дарон қадамии гузорад ва бидон дастӣ дароз кунад охири ранҷ он биравӣ ӯ расаду пушт ӯ базмин орад .

و عواقب مکر و غدر همیشه نامحمود بوده ست و خواتم بدسگالی و کید نامبارک. و هرکه دران قدمی گزارد و بدان دستی دراز کند آخر رنج آن بروی او رسد و پشت او بزمین آرد.