Шер гуфт : сухани ту некӯ ва оростааст , локини бқўту дурушт . Ҷавоб дод ки : дили малик дар имзои ботили қавитар ,у дурушттар аз сухан манаст дар тақрири ҳақ , ва чун тазвиру бӯҳтони сабк истимоъ афтод воҷиб кунад ки шунидани сидқу савоб гарон наёяд , ва зинҳор то ин ҳадисро бар далерӣ ва беҳурматӣ фармӯда наёяд , ки ду маслиҳати зоҳирро мутазамминаст : яке онкии мазлӯмонро бқсос , хурсандӣ ҳосил ояду змоири эшон аз ғулу астзодт пок шавад , ва чунон некӯтар ки ончӣ дар дил манаст зоҳир кунам то ҳузуру ғайбати ман маликро яксон гардад ,у чизе боқӣ намонад ки сабаби адовату мӯҷиб ғусса тавонад буд ;у дигари онкии хостам ки ҳокими ин ҳодисаи ақли раҳнамоӣу адли ҷаҳони орой малик бошад ;у имзои ҳукми пас аз шунидани сухани мтзлм некӯтар ояд .
شیر گفت: سخن تو نیکو و آراسته است، لکن بقوت و درشت. جواب داد که:دل ملک در امضای باطل قوی تر، و درشت تر از سخن منست در تقریر حق، و چون تزویر و بهتان سبک استماع افتاد واجب کند که شنودن صدق و صواب گران نیاید، و زینهار تا این حدیث را بر دلیری و بی حرمتی فرموده نیاید، که دو مصلحت ظاهر را متضمن است: یکی آنکه مظلومان را بقصاص، خرسندی حاصل آید و ضمایر ایشان از غل و استزادت پاک شود، و چنان نیکوتر که آنچه در دل من است ظاهر کنم تا حضور و غیبت من ملک را یکسان گردد، و چیزی باقی نماند که سبب عداوت و موجب غصه تواند بود؛ و دیگر آنکه خواستم که حاکم این حادثه عقل رهنمای و عدل جهان آرای ملک باشد؛ و امضای حکم پس از شنودن سخن متظلم نیکوتر آید.
Шер гуфт : ҳамчунинаст , лоҷарами тсбт дар кори ту биҷой оварадем ва дар астхлоси ту аз ин ғарқоб аноят фармуд . Ҷавоб гуфт : агар махраҷ ба ройу роФти малик иттифоқ афтод таъҷили бкштни ҳам бФрмон ӯ буд . Шер фармуд ки : ту ндонӣ ки талаби мухлис аз вартаи ҳалок агар чаҳ қасдӣ рафта бошад шойиътар эҳсонӣу фозилтар имтинонӣаст ? шгол гуфт : ҳамчунинаст , ва ман бъмрҳои дарози шукри каромот ва авотиф натавонам гузорад , ва ин афву раҳмати пас аз ваъдаи инкору уқубат бар ҳамаи неъматҳо роҷҳаст .
شیر گفت: همچنین است، لاجرم تثبت در کار تو بجای آوردیم و در استخلاص تو از این غرقاب عنایت فرمود. جواب گفت: اگر مخرج به رای و رافت ملک اتفاق افتاد تعجیل بکشتن هم بفرمان او بود. شیر فرمود که: تو ندانی که طلب مخلص از ورطه هلاک اگر چه قصدی رفته باشد شایع تر احسانی و فاضل تر امتنانی است؟ شگال گفت: همچنین است، و من بعمرهای دراز شکر کرامات و عواطف نتوانم گزارد، و این عفو و رحمت پس از وعده انکار و عقوبت بر همه نعمتها راجح است.
Ва пеши азин маликро мухлису мутӣъ ва як дил ва носеҳ будаму ҷону бенаии фидои ризоӣ ӯ май доштам .
و پیش ازین ملک را مخلص و مطیع و یک دل و ناصح بودم و جان و بینایی فدای رضای او میداشتم.
Чун дасти бкрдм ончӣ фармудӣ ту
چون دست بکردم آنچه فرمودی تو
Чун дида бидидам ончӣ бинмудӣ ту
چون دیده بدیدم آنچه بنمودی تو
Ва ончӣ мегӯям на аз барои он мегӯям то бар рои малик дар ҳодисаи хеши хатое собит кунам ё айбӣу всмтии бҷонб ӯ мансӯби гардонам , аммо ҳасади ҷоҳилон дар ҳақи арбоби ҳунару кифояти расмии молўФу одатӣ мустамарасту бастаи гардонӣдани он тариқи мутааззир ,
و آنچه میگویم نه از برای آن میگویم تا بر رای ملک در حادثه خویش خطایی ثابت کنم یا عیبی و وصمتی بجانب او منسوب گردانم، اما حسد جاهلان در حق ارباب هنر و کفایت رسمی مالوف و عادتی مستمر است و بسته گردانیدن آن طریق متعذر،
Локин аз инҳо чаҳ фоида ? бечорагон ёрон гиранд ва мазаллатҳо кашанд ва макрҳо андешанду махдумро мдоҳннт кунанд ва дар тахриби вилоят ва ноҳит кӯшанду бъшўаҳи ҷаҳониро мстзҳр гардонанду ҳамаи ҷавонибро бўъдҳои дурӯғи бадасти оранду ҳосили ҷузи ҳасрат ва надомат набошад . Чаҳ ҳамеша ҳақ Мансур бӯдаасту ботили мақҳур ,у эзади таъолии хотамати Маҳмӯду оқибати маразӣу асҳоби салоҳу диёнату арбоби сдоду амонатро арзонӣ доштаасту ёбии аллоҳи алои ани итми нурау лўкраҳи алкоФрўн .
لکن از اینها چه فایده؟ بیچارگان یاران گیرند و مذلتها کشند و مکرها اندیشند و مخدوم را مداهننت کنند و در تخریب ولایت و ناحیت کوشند و بعشوه جهانی را مستظهر گردانند و همه جوانب را بوعدهای دروغ بدست آرند و حاصل جز حسرت و ندامت نباشد. چه همیشه حق منصور بوده است و باطل مقهور، و ایزد تعالی خاتمت محمود و عاقبت مرضی و اصحاب صلاح و دیانت و ارباب سداد و امانت را ارزانی داشته است و یابی الله الا ان یتم نوره و لوکره الکافرون.
Ва бо ин ҳама май тарсам ки ъёзоболлаҳи хасмони миёни ману малики маҷоли мадохилати дигари ёўнду ало будем туро банда ҳаминем туро
و با این همه میترسم که عیاذابالله خصمان میان من و ملک مجال مداخلت دیگر یاوند و الا بودیم ترا بنده همینیم ترا