Шер пурсед ки : кадом мавзеаст ки азон мадхали тавон ? гуфт : гӯйанд « дар дили бандаи ту ваҳшатии ҳодис шудааст бидонча дар ҳақ ӯ фармудӣу имрӯзи мстзиду озурдаи сет » , ва ин ҷойгоҳ бадгумонӣаст хоссаи маликро дар боби касоне ки уқубату ҷафо дида бошанд ё аз манзалати хеши биФтодаҳ ё ба азлӣ мубтало гашта ё хасмиро ки дар ртбт кам азу бӯда бошад бирав тақаддумии афтода , ҳарчанд ин худ ҳаргизи натавонад буд , ва бар хирадманд пӯшида намонад ки пас чунин ҳаводиси эътиқодҳо аз ҷонибин софӣ тар гардад , чаҳ агар дар замири махдум ба сабаби тақсирӣу эҳмолӣ ки аз ҷиҳат хдмтгор расонанд кроҳитӣ бошад чун хашм худ баранду търикии фарохури ҳоли он кас бифармоед лошки асари он зоил шаваду андак ва бисёр чизе боқӣ намонад ,у мғмзи тмўиҳоти қосидон ҳам бишносад ва беш майл ба тараоти асҳоб ағўоз нанамояду фарти ихлосу мносҳту камоли ҳунару кифояти ин каси беҳтар муқарар гардад , ки то бандае кофӣ мухлис набошад дар маърази ҳасад ва адоват науфтаду ёрон дар ҳақ ӯ ба тазвири нгроинд . Ва рост гуфтаанд ки :

شیر پرسید که: کدام موضع است که ازان مدخل توان؟ گفت: گویند «در دل بنده تو وحشتی حادث شده است بدانچه در حق او فرمودی و امروز مستزید و آزرده ست»، و این جایگاه بدگمانی است خاصه ملک را در باب کسانی که عقوبت و جفا دیده باشند یا از منزلت خویش بیفتاده یا به عزلی مبتلا گشته یا خصمی را که در رتبت کم ازو بوده باشد برو تقدمی افتاده، هرچند این خود هرگز نتواند بود، و بر خردمند پوشیده نماند که پسِ چنین حوادث اعتقادها از جانبین صافی‌تر گردد، چه اگر در ضمیر مخدوم به سبب تقصیری و اهمالی که از جهت خدمتگار رسانند کراهیتی باشد چون خشم خود براند و تعریکی فراخور حال آن کس بفرماید لاشک اثر آن زایل شود و اندک و بسیار چیزی باقی نماند، و مغمز تمویهات قاصدان هم بشناسد و بیش میل به ترهات اصحاب اغواض ننماید و فرط اخلاص و مناصحت و کمال هنر و کفایت این کس بهتر مقرر گردد، که تا بنده‌ای کافی مخلص نباشد در معرض حسد و عداوت نیفتد و یاران در حق او به تزویر نگرایند. و راست گفته‌اند که:

Доранда мабош вази балоҳо рстӣ .

دارنده مباش وز بلاها رستی.

Ва агар дар дили хдмтгори хавфӣ ва ҳаросӣ бошад чун молаш ёфт ҳам эмин гардад ва аз интизори бало фориғ ояд . Ва астзодти чокар аз се рӯй берун натавон буд : ҷоҳӣ ки дорад ба эҳмоли махдуми нақсонеи пазирад , ё хасмон бар вай берун оянд , ё неъматӣ ки алФғдаҳ бошад аз дасти бишавад . Ва ҳаргоҳи ризои махдум ҳосил оварад эътимоди подшоҳ бар вай тоза монад ва хасм бимоладу мол касб кунад , ки ҷузи ҷони ҳамаи чизро иваз мумкинаст . Хосса дар хизмати мулӯку аъёни рӯзгор , ва чун ин маъониро тадорук буд озор аз чаҳ ваҷҳ боқӣ тавонад буд ?у қадари ин неъматҳо аввалу охир ки ба ҳам пайвандад касоне тавонанд шинохт ки ба салоҳи аслоф мазкӯр бошанд ва ба нзоҳти ҷонибу иффати зоти машҳур .

و اگر در دل خدمتگار خوفی و هراسی باشد چون مالش یافت هم ایمن گردد و از انتظار بلا فارغ آید. و استزادت چاکر از سه روی بیرون نتوان بود: جاهی که دارد به اهمال مخدوم نقصانی پذیرد، یا خصمان بر وی بیرون آیند، یا نعمتی که الفغده باشد از دست بشود. و هرگاه رضای مخدوم حاصل آورد اعتماد پادشاه بر وی تازه ماند و خصم بمالد و مال کسب کند، که جز جان همه چیز را عوض ممکن است. خاصه در خدمت ملوک و اعیان روزگار، و چون این معانی را تدارک بود آزار از چه وجه باقی تواند بود؟ و قدر این نعمتها اول و آخر که به هم پیوندد کسانی توانند شناخت که به صلاح اسلاف مذکور باشند و به نزاهت جانب و عفت ذات مشهور.

Ва бо ин ҳама умед дорам ки малик маъзӯр фармойанду бори дигар дар дом офат накушуд ,у бигузорад то дар ин биёбони эмину мураффаҳ май гирдам . Шер гуфт : ин фасл маълум шуд , алҳақ оростау маъқӯл буд , дили қавии дор ва бар сари хизмат хеш бош , ки ту аз он бандагони нестӣ ки чунин тӯҳматҳоро дар ҳақ маҷол тавонад буд ; агар чизе расонанд онро қабӯлӣу ривоҷӣ сӯрат набандад . Мо туро шинохтаем ва ба ҳақиқати бдонстаҳ ки дар ҷафо сабур бошӣ ва дар неъмати шокир , ва ин ҳар ду сиратро дар аҳкоми хираду шароеъи ихлоси фарзии мтъини шимурӣ ,у удӯли намӯдан азон дар мазҳаби убудийяту дайни ҳифозу футуввати мҳзўри мутлақи доне , ва ҳарчӣ ба хилофи муруввату диёнату сдод ва амонат бошад онрои мстнкру маҳол вау мстбдъу ботили шиносӣ . Бе мӯҷибии хештанро ҳаросони мадор ва мутафаккир мабош ва ба анояту ръотти мо сқти афзой , ки занни мо дар ростӣу амонати ту амрз ба таҳқиқи пайвасту гумон ки дар хираду ҳсоФт ту медоштем пас аз ин ҳодиса ба яқин кашид , ва ба ҳеҷ ваҷҳ аз вуҷӯҳ беш сухани хасмро маҷолу маҳал истимоъ нахоҳад буд , ва ҳар ранг ки омезанд бар қасди сариҳ ҳамл хоҳад афтод .

و با این همه امید دارم که ملک معذور فرمایند و بار دیگر در دام آفت نکشد، و بگذارد تا در این بیابان ایمن و مرفه می‌گردم. شیر گفت: این فصل معلوم شد، الحق آراسته و معقول بود، دل قوی دار و بر سر خدمت خویش باش، که تو از آن بندگان نیستی که چنین تهمتها را در حق مجال تواند بود؛ اگر چیزی رسانند آن را قبولی و رواجی صورت نبندد. ما ترا شناخته‌ایم و به حقیقت بدانسته که در جفا صبور باشی و در نعمت شاکر، و این هر دو سیرت را در احکام خرد و شرایع اخلاص فرضی متعین شمری، و عدول نمودن ازان در مذهب عبودیت و دین حفاظ و فتوت محظور مطلق دانی، و هرچه به خلاف مروّت و دیانت و سداد و امانت باشد آنرا مستنکر و محال و و مستبدع و باطل شناسی. بی موجبی خویشتن را هراسان مدار و متفکر مباش و به عنایت و رعاطت ما ثقت افزای، که ظن ما در راستی و امانت تو امرز به تحقیق پیوست و گمان که در خرد و حصافت تو می‌داشتیم پس از این حادثه به یقین کشید، و به هیچ وجه از وجوه بیش سخن خصم را مجال و محل استماع نخواهد بود، و هر رنگ که آمیزند بر قصد صریح حمل خواهد افتاد.

Дар ҷумла , дил ӯ гарм кард ва бар сар кор фиристод ва ҳар рӯз дар икром ӯ май афзуд , ва ба вуфӯри салоҳу сдод ӯ восиқтар май гашт .

در جمله، دل او گرم کرد و بر سر کار فرستاد و هر روز در اکرام او می‌افزود، و به وفور صلاح و سداد او واثق‌تر می‌گشت.

Инаст достони мулӯк дар ончии миёни эшону атбоъ ҳодис шавад пас аз изҳори схту кроҳит . Ва бар оқил муштабаҳ нагардад ки ғараз аз вазъи ин ҳикоёту мурод аз баёну эроди ин мисол чаҳ бӯдааст ,у ҳарки ба таъӣди осмонӣ махсӯс бошад ва ба саодати ин сиррӣ муқайяд гашта ҳиммат бар тафҳими ин ашорот мқсўр гирданд ва наҳиммат бар астшкоФи румузи уламои масруф .

اینست داستان ملوک در آنچه میان ایشان و اتباع حادث شود پس از اظهار سخط و کراهیت. و بر عاقل مشتبه نگردد که غرض از وضع این حکایات و مراد از بیان و ایراد این مثال چه بوده است، و هرکه به تأیید آسمانی مخصوص باشد و به سعادت این سری مقید گشته همّت بر تفهیم این اشارات مقصور گرداند و نهمت بر استشکاف رموز علما مصروف.

Валлоҳи аъламу ҳўи алҳодии илои сўоءи алсбил .

والله اعلم و هو الهادی الی سواء السبیل.